Притчи Соломона 5
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Сын мой! внимай мудрости моей, и приклони ухо твое к разуму моему,
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
2чтобы соблюсти рассудительность, и чтобы уста твои сохранили знание. Не внимай льстивой женщине;
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
3ибо мед источают уста чужой жены, и мягче елея речь ее;
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
4но последствия от нее горьки, как полынь, остры, как меч обоюдоострый;
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
5ноги ее нисходят к смерти, стопы ее достигают преисподней.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
6Если бы ты захотел постигнуть стезю жизни ее, то пути ее непостоянны, и ты не узнаешь их.
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
7Итак, дети, слушайте меня и не отступайте от слов уст моих.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
8Держи дальше от нее путь твой и не подходи близко к дверям дома ее,
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
9чтобы здоровья твоего не отдать другим и лет твоих мучителю;
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
10чтобы не насыщались силою твоею чужие, и труды твои не были для чужого дома.
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
11И ты будешь стонать после, когда плоть твоя и тело твое будут истощены,-
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
12и скажешь: “Зачем я ненавидел наставление, и сердце мое пренебрегало обличением,
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
13и я не слушал голоса учителей моих, не приклонял уха моего к наставникам моим:
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
14едва не впал я во всякое зло среди собрания и общества!”
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
15Пей воду из твоего водоема и текущую из твоего колодезя.
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
16Пусть не разливаются источники твои по улице, потоки вод - по площадям;
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
17пусть они будут принадлежать тебе одному, а не чужим с тобою.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
18Источник твой да будет благословен; и утешайся женою юности твоей,
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
19любезною ланью и прекрасною серною: груди ее да упоявают тебя во всякое время, любовью ее услаждайся постоянно.
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
20И для чего тебе, сын мой, увлекаться постороннею и обнимать груди чужой?
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
21Ибо пред очами Господа пути человека, и Он измеряет все стези его.
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
22Беззаконного уловляют собственные беззакония его, и в узах греха своего он содержится:
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
23он умирает без наставления, и от множества безумия своего теряется.
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.