Sprüche 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ruft nicht die Weisheit, und die Klugheit läßt sich hören?
1Ну стригэ ынцелепчуня ши ну-шь ыналцэ причеперя гласул?
2Öffentlich am Wege und an der Straße steht sie.
2Еа се ашазэ сус, пе ынэлцимь, афарэ пе друм, ла рэспынтий,
3An den Toren bei der Stadt, da man zur Tür eingeht, schreit sie:
3ши стригэ лынгэ порць, ла интраря четэций, ла интраря порцилор:
4O ihr Männer, ich schreie zu euch und rufe den Leuten.
4„Оаменилор, кэтре вой стриг ши спре фиий оаменилор се ындряптэ гласул меу.
5Merkt, ihr Unverständigen, auf Klugheit und, ihr Toren, nehmt es zu Herzen!
5Ынвэцаци-вэ минте, проштилор, ши ынцелепцици-вэ, небунилор!
6Höret, denn ich will reden, was fürstlich ist, und lehren, was recht ist.
6Аскултаць, кэч ам лукрурь марь де спус ши бузеле ми се дескид ка сэ ынвеце пе алций че есте дрепт!
7Denn mein Mund soll die Wahrheit reden, und meine Lippen sollen hassen, was gottlos ist.
7Кэч гура мя вестеште адевэрул ши бузеле меле урэск минчуна!
8Alle Reden meines Mundes sind gerecht; es ist nichts Verkehrtes noch falsches darin.
8Тоате кувинтеле гурий меле сунт дрепте, н-ау нимик неадевэрат, нич сучит ын еле.
9Sie sind alle gerade denen, die sie verstehen, und richtig denen, die es annehmen wollen.
9Тоате сунт лэмурите пентру чел причепут ши дрепте пентру чей че ау гэсит штиинца.
10Nehmet an meine Zucht lieber denn Silber, und die Lehre achtet höher denn köstliches Gold.
10Примиць май деграбэ ынвэцэтуриле меле декыт арӂинтул ши май деграбэ штиинца декыт аурул скумп.
11Denn Weisheit ist besser als Perlen; und alles, was man wünschen mag, kann ihr nicht gleichen.
11Кэч ынцелепчуня прецуеште май мулт декыт мэргэритареле ши ничун лукру де прец ну се поате асемуи ку еа.
12Ich, Weisheit, wohne bei der Klugheit und weiß guten Rat zu geben.
12Еу, ынцелепчуня, ам ка локуинцэ минтя ши пот нэскочи челе май кибзуите планурь.
13Die Furcht des HERRN haßt das Arge, die Hoffart, den Hochmut und bösen Weg; und ich bin feind dem verkehrten Mund.
13Фрика де Домнул есте урыря рэулуй; труфия ши мындрия, пуртаря ря ши гура минчиноасэ – ятэ че урэск еу.
14Mein ist beides, Rat und Tat; ich habe Verstand und Macht.
14Де ла мине вин сфатул ши избында, еу сунт причеперя, а мя есте путеря.
15Durch mich regieren die Könige und setzen die Ratsherren das Recht.
15Прин мине ымпэрэцеск ымпэраций ши дау воевозий порунчь дрепте.
16Durch mich herrschen die Fürsten und alle Regenten auf Erden.
16Прин мине кырмуеск дрегэторий ши май-марий, тоць жудекэторий пэмынтулуй.
17Ich liebe, die mich lieben; und die mich frühe suchen, finden mich.
17Еу юбеск пе чей че мэ юбеск, ши чей че мэ каутэ ку тот динадинсул мэ гэсеск.
18Reichtum und Ehre ist bei mir, währendes Gut und Gerechtigkeit.
18Ку мине сунт богэция ши слава, авуцииле трайниче ши дрептатя.
19Meine Frucht ist besser denn Gold und feines Gold und mein Ertrag besser denn auserlesenes Silber.
19Родул меу есте май бун декыт аурул чел май курат ши венитул меу ынтрече арӂинтул чел май алес.
