Sprüche 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Eine linde Antwort stillt den Zorn; aber ein hartes Wort richtet Grimm an.
1Ун рэспунс блынд потолеште мыния, дар о ворбэ аспрэ ацыцэ мыния.
2Der Weisen Zunge macht die Lehre lieblich; der Narren Mund speit eitel Narrheit.
2Лимба ынцелепцилор дэ штиинцэ плэкутэ, дар гура несокотицилор ымпроашкэ небуние.
3Die Augen des HERRN schauen an allen Orten beide, die Bösen und die Frommen.
3Окий Домнулуй сунт ын орьче лок, ей вэд пе чей рэй ши пе чей бунь.
4Ein heilsame Zunge ist ein Baum des Lebens; aber eine lügenhafte macht Herzeleid.
4Лимба дулче есте ун пом де вяцэ, дар лимба стрикатэ здробеште суфлетул.
5Der Narr lästert die Zucht seines Vaters; wer aber Strafe annimmt, der wird klug werden.
5Несокотитул диспрецуеште ынвэцэтура татэлуй сэу, дар чине я сяма ла мустраре ажунӂе ынцелепт.
6In des Gerechten Haus ist Guts genug; aber in dem Einkommen des Gottlosen ist Verderben.
6Ын каса челуй неприхэнит есте маре белшуг, дар ын кыштигуриле челуй рэу есте тулбураре.
7Der Weisen Mund streut guten Rat; aber der Narren Herz ist nicht richtig.
7Бузеле ынцелепцилор сямэнэ штиинца, дар инима челор несокотиць есте стрикатэ.
8Der Gottlosen Opfer ist dem HERRN ein Greuel; aber das Gebet der Frommen ist ihm angenehm.
8Жертфа челор рэй есте о скырбэ ынаинтя Домнулуй, дар ругэчуня челор фэрэ приханэ Ый есте плэкутэ.
9Der Gottlosen Weg ist dem HERRN ein Greuel; wer aber der Gerechtigkeit nachjagt, den liebt er.
9Каля челуй рэу есте урытэ Домнулуй, дар Ел юбеште пе чел че умблэ дупэ неприхэнире.
10Den Weg verlassen bringt böse Züchtigung, und wer Strafe haßt, der muß sterben.
10Чине пэрэсеште кэраря есте аспру педепсит, ши чине урэште мустраря ва мури.
11Hölle und Abgrund ist vor dem HERRN; wie viel mehr der Menschen Herzen!
11Локуинца морцилор ши адынкул сунт куноскуте Домнулуй, ку кыт май мулт инимиле оаменилор!
12Der Spötter liebt den nicht, der ihn straft, und geht nicht zu den Weisen.
12Батжокориторулуй ну-й плаче сэ фие мустрат, де ачея ну се дуче ла чей ынцелепць.
13Ein fröhlich Herz macht ein fröhlich Angesicht; aber wenn das Herz bekümmert ist, so fällt auch der Mut.
13О инимэ веселэ ынсенинязэ фаца, дар, кынд инима есте тристэ, духул есте мыхнит.
14Ein kluges Herz handelt bedächtig; aber der Narren Mund geht mit Torheit um.
14Инима челор причепуць каутэ штиинца, дар гура несокотицилор гэсеште плэчере ын небуние.
15Ein Betrübter hat nimmer einen guten Tag; aber ein guter Mut ist ein täglich Wohlleben.
15Тоате зилеле челуй ненорочит сунт реле, дар чел ку инима мулцумитэ аре ун оспэц некурмат.
16Es ist besser ein wenig mit der Furcht des HERRN denn großer Schatz, darin Unruhe ist.
16Май бине пуцин ку фрикэ де Домнул декыт о маре богэцие ку тулбураре!
17Es ist besser ein Gericht Kraut mit Liebe, denn ein gemästeter Ochse mit Haß.
