Proverbes 5
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Mon fils, sois attentif à ma sagesse, Prête l’oreille à mon intelligence,
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
2Afin que tu conserves la réflexion, Et que tes lèvres gardent la connaissance.
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
3Car les lèvres de l’étrangère distillent le miel, Et son palais est plus doux que l’huile;
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
4Mais à la fin elle est amère comme l’absinthe, Aiguë comme un glaive à deux tranchants.
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
5Ses pieds descendent vers la mort, Ses pas atteignent le séjour des morts.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
6Afin de ne pas considérer le chemin de la vie, Elle est errante dans ses voies, elle ne sait où elle va.
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
7Et maintenant, mes fils, écoutez-moi, Et ne vous écartez pas des paroles de ma bouche.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
8Éloigne-toi du chemin qui conduit chez elle, Et ne t’approche pas de la porte de sa maison,
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
9De peur que tu ne livres ta vigueur à d’autres, Et tes années à un homme cruel;
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
10De peur que des étrangers ne se rassasient de ton bien, Et du produit de ton travail dans la maison d’autrui;
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
11De peur que tu ne gémisses, près de ta fin, Quand ta chair et ton corps se consumeront,
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
12Et que tu ne dises: Comment donc ai-je pu haïr la correction, Et comment mon cœur a-t-il dédaigné la réprimande?
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
13Comment ai-je pu ne pas écouter la voix de mes maîtres, Ne pas prêter l’oreille à ceux qui m’instruisaient?
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
14Peu s’en est fallu que je n’aie éprouvé tous les malheurs Au milieu du peuple et de l’assemblée.
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
15Bois les eaux de ta citerne, Les eaux qui sortent de ton puits.
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
16Tes sources doivent-elles se répandre au-dehors? Tes ruisseaux doivent ils couler sur les places publiques?
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
17Qu’ils soient pour toi seul, Et non pour des étrangers avec toi.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
18Que ta source soit bénie, Et fais ta joie de la femme de ta jeunesse,
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
19Biche des amours, gazelle pleine de grâce: Sois en tout temps enivré de ses charmes, Sans cesse épris de son amour.
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
20Et pourquoi, mon fils, serais-tu épris d’une étrangère, Et embrasserais-tu le sein d’une inconnue?
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
21Car les voies de l’homme sont devant les yeux de l’Éternel, Qui observe tous ses sentiers.
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
22Le méchant est pris dans ses propres iniquités, Il est saisi par les liens de son péché.
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
23Il mourra faute d’instruction, Il chancellera par l’excès de sa folie.
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.