20Ich wandle auf dem rechten Wege, auf der Straße des Rechts,
20Еу умблу пе каля невиновэцией, пе мижлокул кэрэрилор неприхэнирий,
21daß ich wohl versorge, die mich lieben, und ihre Schätze vollmache.
21ка сэ дау о адевэратэ моштенире челор че мэ юбеск ши сэ ле умплу вистиерииле.
22Der HERR hat mich gehabt im Anfang seiner Wege; ehe er etwas schuf, war ich da.
22Домнул м-а фэкут чя динтый динтре лукрэриле Луй, ынаинтя челор май векь лукрэрь але Луй.
23Ich bin eingesetzt von Ewigkeit, von Anfang, vor der Erde.
23Еу ам фост ашезатэ дин вешничие, ынаинте де орьче ынчепут, ынаинте де а фи пэмынтул.
24Da die Tiefen noch nicht waren, da war ich schon geboren, da die Brunnen noch nicht mit Wasser quollen.
24Ам фост нэскутэ кынд ынкэ ну ерау адынкурь, нич извоаре ынкэркате ку апе;
25Ehe denn die Berge eingesenkt waren, vor den Hügeln war ich geboren,
25ам фост нэскутэ ынаинте де ынтэриря мунцилор, ынаинте де а фи дялуриле,
26da er die Erde noch nicht gemacht hatte und was darauf ist, noch die Berge des Erdbodens.
26кынд ну ерау ынкэ нич пэмынтул, нич кымпииле, нич чя динтый фэрымэ дин пулберя лумий.
27Da er die Himmel bereitete, war ich daselbst, da er die Tiefe mit seinem Ziel faßte.
27Кынд а ынтокмит Домнул черуриле, еу ерам де фацэ; кынд а трас о заре пе фаца адынкулуй,
28Da er die Wolken droben festete, da er festigte die Brunnen der Tiefe,
28кынд а пиронит норий сус ши кынд ау цышнит ку путере извоареле адынкулуй,
29da er dem Meer das Ziel setzte und den Wassern, daß sie nicht überschreiten seinen Befehl, da er den Grund der Erde legte:
29кынд а пус ун хотар мэрий, ка апеле сэ ну трякэ песте порунка Луй, кынд а пус темелииле пэмынтулуй,
30da war ich der Werkmeister bei ihm und hatte meine Lust täglich und spielte vor ihm allezeit
30еу ерам мештерул Луй, ла лукру лынгэ Ел, ши ын тоате зилеле ерам десфэтаря Луй, жукынд неынчетат ынаинтя Луй,
31und spielte auf seinem Erdboden, und meine Lust ist bei den Menschenkindern.
31жукынд пе ротоколул пэмынтулуй Сэу ши гэсинду-мь плэчеря ын фиий оаменилор.
32So gehorchet mir nun, meine Kinder. Wohl denen, die meine Wege halten!
32Ши акум, фиилор, аскултаци-мэ, кэч фериче де чей че пэзеск кэиле меле!
33Höret die Zucht und werdet weise und lasset sie nicht fahren.
33Аскултаць ынвэцэтура, ка сэ вэ фачець ынцелепць, ши ну лепэдаць сфатул меу!
34Wohl dem Menschen, der mir gehorcht, daß er wache an meiner Tür täglich, daß er warte an den Pfosten meiner Tür.
34Фериче де омул каре м-аскултэ, каре вегязэ зилник ла порциле меле ши пэзеште прагул уший меле!
35Wer mich findet, der findet das Leben und wird Wohlgefallen vom HERRN erlangen.
35Кэч чел че мэ гэсеште, гэсеште вяца ши капэтэ бунэвоинца Домнулуй.
36Wer aber an mir sündigt, der verletzt seine Seele. Alle, die mich hassen, lieben den Tod.
36Дар чел че пэкэтуеште ымпотрива мя ышь ватэмэ суфлетул сэу; тоць чей че мэ урэск пе мине юбеск моартя.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.