Proverbes 19
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Mieux vaut le pauvre qui marche dans son intégrité, Que l’homme qui a des lèvres perverses et qui est un insensé.
1Pli bona estas malriĉulo, kiu iras en sia senkulpeco, Ol homo, kiu estas malicbuŝulo kaj malsaĝulo.
2Le manque de science n’est bon pour personne, Et celui qui précipite ses pas tombe dans le péché.
2Vivo sen prudento ne estas bona; Kaj kiu tro rapidas, tiu maltrafas la vojon.
3La folie de l’homme pervertit sa voie, Et c’est contre l’Éternel que son cœur s’irrite.
3Malsaĝeco de homo erarigas lian vojon, Kaj lia koro koleras la Eternulon.
4La richesse procure un grand nombre d’amis, Mais le pauvre est séparé de son ami.
4Riĉeco donas multon da amikoj; Sed malriĉulo estas forlasata de sia amiko.
5Le faux témoin ne restera pas impuni, Et celui qui dit des mensonges n’échappera pas.
5Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu ne saviĝos.
6Beaucoup de gens flattent l’homme généreux, Et tous sont les amis de celui qui fait des présents.
6Multaj serĉas favoron de malavarulo; Kaj ĉiu estas amiko de homo, kiu donas donacojn.
7Tous les frères du pauvre le haïssent; Combien plus ses amis s’éloignent-ils de lui! Il leur adresse des paroles suppliantes, mais ils disparaissent.
7Ĉiuj fratoj de malriĉulo lin malamas; Tiom pli malproksimiĝas de li liaj amikoj! Li havas esperon pri vortoj, kiuj ne estos plenumitaj.
8Celui qui acquiert du sens aime son âme; Celui qui garde l’intelligence trouve le bonheur.
8Kiu akiras prudenton, tiu amas sian animon; Kiu gardas saĝon, tiu trovas bonon.
9Le faux témoin ne restera pas impuni, Et celui qui dit des mensonges périra.
9Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu pereos.
10Il ne sied pas à un insensé de vivre dans les délices; Combien moins à un esclave de dominer sur des princes!
10Al malsaĝulo ne konvenas agrablaĵo; Ankoraŭ malpli konvenas al sklavo regi super princoj.
11L’homme qui a de la sagesse est lent à la colère, Et il met sa gloire à oublier les offenses.
11Saĝo de homo faras lin pacienca; Kaj gloro por li estas pardoni pekon.
12La colère du roi est comme le rugissement d’un lion, Et sa faveur est comme la rosée sur l’herbe.
12Kiel kriego de leono estas la kolero de reĝo; Kaj lia favoro estas kiel roso sur herbo.
13Un fils insensé est une calamité pour son père, Et les querelles d’une femme sont une gouttière sans fin.
13Pereo por sia patro estas malsaĝa filo; Kaj malpacema edzino estas kiel konstanta gutado.
14On peut hériter de ses pères une maison et des richesses, Mais une femme intelligente est un don de l’Éternel.
14Domo kaj havo estas heredataj post gepatroj; Sed saĝa edzino estas de la Eternulo.
15La paresse fait tomber dans l’assoupissement, Et l’âme nonchalante éprouve la faim.
15Mallaboremeco enigas en profundan dormon, Kaj animo maldiligenta suferos malsaton.
16Celui qui garde ce qui est commandé garde son âme; Celui qui ne veille pas sur sa voie mourra.
16Kiu konservas moralordonon, tiu konservas sian animon; Sed kiu ne atentas Lian vojon, tiu mortos.
17Celui qui a pitié du pauvre prête à l’Éternel, Qui lui rendra selon son œuvre.
17Kiu kompatas malriĉulon, tiu pruntedonas al la Eternulo, Kaj Tiu redonos al li por lia bonfaro.
18Châtie ton fils, car il y a encore de l’espérance; Mais ne désire point le faire mourir.
18Punu vian filon, dum ekzistas espero, Sed via koro ne deziru lian pereon.
19Celui que la colère emporte doit en subir la peine; Car si tu le libères, tu devras y revenir.
19Koleranto devas esti punata; Ĉar se vi lin indulgos, li fariĝos ankoraŭ pli kolerema.
20Écoute les conseils, et reçois l’instruction, Afin que tu sois sage dans la suite de ta vie.
20Aŭskultu konsilon kaj akceptu admonon, Por ke vi poste estu saĝa.
21Il y a dans le cœur de l’homme beaucoup de projets, Mais c’est le dessein de l’Éternel qui s’accomplit.
21Multaj estas la intencoj en la koro de homo, Sed la decido de la Eternulo restas fortike.
22Ce qui fait le charme d’un homme, c’est sa bonté; Et mieux vaut un pauvre qu’un menteur.
22Ornamo estas por la homo lia bonfaro; Kaj pli bona estas malriĉulo, ol homo mensogema.
23La crainte de l’Éternel mène à la vie, Et l’on passe la nuit rassasié, sans être visité par le malheur.
23Timo antaŭ la Eternulo kondukas al vivo, Al sateco, kaj al evito de malbono.
24Le paresseux plonge sa main dans le plat, Et il ne la ramène pas à sa bouche.
24Mallaboremulo metas sian manon en la poton, Kaj eĉ al sia buŝo li ĝin ne relevas.
25Frappe le moqueur, et le sot deviendra sage; Reprends l’homme intelligent, et il comprendra la science.
25Se vi batos blasfemanton, sensciulo fariĝos atenta; Se oni punas saĝulon, li komprenas la instruon.
26Celui qui ruine son père et qui met en fuite sa mère Est un fils qui fait honte et qui fait rougir.
26Kiu ruinigas patron kaj forpelas patrinon, Tiu estas filo hontinda kaj malbeninda.
27Cesse, mon fils, d’écouter l’instruction, Si c’est pour t’éloigner des paroles de la science.
27Ĉesu, mia filo, aŭskulti admonon Kaj tamen dekliniĝi de la vortoj de la instruo.
28Un témoin pervers se moque de la justice, Et la bouche des méchants dévore l’iniquité.
28Fripona atestanto mokas juĝon; Kaj la buŝo de malvirtuloj englutas maljustaĵon.
29Les châtiments sont prêts pour les moqueurs, Et les coups pour le dos des insensés.
29La blasfemantojn atendas punoj, Kaj batoj la dorson de malsaĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.