Proverbiorum 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Sapiens mulier ædificat domum suam; insipiens exstructam quoque manibus destruet.
1هر زن حکیم خانه خود را بنا میکند، اما زن جاهل آن را با دست خود خراب مینماید.
2Ambulans recto itinere, et timens Deum, despicitur ab eo qui infami graditur via.
2کسیکه به راستی خود سلوک مینماید ازخداوند میترسد، اما کسیکه در طریق خودکج رفتار است او را تحقیر مینماید.
3In ore stulti virga superbiæ; labia autem sapientium custodiunt eos.
3در دهان احمق چوب تکبر است، اما لبهای حکیمان ایشان را محافظت خواهد نمود.
4Ubi non sunt boves, præsepe vacuum est; ubi autem plurimæ segetes, ibi manifesta est fortitudo bovis.
4جایی که گاو نیست، آخور پاک است، اما ازقوت گاو، محصول زیاد میشود.
5Testis fidelis non mentitur; profert autem mendacium dolosus testis.
5شاهد امین دروغ نمی گوید، اما شاهد دروغ به کذب تنطق میکند.
6Quærit derisor sapientiam, et non invenit; doctrina prudentium facilis.
6استهزاکننده حکمت را میطلبد و نمی یابد. اما به جهت مرد فهیم علم آسان است.
7Vade contra virum stultum, et nescit labia prudentiæ.
7از حضور مرد احمق دور شو، زیرا لبهای معرفت را در او نخواهی یافت.
8Sapientia callidi est intelligere viam suam, et imprudentia stultorum errans.
8حکمت مرد زیرک این است که راه خود رادرک نماید، اما حماقت احمقان فریب است.
9Stultus illudet peccatum, et inter justos morabitur gratia.
9احمقان به گناه استهزا میکنند، اما در میان راستان رضامندی است.
10Cor quod novit amaritudinem animæ suæ, in gaudio ejus non miscebitur extraneus.
10دل شخص تلخی خویشتن را میداند، وغریب در خوشی آن مشارکت ندارد.
11Domus impiorum delebitur: tabernacula vero justorum germinabunt.
11خانه شریران منهدم خواهد شد، اما خیمه راستان شکوفه خواهد آورد.
12Est via quæ videtur homini justa, novissima autem ejus deducunt ad mortem.
12راهی هست که به نظر آدمی مستقیم مینماید، اما عاقبت آن، طرق موت است.
13Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat.
13هم در لهو و لعب دل غمگین میباشد، وعاقبت این خوشی حزن است.
14Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus.]
14کسیکه در دل مرتد است از راههای خودسیر میشود، و مرد صالح به خود سیر است.
15[Innocens credit omni verbo; astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni; servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via ejus.
15مرد جاهل هر سخن را باور میکند، اما مردزیرک در رفتار خود تامل مینماید.
16Sapiens timet, et declinat a malo; stultus transilit, et confidit.
16مرد حکیم میترسد و از بدی اجتناب مینماید، اما احمق از غرور خود ایمن میباشد.
17Impatiens operabitur stultitiam, et vir versutus odiosus est.
17مرد کج خلق، احمقانه رفتار مینماید، و(مردم ) از صاحب سوظن نفرت دارند.
18Possidebunt parvuli stultitiam, et exspectabunt astuti scientiam.
18نصیب جاهلان حماقت است، اما معرفت، تاج زیرکان خواهد بود.
19Jacebunt mali ante bonos, et impii ante portas justorum.
19بدکاران در حضور نیکان خم میشوند، وشریران نزد دروازه های عادلان میایستند.
20Etiam proximo suo pauper odiosus erit: amici vero divitum multi.
20همسایه فقیر نیز از او نفرت دارد، امادوستان شخص دولتمند بسیارند.
21Qui despicit proximum suum peccat; qui autem miseretur pauperis beatus erit. Qui credit in Domino misericordiam diligit.
21هرکه همسایه خود را حقیر شمارد گناه میورزد، اما خوشابحال کسیکه بر فقیران ترحم نماید.
22Errant qui operantur malum; misericordia et veritas præparant bona.
22آیا صاحبان تدبیر فاسد گمراه نمی شوند، اما برای کسانی که تدبیر نیکو مینمایند، رحمت و راستی خواهد بود.
23In omni opere erit abundantia; ubi autem verba sunt plurima, ibi frequenter egestas.
23از هر مشقتی منفعت است، اما کلام لبها به فقر محض میانجامد.
24Corona sapientium divitiæ eorum; fatuitas stultorum imprudentia.
24تاج حکیمان دولت ایشان است، اماحماقت احمقان حماقت محض است.
25Liberat animas testis fidelis, et profert mendacia versipellis.]
25شاهد امین جانها را نجات میبخشد، اما هرکه به دروغ تنطق میکند فریب محض است.
26[In timore Domini fiducia fortitudinis, et filiis ejus erit spes.
26در ترس خداوند اعتماد قوی است، وفرزندان او را ملجا خواهد بود.
27Timor Domini fons vitæ, ut declinent a ruina mortis.
27ترس خداوند چشمه حیاتاست، تا ازدامهای موت اجتناب نمایند.
28In multitudine populi dignitas regis, et in paucitate plebis ignominia principis.
28جلال پادشاه از کثرت مخلوق است، وشکستگی سلطان از کمی مردم است.
29Qui patiens est multa gubernatur prudentia; qui autem impatiens est exaltat stultitiam suam.
29کسیکه دیرغضب باشد کثیرالفهم است، وکج خلق حماقت را به نصیب خود میبرد.
30Vita carnium sanitas cordis; putredo ossium invidia.
30دل آرام حیات بدن است، اما حسدپوسیدگی استخوانها است.
31Qui calumniatur egentem exprobrat factori ejus; honorat autem eum qui miseretur pauperis.
31هرکه بر فقیر ظلم کند آفریننده خود راحقیر میشمارد، و هرکه بر مسکین ترحم کند اورا تمجید مینماید.
32In malitia sua expelletur impius: sperat autem justus in morte sua.
32شریر از شرارت خود به زیر افکنده میشود، اما مرد عادل چون بمیرد اعتماد دارد.
33In corde prudentis requiescit sapientia, et indoctos quosque erudiet.
33حکمت در دل مرد فهیم ساکن میشود، امادر اندرون جاهلان آشکار میگردد.
34Justitia elevat gentem; miseros autem facit populos peccatum.
34عدالت قوم را رفیع میگرداند، اما گناه برای قوم، عار است.
35Acceptus est regi minister intelligens; iracundiam ejus inutilis sustinebit.]
35رضامندی پادشاه بر خادم عاقل است، اماغضب او بر پست فطرتان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.