Proverbes 12
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Celui qui aime la correction aime la science; Celui qui hait la réprimande est stupide.
1هر‌که تادیب را دوست می‌دارد معرفت را دوست می‌دارد، اما هر‌که از تنبیه نفرت کند وحشی است.
2L’homme de bien obtient la faveur de l’Éternel, Mais l’Éternel condamne celui qui est plein de malice.
2مرد نیکو رضامندی خداوند را تحصیل می‌نماید، اما او صاحب تدبیر فاسد را ملزم خواهد ساخت.
3L’homme ne s’affermit pas par la méchanceté, Mais la racine des justes ne sera point ébranlée.
3انسان از بدی استوار نمی شود، اما ریشه عادلان جنبش نخواهد خورد.
4Une femme vertueuse est la couronne de son mari, Mais celle qui fait honte est comme la carie dans ses os.
4زن صالحه تاج شوهر خود می‌باشد، اما زنی که خجل سازد مثل پوسیدگی در استخوانهایش می‌باشد.
5Les pensées des justes ne sont qu’équité; Les desseins des méchants ne sont que fraude.
5فکرهای عادلان انصاف است، اما تدابیرشریران فریب است.
6Les paroles des méchants sont des embûches pour verser le sang, Mais la bouche des hommes droits est une délivrance.
6سخنان شریران برای خون در کمین است، اما دهان راستان ایشان را رهایی می‌دهد.
7Renversés, les méchants ne sont plus; Et la maison des justes reste debout.
7شریران واژگون شده، نیست می‌شوند، اماخانه عادلان برقرار می‌ماند.
8Un homme est estimé en raison de son intelligence, Et celui qui a le cœur pervers est l’objet du mépris.
8انسان برحسب عقلش ممدوح می‌شود، اماکج دلان خجل خواهند گشت.
9Mieux vaut être d’une condition humble et avoir un serviteur Que de faire le glorieux et de manquer de pain.
9کسی‌که حقیر باشد و خادم داشته باشد، بهتراست از کسی‌که خویشتن را برافرازد و محتاج نان باشد.
10Le juste prend soin de son bétail, Mais les entrailles des méchants sont cruelles.
10مرد عادل برای جان حیوان خود تفکرمی کند، اما رحمتهای شریران ستم کیشی است.
11Celui qui cultive son champ est rassasié de pain, Mais celui qui poursuit des choses vaines est dépourvu de sens.
11کسی‌که زمین خود را زرع کند از نان سیرخواهد شد، اما هر‌که اباطیل را پیروی نمایدناقص العقل است.
12Le méchant convoite ce que prennent les méchants, Mais la racine des justes donne du fruit.
12مرد شریر به شکار بدکاران طمع می‌ورزد، اما ریشه عادلان میوه می‌آورد.
13Il y a dans le péché des lèvres un piège pernicieux, Mais le juste se tire de la détresse.
13در تقصیر لبها دام مهلک است، اما مردعادل از تنگی بیرون می‌آید.
14Par le fruit de la bouche on est rassasié de biens, Et chacun reçoit selon l’œuvre de ses mains.
14انسان از ثمره دهان خود از نیکویی سیرمی شود، و مکافات دست انسان به او رد خواهدشد.
15La voie de l’insensé est droite à ses yeux, Mais celui qui écoute les conseils est sage.
15راه احمق در نظر خودش راست است، اماهر‌که نصیحت را بشنود حکیم است.
16L’insensé laisse voir à l’instant sa colère, Mais celui qui cache un outrage est un homme prudent.
16غضب احمق فور آشکار می‌شود، اماخردمند خجالت را می‌پوشاند.
17Celui qui dit la vérité proclame la justice, Et le faux témoin la tromperie.
17هر‌که به راستی تنطق نماید عدالت را ظاهرمی کند، و شاهد دروغ، فریب را.
18Tel, qui parle légèrement, blesse comme un glaive; Mais la langue des sages apporte la guérison.
18هستند که مثل ضرب شمشیر حرفهای باطل می‌زنند، اما زبان حکیمان شفا می‌بخشد.
19La lèvre véridique est affermie pour toujours, Mais la langue fausse ne subsiste qu’un instant.
19لب راستگو تا به ابد استوار می‌ماند، اما زبان دروغگو طرفه العینی است.
20La tromperie est dans le cœur de ceux qui méditent le mal, Mais la joie est pour ceux qui conseillent la paix.
20در دل هر‌که تدبیر فاسد کند فریب است، اما مشورت دهندگان صلح را شادمانی است.
21Aucun malheur n’arrive au juste, Mais les méchants sont accablés de maux.
21هیچ بدی به مرد صالح واقع نمی شود، اماشریران از بلا پر خواهند شد.
22Les lèvres fausses sont en horreur à l’Éternel, Mais ceux qui agissent avec vérité lui sont agréables.
22لبهای دروغگو نزد خداوند مکروه است، اما عاملان راستی پسندیده او هستند.
23L’homme prudent cache sa science, Mais le cœur des insensés proclame la folie.
23مرد زیرک علم را مخفی می‌دارد، اما دل احمقان حماقت را شایع می‌سازد.
24La main des diligents dominera, Mais la main lâche sera tributaire.
24دست شخص زرنگ سلطنت خواهدنمود، اما مرد کاهل بندگی خواهد کرد.
25L’inquiétude dans le cœur de l’homme l’abat, Mais une bonne parole le réjouit.
25کدورت دل انسان، او را منحنی می‌سازد، اما سخن نیکو او را شادمان خواهد گردانید.
26Le juste montre à son ami la bonne voie, Mais la voie des méchants les égare.
26مرد عادل برای همسایه خود هادی می‌شود، اما راه شریران ایشان را گمراه می‌کند.
27Le paresseux ne rôtit pas son gibier; Mais le précieux trésor d’un homme, c’est l’activité.
27مرد کاهل شکار خود را بریان نمی کند، امازرنگی، توانگری گرانبهای انسان است.
28La vie est dans le sentier de la justice, La mort n’est pas dans le chemin qu’elle trace.
28در طریق عدالت حیات‌است، و درگذرگاههایش موت نیست.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.