Proverbiorum 27
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Ne glorieris in crastinum, ignorans quid superventura pariat dies.
1Ne fanfaronu pri la morgaŭa tago; Ĉar vi ne scias, kion naskos la tago.
2Laudet te alienus, et non os tuum; extraneus, et non labia tua.
2Alia vin laŭdu, sed ne via buŝo; Fremdulo, sed ne viaj lipoj.
3Grave est saxum, et onerosa arena, sed ira stulti utroque gravior.
3Peza estas ŝtono, kaj sablo estas ŝarĝo; Sed kolero de malsaĝulo estas pli peza ol ambaŭ.
4Ira non habet misericordiam nec erumpens furor, et impetum concitati ferre quis poterit?
4Kolero estas kruelaĵo, kaj furiozo estas superakvego; Sed kiu sin tenos kontraŭ envio?
5Melior est manifesta correptio quam amor absconditus.
5Pli bona estas riproĉo nekaŝita, Ol amo kaŝita.
6Meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta oscula odientis.
6Fidelkoraj estas la batoj de amanto; Sed tro multaj estas la kisoj de malamanto.
7Anima saturata calcabit favum, et anima esuriens etiam amarum pro dulci sumet.
7Sata animo malŝatas mieltavolon, Sed por malsata animo ĉio maldolĉa estas dolĉa.
8Sicut avis transmigrans de nido suo, sic vir qui derelinquit locum suum.
8Kiel birdo, kiu forlasis sian neston, Tiel estas homo, kiu forlasis sian lokon.
9Unguento et variis odoribus delectatur cor, et bonis amici consiliis anima dulcoratur.]
9Oleo kaj odorfumaĵo ĝojigas la koron, Kaj la konsilo de amiko estas dolĉaĵo por la animo.
10[Amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris, et domum fratris tui ne ingrediaris in die afflictionis tuæ. Melior est vicinus juxta quam frater procul.
10Ne forlasu vian amikon kaj la amikon de via patro, Kaj en la domon de via frato ne iru en la tago de via mizero; Pli bona estas najbaro proksima, ol frato malproksima.
11Stude sapientiæ, fili mi, et lætifica cor meum, ut possis exprobranti respondere sermonem.
11Estu saĝa, mia filo, kaj ĝojigu mian koron; Kaj mi havos kion respondi al mia insultanto.
12Astutus videns malum, absconditus est: parvuli transeuntes sustinuerunt dispendia.
12Prudentulo antaŭvidas malbonon, kaj kaŝiĝas; Sed naivuloj antaŭenpaŝas, kaj difektiĝas.
13Tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo, et pro alienis aufer ei pignus.
13Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo; Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.
14Qui benedicit proximo suo voce grandi, de nocte consurgens maledicenti similis erit.
14Kiu frue matene benas sian proksimulon per laŭta voĉo, Tiu estos opiniata malbenanto.
15Tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier comparantur.
15Defluilo en pluva tago Kaj malpacema edzino estas egalaj.
16Qui retinet eam quasi qui ventum teneat, et oleum dexteræ suæ vocabit.
16Kiu ŝin retenas, tiu retenas venton Kaj volas kapti oleon per sia dekstra mano.
17Ferrum ferro exacuitur, et homo exacuit faciem amici sui.
17Fero akriĝas per fero, Kaj homon akrigas la rigardo de lia proksimulo.
18Qui servat ficum comedet fructus ejus, et qui custos est domini sui glorificabitur.
18Kiu gardas figarbon, tiu manĝos ĝiajn fruktojn; Kaj kiu gardas sian sinjoron, tiu estos honorata.
19Quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium, sic corda hominum manifesta sunt prudentibus.
19Kiel en la akvo vizaĝo speguliĝas al vizaĝo, Tiel la koro de homo estas kontraŭ alia koro.
20Infernus et perditio numquam implentur: similiter et oculi hominum insatiabiles.
20Ŝeol kaj la abismo neniam satiĝas; Kaj ankaŭ la okuloj de homo neniam satiĝas.
21Quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum, sic probatur homo ore laudantis. Cor iniqui inquirit mala, cor autem rectum inquirit scientiam.
21Kiel fandujo por arĝento kaj forno por oro, Tiel estas por homo la buŝo de lia laŭdanto.
22Si contuderis stultum in pila quasi ptisanas feriente desuper pilo, non auferetur ab eo stultitia ejus.]
22Se vi pistos malsaĝulon en pistujo inter griaĵo, Lia malsaĝeco de li ne apartiĝos.
23[Diligenter agnosce vultum pecoris tui, tuosque greges considera:
23Bone konu viajn ŝafojn, Atentu viajn brutarojn.
24non enim habebis jugiter potestatem, sed corona tribuetur in generationem et generationem.
24Ĉar riĉeco ne daŭras eterne, Kaj krono ne restas por ĉiuj generacioj.
25Aperta sunt prata, et apparuerunt herbæ virentes, et collecta sunt fœna de montibus.
25Aperas herbo, montriĝas verdaĵo, Kaj kolektiĝas kreskaĵoj de la montoj.
26Agni ad vestimentum tuum, et hædi ad agri pretium.
26Ŝafidoj estas, por vesti vin, Kaj kaproj, por doni al vi la eblon aĉeti kampon.
27Sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos, et in necessaria domus tuæ, et ad victum ancillis tuis.]
27Estas sufiĉe da kaprina lakto, por nutri vin, por nutri vian domon, Kaj por subteni la vivon de viaj servantinoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.