Sprüche 14
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Durch weise Weiber wird das Haus erbaut; eine Närrin aber zerbricht's mit ihrem Tun.
1هر زن حکیم خانه خود را بنا می‌کند، اما زن جاهل آن را با دست خود خراب می‌نماید.
2Wer den HERRN fürchtet, der wandelt auf rechter Bahn; wer ihn aber verachtet, der geht auf Abwegen.
2کسی‌که به راستی خود سلوک می‌نماید ازخداوند می‌ترسد، اما کسی‌که در طریق خودکج رفتار است او را تحقیر می‌نماید.
3Narren reden tyrannisch; aber die Weisen bewahren ihren Mund.
3در دهان احمق چوب تکبر است، اما لبهای حکیمان ایشان را محافظت خواهد نمود.
4Wo nicht Ochsen sind, da ist die Krippe rein; aber wo der Ochse geschäftig ist, da ist viel Einkommen.
4جایی که گاو نیست، آخور پاک است، اما ازقوت گاو، محصول زیاد می‌شود.
5Ein treuer Zeuge lügt nicht; aber ein Falscher Zeuge redet frech Lügen.
5شاهد امین دروغ نمی گوید، اما شاهد دروغ به کذب تنطق می‌کند.
6Der Spötter sucht Weisheit, und findet sie nicht; aber dem Verständigen ist die Erkenntnis leicht.
6استهزاکننده حکمت را می‌طلبد و نمی یابد. اما به جهت مرد فهیم علم آسان است.
7Gehe von dem Narren; denn du lernst nichts von ihm.
7از حضور مرد احمق دور شو، زیرا لبهای معرفت را در او نخواهی یافت.
8Das ist des Klugen Weisheit, daß er auf seinen Weg merkt; aber der Narren Torheit ist eitel Trug.
8حکمت مرد زیرک این است که راه خود رادرک نماید، اما حماقت احمقان فریب است.
9Die Narren treiben das Gespött mit der Sünde; aber die Frommen haben Lust an den Frommen.
9احمقان به گناه استهزا می‌کنند، اما در میان راستان رضامندی است.
10Das Herz kennt sein eigen Leid, und in seine Freude kann sich kein Fremder mengen.
10دل شخص تلخی خویشتن را می‌داند، وغریب در خوشی آن مشارکت ندارد.
11Das Haus der Gottlosen wird vertilgt; aber die Hütte der Frommen wird grünen.
11خانه شریران منهدم خواهد شد، اما خیمه راستان شکوفه خواهد آورد.
12Es gefällt manchem ein Weg wohl; aber endlich bringt er ihn zum Tode.
12راهی هست که به نظر آدمی مستقیم می‌نماید، اما عاقبت آن، طرق موت است.
13Auch beim Lachen kann das Herz trauern, und nach der Freude kommt Leid.
13هم در لهو و لعب دل غمگین می‌باشد، وعاقبت این خوشی حزن است.
14Einem losen Menschen wird's gehen wie er handelt; aber ein Frommer wird über ihn sein.
14کسی‌که در دل مرتد است از راههای خودسیر می‌شود، و مرد صالح به خود سیر است.
15Ein Unverständiger glaubt alles; aber ein Kluger merkt auf seinen Gang.
15مرد جاهل هر سخن را باور می‌کند، اما مردزیرک در رفتار خود تامل می‌نماید.
16Ein Weiser fürchtet sich und meidet das Arge; ein Narr aber fährt trotzig hindurch.
16مرد حکیم می‌ترسد و از بدی اجتناب می‌نماید، اما احمق از غرور خود ایمن می‌باشد.
17Ein Ungeduldiger handelt töricht; aber ein Bedächtiger haßt es.
17مرد کج خلق، احمقانه رفتار می‌نماید، و(مردم ) از صاحب سوظن نفرت دارند.
18Die Unverständigen erben Narrheit; aber es ist der Klugen Krone, vorsichtig handeln.
