Sprüche 20
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Der Wein macht lose Leute, und starkes Getränk macht wild; wer dazu Lust hat, wird nimmer weise.
1Винул есте батжокоритор, бэутуриле тарь сунт гэлэӂиоасе; орьчине се ымбатэ ку еле ну есте ынцелепт.
2Das Schrecken des Königs ist wie das Brüllen eines jungen Löwen; wer ihn erzürnt, der sündigt wider sein Leben.
2Фрика пе каре о инсуфлэ ымпэратул есте ка рэкнетул унуй леу; чине ыл супэрэ пэкэтуеште ымпотрива са ынсушь.
3Es ist dem Mann eine Ehre, vom Hader bleiben; aber die gern Hadern, sind allzumal Narren.
3Есте о чинсте пентру ом сэ се феряскэ де чертурь; дар орьче небун се ласэ стэпынит де априндере.
4Um der Kälte willen will der Faule nicht pflügen; so muß er in der Ernte betteln und nichts kriegen.
4Тоамна, ленешул ну арэ; ла сечерат, ар вря сэ стрынгэ роаде, дар ну есте нимик!
5Der Rat im Herzen eines Mannes ist wie tiefe Wasser; aber ein Verständiger kann's merken, was er meint.
5Сфатуриле ын инима омулуй сунт ка ниште апе адынчь, дар омул причепут штие сэ скоатэ дин еле.
6Viele Menschen werden fromm gerühmt; aber wer will finden einen, der rechtschaffen fromm sei?
6Мулць оамень ышь трымбицязэ бунэтатя; дар чине поате гэси ун ом крединчос?
7Ein Gerechter, der in seiner Frömmigkeit wandelt, des Kindern wird's wohl gehen nach ihm.
7Чел неприхэнит умблэ ын неприхэниря луй; фериче де копиий луй дупэ ел!
8Ein König, der auf seinem Stuhl sitzt, zu richten, zerstreut alles Arge mit seinen Augen.
8Ымпэратул каре шаде пе скаунул де домние ал дрептэций рисипеште орьче рэу ку привиря луй.
9Wer kann sagen: Ich bin rein in meinem Herzen und lauter von meiner Sünde?
9Чине поате зиче: „Мь-ам курэцит инима, сунт курат де пэкатул меу”?
10Mancherlei Gewicht und Maß ist beides Greuel dem HERRN.
10Доуэ фелурь де греутэць ши доуэ фелурь де мэсурь сунт о скырбэ ынаинтя Домнулуй.
11Auch einen Knaben kennt man an seinem Wesen, ob er fromm und redlich werden will.
11Копилул ласэ сэ се вадэ ынкэ дин фаптеле луй дакэ пуртаря луй ва фи куратэ ши фэрэ приханэ.
12Ein hörend Ohr und sehend Auge, die macht beide der HERR.
12Урекя каре ауде ши окюл каре веде, ши пе уна, ши пе челэлалт, Домнул ле-а фэкут.
13Liebe den Schlaf nicht, daß du nicht arm werdest; laß deine Augen wacker sein, so wirst du Brot genug haben.
13Ну юби сомнул, кэч вей ажунӂе сэрак; дескиде окий ши те вей сэтура де пыне!
14“Böse, böse!” spricht man, wenn man's hat; aber wenn's weg ist, so rühmt man es dann.
14„Рэу! Рэу!” зиче кумпэрэторул ши, плекынд, се феричеште.
15Es gibt Gold und viele Perlen; aber ein vernünftiger Mund ist ein edles Kleinod.
15Есте аур ши сунт мулте мэргэритаре; дар бузеле ынцелепте сунт ун лукру скумп.
16Nimm dem sein Kleid, der für einen andern Bürge wird, und pfände ihn um des Fremden willen.
16Я-й хайна, кэч с-а пус кезаш пентру алтул; ши цине-л зэлог пентру алций!
17Das gestohlene Brot schmeckt dem Manne wohl; aber hernach wird ihm der Mund voll Kieselsteine werden.
17Пыня минчуний есте дулче омулуй, дар май пе урмэ гура ый есте плинэ де петриш.
18Anschläge bestehen, wenn man sie mit Rat führt; und Krieg soll man mit Vernunft führen.
18Плануриле се пун ла кале прин сфат. Фэ рэзбоюл ку кибзуинцэ!
19Sei unverworren mit dem, der Heimlichkeit offenbart, und mit dem Verleumder und mit dem falschen Maul.
19Чине умблэ ку бырфель дэ пе фацэ лукруриле аскунсе, ши ку чел че ну-шь поате цине гура сэ ну те аместечь.
20Wer seinem Vater und seiner Mutter flucht, des Leuchte wird verlöschen mitten in der Finsternis.
20Дакэ чинева блестемэ пе татэл сэу ши пе мама са, и се ва стинӂе лумина ын мижлокул ынтунерикулуй.
21Das Erbe, darnach man zuerst sehr eilt wird zuletzt nicht gesegnet sein.
21О моштенире репеде кыштигатэ де ла ынчепут ну ва фи бинекувынтатэ ла сфыршит.
22Sprich nicht: Ich will Böses vergelten! Harre des HERRN, der wird dir helfen.
22Ну зиче: „Ый вой ынтоарче еу рэул!” Нэдэждуеште ын Домнул, ши Ел те ва ажута.
23Mancherlei Gewicht ist ein Greuel dem HERRN, und eine falsche Waage ist nicht gut.
23Домнул урэште доуэ фелурь де греутэць, ши кынтарул минчинос ну есте ун лукру бун.
24Jedermanns Gänge kommen vom HERRN. Welcher Mensch versteht seinen Weg?
24Домнул ындряптэ паший омулуй, дар че ынцелеӂе омул дин каля са?
25Es ist dem Menschen ein Strick, sich mit Heiligem übereilen und erst nach den Geloben überlegen.
25Есте о курсэ пентру ом сэ факэ ын припэ о фэгэдуинцэ сфынтэ ши, абя дупэ че а фэкут журуинца, сэ се гындяскэ.
26Ein weiser König zerstreut die Gottlosen und bringt das Rad über sie.
26Ун ымпэрат ынцелепт вынтурэ пе чей рэй ши трече ку роата песте ей.
27Eine Leuchte des HERRN ist des Menschen Geist; die geht durch alle Kammern des Leibes.
27Суфларя омулуй есте о луминэ а Домнулуй, каре пэтрунде пынэ ын фундул мэрунтаелор.
28Fromm und wahrhaftig sein behütet den König, und sein Thron besteht durch Frömmigkeit.
28Бунэтатя ши крединчошия пэзеск пе ымпэрат, ши ел ышь ынтэреште скаунул де домние прин бунэтате.
29Der Jünglinge Stärke ist ihr Preis; und graues Haar ist der Alten Schmuck.
29Слава тинерилор есте тэрия, дар подоаба бэтрынилор сунт перий албь.
30Man muß dem Bösen wehren mit harter Strafe und mit ernsten Schlägen, die man fühlt.
30Мижлоачеле де виндекаре пентру чел рэу сунт бэтэиле ши вынэтэиле пынэ ла ранэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.