Proverbs 5
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My son, attend unto my wisdom, and bow thine ear to my understanding:
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
2That thou mayest regard discretion, and that thy lips may keep knowledge.
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
3¶ For the lips of a strange woman drop as an honeycomb, and her mouth is smoother than oil:
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
4But her end is bitter as wormwood, sharp as a twoedged sword.
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
5Her feet go down to death; her steps take hold on hell.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
6Lest thou shouldest ponder the path of life, her ways are moveable, that thou canst not know them .
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
7Hear me now therefore, O ye children, and depart not from the words of my mouth.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
8Remove thy way far from her, and come not nigh the door of her house:
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
9Lest thou give thine honour unto others, and thy years unto the cruel:
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
10Lest strangers be filled with thy wealth; and thy labours be in the house of a stranger;
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
11And thou mourn at the last, when thy flesh and thy body are consumed,
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
12And say, How have I hated instruction, and my heart despised reproof;
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
13And have not obeyed the voice of my teachers, nor inclined mine ear to them that instructed me!
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
14I was almost in all evil in the midst of the congregation and assembly.
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
15¶ Drink waters out of thine own cistern, and running waters out of thine own well.
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
16Let thy fountains be dispersed abroad, and rivers of waters in the streets.
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
17Let them be only thine own, and not strangers’ with thee.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
18Let thy fountain be blessed: and rejoice with the wife of thy youth.
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
19Let her be as the loving hind and pleasant roe; let her breasts satisfy thee at all times; and be thou ravished always with her love.
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
20And why wilt thou, my son, be ravished with a strange woman, and embrace the bosom of a stranger?
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
21For the ways of man are before the eyes of the LORD , and he pondereth all his goings.
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
22¶ His own iniquities shall take the wicked himself, and he shall be holden with the cords of his sins.
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
23He shall die without instruction; and in the greatness of his folly he shall go astray.
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.