18نصیب جاهلان حماقت است، اما معرفت، تاج زیرکان خواهد بود.
19Die Bösen müssen sich bücken vor dem Guten und die Gottlosen in den Toren des Gerechten.
19بدکاران در حضور نیکان خم می‌شوند، وشریران نزد دروازه های عادلان می‌ایستند.
20Einen Armen hassen auch seine Nächsten; aber die Reichen haben viele Freunde.
20همسایه فقیر نیز از او نفرت دارد، امادوستان شخص دولتمند بسیارند.
21Der Sünder verachtet seinen Nächsten; aber wohl dem, der sich der Elenden erbarmt!
21هرکه همسایه خود را حقیر شمارد گناه می‌ورزد، اما خوشابحال کسی‌که بر فقیران ترحم نماید.
22Die mit bösen Ränken umgehen, werden fehlgehen; die aber Gutes denken, denen wird Treue und Güte widerfahren.
22آیا صاحبان تدبیر فاسد گمراه نمی شوند، اما برای کسانی که تدبیر نیکو می‌نمایند، رحمت و راستی خواهد بود.
23Wo man arbeitet, da ist genug; wo man aber mit Worten umgeht, da ist Mangel.
23از هر مشقتی منفعت است، اما کلام لبها به فقر محض می‌انجامد.
24Den Weisen ist ihr Reichtum eine Krone; aber die Torheit der Narren bleibt Torheit.
24تاج حکیمان دولت ایشان است، اماحماقت احمقان حماقت محض است.
25Ein treuer Zeuge errettet das Leben; aber ein falscher Zeuge betrügt.
25شاهد امین جانها را نجات می‌بخشد، اما هرکه به دروغ تنطق می‌کند فریب محض است.
26Wer den HERRN fürchtet, der hat eine sichere Festung, und seine Kinder werden auch beschirmt.
26در ترس خداوند اعتماد قوی است، وفرزندان او را ملجا خواهد بود.
27Die Furcht des HERRN ist eine Quelle des Lebens, daß man meide die Stricke des Todes.
27ترس خداوند چشمه حیات‌است، تا ازدامهای موت اجتناب نمایند.
28Wo ein König viel Volks hat, das ist seine Herrlichkeit; wo aber wenig Volks ist, das macht einen Herrn blöde.
28جلال پادشاه از کثرت مخلوق است، وشکستگی سلطان از کمی مردم است.
29Wer geduldig ist, der ist weise; wer aber ungeduldig ist, der offenbart seine Torheit.
29کسی‌که دیرغضب باشد کثیرالفهم است، وکج خلق حماقت را به نصیب خود می‌برد.
30Ein gütiges Herz ist des Leibes Leben; aber Neid ist Eiter in den Gebeinen.
30دل آرام حیات بدن است، اما حسدپوسیدگی استخوانها است.
31Wer dem Geringen Gewalt tut, der lästert desselben Schöpfer; aber wer sich des Armen erbarmt, der ehrt Gott.
31هرکه بر فقیر ظلم کند آفریننده خود راحقیر می‌شمارد، و هرکه بر مسکین ترحم کند اورا تمجید می‌نماید.
32Der Gottlose besteht nicht in seinem Unglück; aber der Gerechte ist auch in seinem Tod getrost.
32شریر از شرارت خود به زیر افکنده می‌شود، اما مرد عادل چون بمیرد اعتماد دارد.
33Im Herzen des Verständigen ruht Weisheit, und wird offenbar unter den Narren.
33حکمت در دل مرد فهیم ساکن می‌شود، امادر اندرون جاهلان آشکار می‌گردد.
34Gerechtigkeit erhöhet ein Volk; aber die Sünde ist der Leute Verderben.
34عدالت قوم را رفیع می‌گرداند، اما گناه برای قوم، عار است.
35Ein kluger Knecht gefällt dem König wohl; aber einem schändlichen Knecht ist er feind.
35رضامندی پادشاه بر خادم عاقل است، اماغضب او بر پست فطرتان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.