Proverbiorum 6
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Fili mi, si spoponderis pro amico tuo, defixisti apud extraneum manum tuam:
1Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,
2illaqueatus es verbis oris tui, et captus propriis sermonibus.
2Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo, Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
3Fac ergo quod dico, fili mi, et temetipsum libera, quia incidisti in manum proximi tui. Discurre, festina, suscita amicum tuum.
3Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu, Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
4Ne dederis somnum oculis tuis, nec dormitent palpebræ tuæ.
4Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;
5Eruere quasi damula de manu, et quasi avis de manu aucupis.]
5Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
6[Vade ad formicam, o piger, et considera vias ejus, et disce sapientiam.
6Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
7Quæ cum non habeat ducem, nec præceptorem, nec principem,
7Kvankam ĝi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,
8parat in æstate cibum sibi, et congregat in messe quod comedat.
8Ĝi pretigas en la somero sian panon, Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
9Usquequo, piger, dormies? quando consurges e somno tuo?
9Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos? Kiam vi leviĝos de via dormo?
10Paululum dormies, paululum dormitabis, paululum conseres manus ut dormias;
10Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
11et veniet tibi quasi viator egestas, et pauperies quasi vir armatus. Si vero impiger fueris, veniet ut fons messis tua, et egestas longe fugiet a te.]
11Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
12[Homo apostata, vir inutilis, graditur ore perverso;
12Homo sentaŭga, homo malbonfarema, Iras kun buŝo malica,
13annuit oculis, terit pede, digito loquitur,
13Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;
14pravo corde machinatur malum, et omni tempore jurgia seminat.
14Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En ĉiu tempo li semas malpacon.
15Huic extemplo veniet perditio sua, et subito conteretur, nec habebit ultra medicinam.]
15Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
16[Sex sunt quæ odit Dominus, et septimum detestatur anima ejus:
16Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
17oculos sublimes, linguam mendacem, manus effundentes innoxium sanguinem,
17Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
18cor machinans cogitationes pessimas, pedes veloces ad currendum in malum,
18Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
19proferentem mendacia testem fallacem, et eum qui seminat inter fratres discordias.]
19Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
20[Conserva, fili mi, præcepta patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ.
20Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
21Liga ea in corde tuo jugiter, et circumda gutturi tuo.
21Ligu ilin por ĉiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.
22Cum ambulaveris, gradiantur tecum; cum dormieris, custodiant te: et evigilans loquere cum eis.
22Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
23Quia mandatum lucerna est, et lex lux, et via vitæ increpatio disciplinæ:
23Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
24ut custodiant te a muliere mala, et a blanda lingua extraneæ.
24Por gardi vin kontraŭ malbona virino, Kontraŭ glata lango de fremdulino.
25Non concupiscat pulchritudinem ejus cor tuum, nec capiaris nutibus illius:
25Ne deziregu en via koro ŝian belecon, Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
26pretium enim scorti vix est unius panis, mulier autem viri pretiosam animam capit.
26Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
27Numquid potest homo abscondere ignem in sinu suo, ut vestimenta illius non ardeant?
27Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?
28aut ambulare super prunas, ut non comburantur plantæ ejus?
28Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?
29sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui, non erit mundus cum tetigerit eam.
29Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
30Non grandis est culpa cum quis furatus fuerit: furatur enim ut esurientem impleat animam;
30Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto, Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
31deprehensus quoque reddet septuplum, et omnem substantiam domus suæ tradet.
31Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.
32Qui autem adulter est, propter cordis inopiam perdet animam suam;
32Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
33turpitudinem et ignominiam congregat sibi, et opprobrium illius non delebitur:
33Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
34quia zelus et furor viri non parcet in die vindictæ,
34Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
35nec acquiescet cujusquam precibus, nec suscipiet pro redemptione dona plurima.]
35Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.