Sprüche 20
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Der Wein macht lose Leute, und starkes Getränk macht wild; wer dazu Lust hat, wird nimmer weise.
1شراب استهزا می‌کند و مسکرات عربده می‌آورد، و هر‌که به آن فریفته شود حکیم نیست.
2Das Schrecken des Königs ist wie das Brüllen eines jungen Löwen; wer ihn erzürnt, der sündigt wider sein Leben.
2هیبت پادشاه مثل غرش شیر است، و هر‌که خشم او را به هیجان آورد، به‌جان خود خطامی ورزد.
3Es ist dem Mann eine Ehre, vom Hader bleiben; aber die gern Hadern, sind allzumal Narren.
3از نزاع دور شدن برای انسان عزت است، اماهر مرد احمق مجادله می‌کند.
4Um der Kälte willen will der Faule nicht pflügen; so muß er in der Ernte betteln und nichts kriegen.
4مرد کاهل به‌سبب زمستان شیار نمی کند، لهذا در موسم حصاد گدایی می‌کند و نمی یابد.
5Der Rat im Herzen eines Mannes ist wie tiefe Wasser; aber ein Verständiger kann's merken, was er meint.
5مشورت در دل انسان آب عمیق است، امامرد فهیم آن را می‌کشد.
6Viele Menschen werden fromm gerühmt; aber wer will finden einen, der rechtschaffen fromm sei?
6بسا کسانند که هر یک احسان خویش رااعلام می‌کنند، اما مرد امین را کیست که پیدا کند.
7Ein Gerechter, der in seiner Frömmigkeit wandelt, des Kindern wird's wohl gehen nach ihm.
7مرد عادل که به کاملیت خود سلوک نماید، پسرانش بعد از او خجسته خواهند شد.
8Ein König, der auf seinem Stuhl sitzt, zu richten, zerstreut alles Arge mit seinen Augen.
8پادشاهی که بر کرسی داوری نشیند، تمامی بدی را از چشمان خود پراکنده می‌سازد.
9Wer kann sagen: Ich bin rein in meinem Herzen und lauter von meiner Sünde?
9کیست که تواند گوید: «دل خود را طاهرساختم، و از گناه خویش پاک شدم.»
10Mancherlei Gewicht und Maß ist beides Greuel dem HERRN.
10سنگهای مختلف و پیمانه های مختلف، هر دوی آنها نزد خداوند مکروه است.
11Auch einen Knaben kennt man an seinem Wesen, ob er fromm und redlich werden will.
11طفل نیز از افعالش شناخته می‌شود، که آیااعمالش پاک و راست است یا نه.
12Ein hörend Ohr und sehend Auge, die macht beide der HERR.
12گوش شنوا و چشم بینا، خداوند هر دو آنهارا آفریده است.
13Liebe den Schlaf nicht, daß du nicht arm werdest; laß deine Augen wacker sein, so wirst du Brot genug haben.
13خواب را دوست مدار مبادا فقیر شوی. چشمان خود را باز کن تا از نان سیر گردی.
14“Böse, böse!” spricht man, wenn man's hat; aber wenn's weg ist, so rühmt man es dann.
14مشتری می‌گوید بد است، بد است، اماچون رفت آنگاه فخر می‌کند.
15Es gibt Gold und viele Perlen; aber ein vernünftiger Mund ist ein edles Kleinod.
15طلا هست و لعلها بسیار، اما لبهای معرفت جواهر گرانبها است.
16Nimm dem sein Kleid, der für einen andern Bürge wird, und pfände ihn um des Fremden willen.
16جامه آنکس را بگیر که به جهت غریب ضامن است، و او را به رهن بگیر که ضامن بیگانگان است.
17Das gestohlene Brot schmeckt dem Manne wohl; aber hernach wird ihm der Mund voll Kieselsteine werden.
17نان فریب برای انسان لذیذ است، اما بعد دهانش از سنگ ریزه‌ها پر خواهد شد.
18Anschläge bestehen, wenn man sie mit Rat führt; und Krieg soll man mit Vernunft führen.
18فکرها به مشورت محکم می‌شود، و باحسن تدبیر جنگ نما.
19Sei unverworren mit dem, der Heimlichkeit offenbart, und mit dem Verleumder und mit dem falschen Maul.
19کسی‌که به نمامی گردش کند اسرار را فاش می‌نماید، لهذا با کسی‌که لبهای خود را می‌گشایدمعاشرت منما.
20Wer seinem Vater und seiner Mutter flucht, des Leuchte wird verlöschen mitten in der Finsternis.
20هر‌که پدر و مادر خود را لعنت کندچراغش در ظلمت غلیظ خاموش خواهد شد.
21Das Erbe, darnach man zuerst sehr eilt wird zuletzt nicht gesegnet sein.
21اموالی که اولا به تعجیل حاصل می‌شود، عاقبتش مبارک نخواهد شد.
22Sprich nicht: Ich will Böses vergelten! Harre des HERRN, der wird dir helfen.
22مگو که از بدی انتقام خواهم کشید، بلکه برخداوند توکل نما و تو را نجات خواهد داد.
23Mancherlei Gewicht ist ein Greuel dem HERRN, und eine falsche Waage ist nicht gut.
23سنگهای مختلف نزد خداوند مکروه است، و ترازوهای متقلب نیکو نیست.
24Jedermanns Gänge kommen vom HERRN. Welcher Mensch versteht seinen Weg?
24قدمهای انسان از خداوند است، پس مردراه خود را چگونه بفهمد؟
25Es ist dem Menschen ein Strick, sich mit Heiligem übereilen und erst nach den Geloben überlegen.
25شخصی که چیزی را به تعجیل مقدس می‌گوید، و بعد از نذر کردن استفسار می‌کند، دردام می‌افتد.
26Ein weiser König zerstreut die Gottlosen und bringt das Rad über sie.
26پادشاه حکیم شریران را پراکنده می‌سازد وچوم را بر ایشان می‌گرداند.
27Eine Leuchte des HERRN ist des Menschen Geist; die geht durch alle Kammern des Leibes.
27روح انسان، چراغ خداوند است که تمامی عمقهای دل را تفتیش می‌نماید.
28Fromm und wahrhaftig sein behütet den König, und sein Thron besteht durch Frömmigkeit.
28رحمت و راستی پادشاه را محافظت می‌کند، و کرسی او به رحمت پایدار خواهد ماند.
29Der Jünglinge Stärke ist ihr Preis; und graues Haar ist der Alten Schmuck.
29جلال جوانان قوت ایشان است، و عزت پیران موی سفید.
30Man muß dem Bösen wehren mit harter Strafe und mit ernsten Schlägen, die man fühlt.
30ضربهای سخت از بدی طاهر می‌کند وتازیانه‌ها به عمق دل فرو می‌رود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.