Olcueih 6
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ka ca, na hui ham rhi na khang tih kholong ham na kut na tum atah,
1Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,
2Na ka dongkah olthui loh n'hlaeh coeng tih na ka dongkah olthui loh n'khaih.
2Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo, Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
3Te te na saii dongah ka ca aw, na huul uh cakhaw na hui kah kut ah ni na pha hae. Te dongah cet, mawn lamtah na hui hloep laeh.
3Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu, Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
4Na mik te ih sak boeh, na mikkhu te ngam boeh.
4Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;
5Kut dongkah kirhang bangla sayuep kut dongkah vaa bangla namah huul uh laeh.
5Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
6Kolhnaw aw lunghi taengla cet lah, anih kah khosing ke hmu lamtah cueih van lah.
6Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
7A taengah rhalboei khaw, rhoiboei khaw, aka taemrhai ham khaw om mai pawh.
7Kvankam ĝi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,
8Khohal ah a buh te a soepsoei tih cangah ah a caak te a yoep.
8Ĝi pretigas en la somero sian panon, Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
9Kolhnaw aw me hil nim na yalh vetih na ih lamloh me vaengah nim na thoh ve?
9Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos? Kiam vi leviĝos de via dormo?
10Bet ih, bet ngam, kut poem bet neh na yalh.
10Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
11Te vaengah na khodaeng te aka cet paitai bangla, na tloelnah loh photling aka bai hlang bangla ha pawk ni.
11Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
12Aka muen hlang neh boethae hlang tah a ka dongkah olhmaang nen ni a pongpa.
12Homo sentaŭga, homo malbonfarema, Iras kun buŝo malica,
13A mik neh a mikhip, a kho neh a thui, a kutdawn neh a thuinuet.
13Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;
14A lungbuei kah a calaak neh a tuetang takuem ah boethae bueng a paem tih, tingtoehnah neh hohmuhnah a khuen.
14Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En ĉiu tempo li semas malpacon.
15Te dongah amah kah rhainah loh buengrhuet a thoeng thil vetih hoeihnah om kolla khaem pahoi ni.
15Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
16He parhuk he BOEIPA loh a thinah tih a hinglu dongah tueilaehkoi khuikah tueilaehkoi parhih tah.
16Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
17A honghi lai aka ludoeng kah a mik, ommongsitoe kah thii aka long sak kah a kut,
17Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
18Boethae kopoek aka paem lungbuei, boethae dongla aka yong paitok kho,
18Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
19A hong kah laipai loh laithae ol a sat tih pacaboeina lakli ah tingtoehnah la a khuen.
19Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
20Ka ca, na pa kah olpaek te kueinah lamtah na nu kah olkhueng phap sut boeh.
20Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
21Na lungbuei ah rhawp hlaengtang lamtah na rhawn ah rhawp laikoeinah lah.
21Ligu ilin por ĉiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.
22Na caeh vaengah nang m'mawt vetih na yalh vaengah nang te n'tawt ni, na haenghang vaengah nang n'lolmang puei ni.
22Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
23Olpaek tah hmaithoi ni, olkhueng khaw vangnah ni, thuituennah dongkah toelthamnah khaw hingnah longpuei ni.
23Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
24Huta thae taeng lamkah neh kholong nu ol hnal lamloh nang aka ngaithuen ham ni.
24Por gardi vin kontraŭ malbona virino, Kontraŭ glata lango de fremdulino.
25A sakthen te na thinko nen khaw nai boeh, a mikkhu neh nang te n'hloih boel saeh.
25Ne deziregu en via koro ŝian belecon, Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
26Pumyoi nu tah buh hluem ham ni, tedae hlang yuu loh hinglu phutlo khaw a hoem.
26Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
27Hlang kah a rhang dongah hmai a poep lalah a himbai te hoeh mahpawt a?
27Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?
28Hlang pakhat te hmai-alh dongah a caeh lalah a kho te duih mahpawt a?
28Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?
29A hui kah yuu te aka kun thil tih aka ben tah pakhat khaw hmil tangloeng mahpawh.
29Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
30A hinglu kah a lamlum dip sak hamla a huen atah hlanghuen te hlang loh hnoelrhoeng mahpawt a?
30Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto, Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
31A hmuh uh atah a pueh parhih la a sah saeh lamtah a im kah a boei a rhaeng te boeih a phai saeh.
31Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.
32Lungbuei aka talh huta tah samphaih, a hinglu aka phae long ni te te a saii.
32Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
33Tlohtat neh yah a dong vetih anih kokhahnah te hmata mahpawh.
33Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
34Phulohnah khohnin ah a va kah kosi neh thatlainah dongah lungma ti mahpawh.
34Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
35A mikhmuh kah tlansum pakhat khaw khuen pah pawt vetih kapbaih yet cakhaw huem pah mahpawh.
35Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.