Proverbs 5
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My son, pay attention to my wisdom. Turn your ear to my understanding,
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
2that you may maintain discretion, that your lips may preserve knowledge.
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
3For the lips of an adulteress drip honey. Her mouth is smoother than oil,
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
4but in the end she is as bitter as wormwood, and as sharp as a two-edged sword.
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
5Her feet go down to death. Her steps lead straight to Sheol.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
6She gives no thought to the way of life. Her ways are crooked, and she doesn’t know it.
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
7Now therefore, my sons, listen to me. Don’t depart from the words of my mouth.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
8Remove your way far from her. Don’t come near the door of her house,
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
9lest you give your honor to others, and your years to the cruel one;
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
10lest strangers feast on your wealth, and your labors enrich another man’s house.
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
11You will groan at your latter end, when your flesh and your body are consumed,
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
12and say, “How I have hated instruction, and my heart despised reproof.
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
13I haven’t obeyed the voice of my teachers, nor turned my ear to those who instructed me!
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
14I have come to the brink of utter ruin, among the gathered assembly.”
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
15Drink water out of your own cistern, running water out of your own well.
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
16Should your springs overflow in the streets, streams of water in the public squares?
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
17Let them be for yourself alone, not for strangers with you.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
18Let your spring be blessed. Rejoice in the wife of your youth.
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
19A loving doe and a graceful deer— let her breasts satisfy you at all times. Be captivated always with her love.
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
20For why should you, my son, be captivated with an adulteress? Why embrace the bosom of another?
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
21For the ways of man are before the LORD’s eyes. He examines all his paths.
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
22The evil deeds of the wicked ensnare him. The cords of his sin hold him firmly.
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
23He will die for lack of instruction. In the greatness of his folly, he will go astray.
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.