17Май бине ун прынз де вердецурь ши драгосте декыт ун боу ынгрэшат ши урэ.
18Ein zorniger Mann richtet Hader an; ein Geduldiger aber stillt den Zank.
18Ун ом юте ла мыние стырнеште чертурь, дар чине есте ынчет ла мыние потолеште неынцелеӂериле.
19Der Weg des Faulen ist dornig; aber der Weg des Frommen ist wohl gebahnt.
19Друмул ленешулуй есте ка ун хэциш де спинь, дар кэраря челор фэрэ приханэ есте нетезитэ.
20Ein weiser Sohn erfreut den Vater, und ein törichter Mensch ist seiner Mutter Schande.
20Ун фиу ынцелепт есте букурия татэлуй сэу, дар ун ом несокотит диспрецуеште пе мама са.
21Dem Toren ist die Torheit eine Freude; aber ein verständiger Mann bleibt auf dem rechten Wege.
21Небуния есте о букурие пентру чел фэрэ минте, дар ун ом причепут мерӂе пе друмул чел дрепт.
22Die Anschläge werden zunichte, wo nicht Rat ist; wo aber viel Ratgeber sind, bestehen sie.
22Плануриле ну избутеск кынд липсеште о адунаре каре сэ кибзуяскэ, дар избутеск кынд сунт мулць сфетничь.
23Es ist einem Manne eine Freude, wenn er richtig antwortet; und ein Wort zu seiner Zeit ist sehr lieblich.
23Омул аре букурие сэ дя ун рэспунс ку гура луй. Ши че бунэ есте о ворбэ спусэ ла време потривитэ!
24Der Weg des Lebens geht überwärts für den Klugen, auf daß er meide die Hölle unterwärts.
24Пентру чел ынцелепт, кэраря веций дуче ын сус, ка сэ-л абатэ де ла Локуинца морцилор, каре есте жос.
25Der HERR wird das Haus des Hoffärtigen zerbrechen und die Grenze der Witwe bestätigen.
25Домнул сурпэ каса челор мындри, дар ынтэреште хотареле вэдувей.
26Die Anschläge des Argen sind dem HERRN ein Greuel; aber freundlich reden die Reinen.
26Гындуриле реле сунт урыте Домнулуй, дар кувинтеле приетеноасе сунт курате ынаинтя Луй.
27Der Geizige verstört sein eigen Haus; wer aber Geschenke haßt, der wird leben.
27Чел лаком де кыштиг ышь тулбурэ каса, дар чел че урэште мита ва трэи.
28Das Herz des Gerechten ersinnt, was zu antworten ist; aber der Mund der Gottlosen schäumt Böses.
28Инима челуй неприхэнит се гындеште че сэ рэспундэ, дар гура челор рэй ымпроашкэ рэутэць.
29Der HERR ist fern von den Gottlosen; aber der Gerechten Gebet erhört er.
29Домнул Се депэртязэ де чей рэй, дар аскултэ ругэчуня челор неприхэниць.
30Freundlicher Anblick erfreut das Herz; eine gute Botschaft labt das Gebein.
30О привире приетеноасэ ынвеселеште инима, о весте бунэ ынтэреште оаселе.
31Das Ohr, das da hört die Strafe des Lebens, wird unter den Weisen wohnen.
31Урекя каре я аминте ла ынвэцэтуриле каре дук ла вяцэ локуеште ын мижлокул ынцелепцилор.
32Wer sich nicht ziehen läßt, der macht sich selbst zunichte; wer aber auf Strafe hört, der wird klug.
32Чел че ляпэдэ чертаря ышь диспрецуеште суфлетул, дар чел че аскултэ мустраря капэтэ причепере.
33Die Furcht des HERRN ist Zucht und Weisheit; und ehe man zu Ehren kommt, muß man zuvor leiden.
33Фрика де Домнул есте шкоала ынцелепчуний ши смерения мерӂе ынаинтя славей.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.