Proverbiorum 5
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Fili mi, attende ad sapientiam meam, et prudentiæ meæ inclina aurem tuam:
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
2ut custodias cogitationes, et disciplinam labia tua conservent. Ne attendas fallaciæ mulieris;
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
3favus enim distillans labia meretricis, et nitidius oleo guttur ejus:
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
4novissima autem illius amara quasi absinthium, et acuta quasi gladius biceps.
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
5Pedes ejus descendunt in mortem, et ad inferos gressus illius penetrant.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
6Per semitam vitæ non ambulant; vagi sunt gressus ejus et investigabiles.
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
7Nunc ergo fili mi, audi me, et ne recedas a verbis oris mei.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
8Longe fac ab ea viam tuam, et ne appropinques foribus domus ejus.
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
9Ne des alienis honorem tuum, et annos tuos crudeli:
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
10ne forte implentur extranei viribus tuis, et labores tui sint in domo aliena,
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
11et gemas in novissimis, quando consumpseris carnes tuas et corpus tuum, et dicas:
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
12Cur detestatus sum disciplinam, et increpationibus non acquievit cor meum,
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
13nec audivi vocem docentium me, et magistris non inclinavi aurem meam?
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
14pene fui in omni malo, in medio ecclesiæ et synagogæ.
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
15Bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui;
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
16deriventur fontes tui foras, et in plateis aquas tuas divide.
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
17Habeto eas solus, nec sint alieni participes tui.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
18Sit vena tua benedicta, et lætare cum muliere adolescentiæ tuæ.
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
19Cerva carissima, et gratissimus hinnulus: ubera ejus inebrient te in omni tempore; in amore ejus delectare jugiter.
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
20Quare seduceris, fili mi, ab aliena, et foveris in sinu alterius?
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
21Respicit Dominus vias hominis, et omnes gressus ejus considerat.
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
22Iniquitates suas capiunt impium, et funibus peccatorum suorum constringitur.
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
23Ipse morietur, quia non habuit disciplinam, et in multitudine stultitiæ suæ decipietur.]
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.