Proverbes 27
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ne te vante pas du lendemain, Car tu ne sais pas ce qu’un jour peut enfanter.
1درباره فردا فخر منما، زیرا نمی دانی که روز چه خواهد زایید.
2Qu’un autre te loue, et non ta bouche, Un étranger, et non tes lèvres.
2دیگری تو را بستاید و نه دهان خودت، غریبی و نه لبهای تو.
3La pierre est pesante et le sable est lourd, Mais l’humeur de l’insensé pèse plus que l’un et l’autre.
3سنگ سنگین است و ریگ ثقیل، اما خشم احمق از هر دوی آنها سنگینتر است.
4La fureur est cruelle et la colère impétueuse, Mais qui résistera devant la jalousie?
4غضب ستم کیش است و خشم سیل، اماکیست که در برابر حسد تواند ایستاد.
5Mieux vaut une réprimande ouverte Qu’une amitié cachée.
5تنبیه آشکار از محبت پنهان بهتر است.
6Les blessures d’un ami prouvent sa fidélité, Mais les baisers d’un ennemi sont trompeurs.
6جراحات دوست وفادار است، اما بوسه های دشمن افراط است.
7Celui qui est rassasié foule aux pieds le rayon de miel, Mais celui qui a faim trouve doux tout ce qui est amer.
7شکم سیر از‌شان عسل کراهت دارد، امابرای شکم گرسنه هر تلخی شیرین است.
8Comme l’oiseau qui erre loin de son nid, Ainsi est l’homme qui erre loin de son lieu.
8کسی‌که از مکان خود آواره بشود، مثل گنجشکی است که از آشیانه‌اش آواره گردد.
9L’huile et les parfums réjouissent le cœur, Et les conseils affectueux d’un ami sont doux.
9روغن و عطر دل را شاد می‌کند، همچنان حلاوت دوست از مشورت دل.
10N’abandonne pas ton ami et l’ami de ton père, Et n’entre pas dans la maison de ton frère au jour de ta détresse; Mieux vaut un voisin proche qu’un frère éloigné.
10دوست خود و دوست پدرت را ترک منما، و در روز مصیبت خود به خانه برادرت داخل مشو، زیرا که همسایه نزدیک از برادر دور بهتراست.
11Mon fils, sois sage, et réjouis mon cœur, Et je pourrai répondre à celui qui m’outrage.
11ای پسر من حکمت بیاموز و دل مرا شادکن، تا ملامت کنندگان خود را مجاب سازم.
12L’homme prudent voit le mal et se cache; Les simples avancent et sont punis.
12مرد زیرک، بلا را می‌بیند و خویشتن رامخفی می‌سازد، اما جاهلان می‌گذرند و درعقوبت گرفتار می‌شوند.
13Prends son vêtement, car il a cautionné autrui; Exige de lui des gages, à cause des étrangers.
13جامه آن کس را بگیر که به جهت غریب ضامن است، و او را به رهن بگیر که ضامن بیگانگان است.
14Si l’on bénit son prochain à haute voix et de grand matin, Cela est envisagé comme une malédiction.
14کسی‌که صبح زود برخاسته، دوست خودرا به آواز بلند برکت دهد، از برایش لعنت محسوب می‌شود.
15Une gouttière continue dans un jour de pluie Et une femme querelleuse sont choses semblables.
15چکیدن دائمی آب در روز باران، و زن ستیزه‌جو مشابه‌اند.
16Celui qui la retient retient le vent, Et sa main saisit de l’huile.
16هرکه او را باز‌دارد مثل کسی است که باد رانگاه دارد، یا روغن را که در دست راست خودگرفته باشد.
17Comme le fer aiguise le fer, Ainsi un homme excite la colère d’un homme.
17آهن، آهن را تیز می‌کند، همچنین مرد روی دوست خود را تیز می‌سازد.
18Celui qui soigne un figuier en mangera le fruit, Et celui qui garde son maître sera honoré.
18هرکه درخت انجیر را نگاه دارد میوه‌اش راخواهد خورد، و هرکه آقای خود را ملازمت نماید محترم خواهد شد،
19Comme dans l’eau le visage répond au visage, Ainsi le cœur de l’homme répond au cœur de l’homme.
19چنانکه در آب صورت به صورت است، همچنان دل انسان به انسان.
20Le séjour des morts et l’abîme sont insatiables; De même les yeux de l’homme sont insatiables.
20هاویه و ابدون سیر نمی شوند، همچنان چشمان انسان سیر نخواهند شد.
21Le creuset est pour l’argent, et le fourneau pour l’or; Mais un homme est jugé d’après sa renommée.
21بوته برای نقره و کوره به جهت طلاست، همچنان انسان از دهان ستایش کنندگان خود(آزموده می‌شود).
22Quand tu pilerais l’insensé dans un mortier, Au milieu des grains avec le pilon, Sa folie ne se séparerait pas de lui.
22احمق را میان بلغور در هاون با دسته بکوب، و حماقتش از آن بیرون نخواهد رفت.
23Connais bien chacune de tes brebis, Donne tes soins à tes troupeaux;
23به حالت گله خود نیکو توجه نما، و دل خود را به رمه خود مشغول ساز،
24Car la richesse ne dure pas toujours, Ni une couronne éternellement.
24زیرا که دولت دائمی نیست، و تاج هم نسلابعد نسل (پایدار) نی.
25Le foin s’enlève, la verdure paraît, Et les herbes des montagnes sont recueillies.
25علف را می‌برند و گیاه سبز می‌روید، وعلوفه کوهها جمع می‌شود،
26Les agneaux sont pour te vêtir, Et les boucs pour payer le champ;
26بره‌ها برای لباس تو، و بزها به جهت اجاره زمین به‌کار می‌آیند،
27Le lait des chèvres suffit à ta nourriture, à celle de ta maison, Et à l’entretien de tes servantes.
27و شیر بزها برای خوراک تو و خوراک خاندانت، و معیشت کنیزانت کفایت خواهد کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.