Proverbiorum 19
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Melior est pauper qui ambulat in simplicitate sua quam dives torquens labia sua, et insipiens.
1Pli bona estas malriĉulo, kiu iras en sia senkulpeco, Ol homo, kiu estas malicbuŝulo kaj malsaĝulo.
2Ubi non est scientia animæ, non est bonum, et qui festinus est pedibus offendet.
2Vivo sen prudento ne estas bona; Kaj kiu tro rapidas, tiu maltrafas la vojon.
3Stultitia hominis supplantat gressus ejus, et contra Deum fervet animo suo.
3Malsaĝeco de homo erarigas lian vojon, Kaj lia koro koleras la Eternulon.
4Divitiæ addunt amicos plurimos; a paupere autem et hi quos habuit separantur.
4Riĉeco donas multon da amikoj; Sed malriĉulo estas forlasata de sia amiko.
5Testis falsus non erit impunitus, et qui mendacia loquitur non effugiet.
5Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu ne saviĝos.
6Multi colunt personam potentis, et amici sunt dona tribuentis.
6Multaj serĉas favoron de malavarulo; Kaj ĉiu estas amiko de homo, kiu donas donacojn.
7Fratres hominis pauperis oderunt eum; insuper et amici procul recesserunt ab eo.] [Qui tantum verba sectatur nihil habebit;
7Ĉiuj fratoj de malriĉulo lin malamas; Tiom pli malproksimiĝas de li liaj amikoj! Li havas esperon pri vortoj, kiuj ne estos plenumitaj.
8qui autem possessor est mentis diligit animam suam, et custos prudentiæ inveniet bona.
8Kiu akiras prudenton, tiu amas sian animon; Kiu gardas saĝon, tiu trovas bonon.
9Falsus testis non erit impunitus, et qui loquitur mendacia peribit.
9Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu pereos.
10Non decent stultum deliciæ, nec servum dominari principibus.
10Al malsaĝulo ne konvenas agrablaĵo; Ankoraŭ malpli konvenas al sklavo regi super princoj.
11Doctrina viri per patientiam noscitur, et gloria ejus est iniqua prætergredi.
11Saĝo de homo faras lin pacienca; Kaj gloro por li estas pardoni pekon.
12Sicut fremitus leonis, ita et regis ira, et sicut ros super herbam, ita et hilaritas ejus.
12Kiel kriego de leono estas la kolero de reĝo; Kaj lia favoro estas kiel roso sur herbo.
13Dolor patris filius stultus, et tecta jugiter perstillantia litigiosa mulier.
13Pereo por sia patro estas malsaĝa filo; Kaj malpacema edzino estas kiel konstanta gutado.
14Domus et divitiæ dantur a parentibus; a Domino autem proprie uxor prudens.
14Domo kaj havo estas heredataj post gepatroj; Sed saĝa edzino estas de la Eternulo.
15Pigredo immittit soporem, et anima dissoluta esuriet.
15Mallaboremeco enigas en profundan dormon, Kaj animo maldiligenta suferos malsaton.
16Qui custodit mandatum custodit animam suam; qui autem negligit viam suam mortificabitur.
16Kiu konservas moralordonon, tiu konservas sian animon; Sed kiu ne atentas Lian vojon, tiu mortos.
17Fœneratur Domino qui miseretur pauperis, et vicissitudinem suam reddet ei.
17Kiu kompatas malriĉulon, tiu pruntedonas al la Eternulo, Kaj Tiu redonos al li por lia bonfaro.
18Erudi filium tuum; ne desperes: ad interfectionem autem ejus ne ponas animam tuam.
18Punu vian filon, dum ekzistas espero, Sed via koro ne deziru lian pereon.
19Qui impatiens est sustinebit damnum, et cum rapuerit, aliud apponet.
19Koleranto devas esti punata; Ĉar se vi lin indulgos, li fariĝos ankoraŭ pli kolerema.
20Audi consilium, et suscipe disciplinam, ut sis sapiens in novissimis tuis.
20Aŭskultu konsilon kaj akceptu admonon, Por ke vi poste estu saĝa.
21Multæ cogitationes in corde viri; voluntas autem Domini permanebit.
21Multaj estas la intencoj en la koro de homo, Sed la decido de la Eternulo restas fortike.
22Homo indigens misericors est, et melior est pauper quam vir mendax.
22Ornamo estas por la homo lia bonfaro; Kaj pli bona estas malriĉulo, ol homo mensogema.
23Timor Domini ad vitam, et in plenitudine commorabitur absque visitatione pessima.]
23Timo antaŭ la Eternulo kondukas al vivo, Al sateco, kaj al evito de malbono.
24[Abscondit piger manum suam sub ascella, nec ad os suum applicat eam.
24Mallaboremulo metas sian manon en la poton, Kaj eĉ al sia buŝo li ĝin ne relevas.
25Pestilente flagellato stultus sapientior erit; si autem corripueris sapientem, intelliget disciplinam.
25Se vi batos blasfemanton, sensciulo fariĝos atenta; Se oni punas saĝulon, li komprenas la instruon.
26Qui affligit patrem, et fugat matrem, ignominiosus est et infelix.
26Kiu ruinigas patron kaj forpelas patrinon, Tiu estas filo hontinda kaj malbeninda.
27Non cesses, fili, audire doctrinam, nec ignores sermones scientiæ.
27Ĉesu, mia filo, aŭskulti admonon Kaj tamen dekliniĝi de la vortoj de la instruo.
28Testis iniquus deridet judicium, et os impiorum devorat iniquitatem.
28Fripona atestanto mokas juĝon; Kaj la buŝo de malvirtuloj englutas maljustaĵon.
29Parata sunt derisoribus judicia, et mallei percutientes stultorum corporibus.]
29La blasfemantojn atendas punoj, Kaj batoj la dorson de malsaĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.