Proverbs 5
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My son, pay attention to my wisdom; incline your ear to my insight,
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
2that you may maintain discretion and your lips may preserve knowledge.
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
3Though the lips of the forbidden woman drip honey and her speech is smoother than oil,
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
4in the end she is bitter as wormwood, sharp as a double-edged sword.
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
5Her feet go down to death; her steps lead straight to Sheol.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
6She does not consider the path of life; she does not know that her ways are unstable.
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
7So now, my sons, listen to me, and do not turn aside from the words of my mouth.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
8Keep your path far from her; do not go near the door of her house,
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
9lest you concede your vigor to others, and your years to one who is cruel;
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
10lest strangers feast on your wealth, and your labors enrich the house of a foreigner.
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
11At the end of your life you will groan when your flesh and your body are spent,
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
12and you will say, “How I hated discipline, and my heart despised reproof!
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
13I did not listen to the voice of my teachers or incline my ear to my mentors.
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
14I am on the brink of utter ruin in the midst of the whole assembly.”
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
15Drink water from your own cistern, and running water from your own well.
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
16Why should your springs flow in the streets, your streams of water in the public squares?
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
17Let them be yours alone, never to be shared with strangers.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
18May your fountain be blessed, and may you rejoice in the wife of your youth:
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
19A loving doe, a graceful fawn— may her breasts satisfy you always; may you be captivated by her love forever.
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
20Why be captivated, my son, by an adulteress, or embrace the bosom of a stranger?
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
21For a man’s ways are before the eyes of the LORD, and the LORD examines all his paths.
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
22The iniquities of a wicked man entrap him; the cords of his sin entangle him.
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
23He dies for lack of discipline, led astray by his own great folly.
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.