Proverbes 27
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ne te vante pas du lendemain, Car tu ne sais pas ce qu’un jour peut enfanter.
1Ne fanfaronu pri la morgaŭa tago; Ĉar vi ne scias, kion naskos la tago.
2Qu’un autre te loue, et non ta bouche, Un étranger, et non tes lèvres.
2Alia vin laŭdu, sed ne via buŝo; Fremdulo, sed ne viaj lipoj.
3La pierre est pesante et le sable est lourd, Mais l’humeur de l’insensé pèse plus que l’un et l’autre.
3Peza estas ŝtono, kaj sablo estas ŝarĝo; Sed kolero de malsaĝulo estas pli peza ol ambaŭ.
4La fureur est cruelle et la colère impétueuse, Mais qui résistera devant la jalousie?
4Kolero estas kruelaĵo, kaj furiozo estas superakvego; Sed kiu sin tenos kontraŭ envio?
5Mieux vaut une réprimande ouverte Qu’une amitié cachée.
5Pli bona estas riproĉo nekaŝita, Ol amo kaŝita.
6Les blessures d’un ami prouvent sa fidélité, Mais les baisers d’un ennemi sont trompeurs.
6Fidelkoraj estas la batoj de amanto; Sed tro multaj estas la kisoj de malamanto.
7Celui qui est rassasié foule aux pieds le rayon de miel, Mais celui qui a faim trouve doux tout ce qui est amer.
7Sata animo malŝatas mieltavolon, Sed por malsata animo ĉio maldolĉa estas dolĉa.
8Comme l’oiseau qui erre loin de son nid, Ainsi est l’homme qui erre loin de son lieu.
8Kiel birdo, kiu forlasis sian neston, Tiel estas homo, kiu forlasis sian lokon.
9L’huile et les parfums réjouissent le cœur, Et les conseils affectueux d’un ami sont doux.
9Oleo kaj odorfumaĵo ĝojigas la koron, Kaj la konsilo de amiko estas dolĉaĵo por la animo.
10N’abandonne pas ton ami et l’ami de ton père, Et n’entre pas dans la maison de ton frère au jour de ta détresse; Mieux vaut un voisin proche qu’un frère éloigné.
10Ne forlasu vian amikon kaj la amikon de via patro, Kaj en la domon de via frato ne iru en la tago de via mizero; Pli bona estas najbaro proksima, ol frato malproksima.
11Mon fils, sois sage, et réjouis mon cœur, Et je pourrai répondre à celui qui m’outrage.
11Estu saĝa, mia filo, kaj ĝojigu mian koron; Kaj mi havos kion respondi al mia insultanto.
12L’homme prudent voit le mal et se cache; Les simples avancent et sont punis.
12Prudentulo antaŭvidas malbonon, kaj kaŝiĝas; Sed naivuloj antaŭenpaŝas, kaj difektiĝas.
13Prends son vêtement, car il a cautionné autrui; Exige de lui des gages, à cause des étrangers.
13Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo; Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.
14Si l’on bénit son prochain à haute voix et de grand matin, Cela est envisagé comme une malédiction.
14Kiu frue matene benas sian proksimulon per laŭta voĉo, Tiu estos opiniata malbenanto.
15Une gouttière continue dans un jour de pluie Et une femme querelleuse sont choses semblables.
15Defluilo en pluva tago Kaj malpacema edzino estas egalaj.
16Celui qui la retient retient le vent, Et sa main saisit de l’huile.
16Kiu ŝin retenas, tiu retenas venton Kaj volas kapti oleon per sia dekstra mano.
17Comme le fer aiguise le fer, Ainsi un homme excite la colère d’un homme.
17Fero akriĝas per fero, Kaj homon akrigas la rigardo de lia proksimulo.
18Celui qui soigne un figuier en mangera le fruit, Et celui qui garde son maître sera honoré.
18Kiu gardas figarbon, tiu manĝos ĝiajn fruktojn; Kaj kiu gardas sian sinjoron, tiu estos honorata.
19Comme dans l’eau le visage répond au visage, Ainsi le cœur de l’homme répond au cœur de l’homme.
19Kiel en la akvo vizaĝo speguliĝas al vizaĝo, Tiel la koro de homo estas kontraŭ alia koro.
20Le séjour des morts et l’abîme sont insatiables; De même les yeux de l’homme sont insatiables.
20Ŝeol kaj la abismo neniam satiĝas; Kaj ankaŭ la okuloj de homo neniam satiĝas.
21Le creuset est pour l’argent, et le fourneau pour l’or; Mais un homme est jugé d’après sa renommée.
21Kiel fandujo por arĝento kaj forno por oro, Tiel estas por homo la buŝo de lia laŭdanto.
22Quand tu pilerais l’insensé dans un mortier, Au milieu des grains avec le pilon, Sa folie ne se séparerait pas de lui.
22Se vi pistos malsaĝulon en pistujo inter griaĵo, Lia malsaĝeco de li ne apartiĝos.
23Connais bien chacune de tes brebis, Donne tes soins à tes troupeaux;
23Bone konu viajn ŝafojn, Atentu viajn brutarojn.
24Car la richesse ne dure pas toujours, Ni une couronne éternellement.
24Ĉar riĉeco ne daŭras eterne, Kaj krono ne restas por ĉiuj generacioj.
25Le foin s’enlève, la verdure paraît, Et les herbes des montagnes sont recueillies.
25Aperas herbo, montriĝas verdaĵo, Kaj kolektiĝas kreskaĵoj de la montoj.
26Les agneaux sont pour te vêtir, Et les boucs pour payer le champ;
26Ŝafidoj estas, por vesti vin, Kaj kaproj, por doni al vi la eblon aĉeti kampon.
27Le lait des chèvres suffit à ta nourriture, à celle de ta maison, Et à l’entretien de tes servantes.
27Estas sufiĉe da kaprina lakto, por nutri vin, por nutri vian domon, Kaj por subteni la vivon de viaj servantinoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.