Sprüche 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ruft nicht die Weisheit, und die Klugheit läßt sich hören?
1آیا حکمت ندا نمی کند، و فطانت آوازخود را بلند نمی نماید؟
2Öffentlich am Wege und an der Straße steht sie.
2به‌سر مکان های بلند، به کناره راه، در میان طریقها می‌ایستد.
3An den Toren bei der Stadt, da man zur Tür eingeht, schreit sie:
3به‌جانب دروازه‌ها به دهنه شهر، نزد مدخل دروازه‌ها صدا می‌زند.
4O ihr Männer, ich schreie zu euch und rufe den Leuten.
4که شما را‌ای مردان می‌خوانم و آواز من به بنی آدم است.
5Merkt, ihr Unverständigen, auf Klugheit und, ihr Toren, nehmt es zu Herzen!
5ای جاهلان زیرکی را بفهمید و‌ای احمقان عقل رادرک نمایید.
6Höret, denn ich will reden, was fürstlich ist, und lehren, was recht ist.
6بشنوید زیرا که به امور عالیه تکلم می‌نمایم و گشادن لبهایم استقامت است.
7Denn mein Mund soll die Wahrheit reden, und meine Lippen sollen hassen, was gottlos ist.
7دهانم به راستی تنطق می‌کند و لبهایم شرارت را مکروه می‌دارد.
8Alle Reden meines Mundes sind gerecht; es ist nichts Verkehrtes noch falsches darin.
8همه سخنان دهانم بر‌حق است و درآنها هیچ‌چیز کج یا معوج نیست.
9Sie sind alle gerade denen, die sie verstehen, und richtig denen, die es annehmen wollen.
9تمامی آنهانزد مرد فهیم واضح است و نزد یابندگان معرفت مستقیم است.
10Nehmet an meine Zucht lieber denn Silber, und die Lehre achtet höher denn köstliches Gold.
10تادیب مرا قبول کنید و نه نقره را، و معرفت را بیشتر از طلای خالص.
11Denn Weisheit ist besser als Perlen; und alles, was man wünschen mag, kann ihr nicht gleichen.
11زیرا که حکمت از لعلها بهتر است، و جمیع نفایس را به او برابر نتوان کرد.
12Ich, Weisheit, wohne bei der Klugheit und weiß guten Rat zu geben.
12من حکمتم و در زیرکی سکونت دارم، و معرفت تدبیر را یافته‌ام.
13Die Furcht des HERRN haßt das Arge, die Hoffart, den Hochmut und bösen Weg; und ich bin feind dem verkehrten Mund.
13ترس خداوند، مکروه داشتن بدی است. غرور و تکبر وراه بد و دهان دروغگو را مکروه می‌دارم.
14Mein ist beides, Rat und Tat; ich habe Verstand und Macht.
14مشورت و حکمت کامل از آن من است. من فهم هستم و قوت از آن من است.
15Durch mich regieren die Könige und setzen die Ratsherren das Recht.
15به من پادشاهان سلطنت می‌کنند، و داوران به عدالت فتوا می‌دهند.
16Durch mich herrschen die Fürsten und alle Regenten auf Erden.
16به من سروران حکمرانی می‌نمایند و شریفان و جمیع داوران جهان.
17Ich liebe, die mich lieben; und die mich frühe suchen, finden mich.
17من دوست می‌دارم آنانی را که مرا دوست می‌دارند. وهر‌که مرا به جد و جهد بطلبد مرا خواهد یافت.
18Reichtum und Ehre ist bei mir, währendes Gut und Gerechtigkeit.
18دولت و جلال با من است. توانگری جاودانی وعدالت.
19Meine Frucht ist besser denn Gold und feines Gold und mein Ertrag besser denn auserlesenes Silber.
19ثمره من از طلا و زر ناب بهتر است، وحاصل من از نقره خالص.
20Ich wandle auf dem rechten Wege, auf der Straße des Rechts,
20در طریق عدالت می‌خرامم، در میان راههای انصاف،
21daß ich wohl versorge, die mich lieben, und ihre Schätze vollmache.
21تا مال حقیقی را نصیب محبان خود گردانم، وخزینه های ایشان را مملو سازم.
22Der HERR hat mich gehabt im Anfang seiner Wege; ehe er etwas schuf, war ich da.
22خداوند مرا مبداء طریق خود داشت، قبل از اعمال خویش از ازل.
23Ich bin eingesetzt von Ewigkeit, von Anfang, vor der Erde.
23من از ازل برقرار بودم، از ابتدا پیش از بودن جهان.
24Da die Tiefen noch nicht waren, da war ich schon geboren, da die Brunnen noch nicht mit Wasser quollen.
24هنگامی که لجه هانبود من مولود شدم، وقتی که چشمه های پر ازآب وجود نداشت.
25Ehe denn die Berge eingesenkt waren, vor den Hügeln war ich geboren,
25قبل از آنگاه کوهها برپاشود، پیش از تلها مولود گردیدم.
26da er die Erde noch nicht gemacht hatte und was darauf ist, noch die Berge des Erdbodens.
26چون زمین وصحراها را هنوز نساخته بود، و نه اول غبار ربع مسکون را.
27Da er die Himmel bereitete, war ich daselbst, da er die Tiefe mit seinem Ziel faßte.
27وقتی که او آسمان را مستحکم ساخت من آنجا بودم، و هنگامی که دایره را برسطح لجه قرار داد.
28Da er die Wolken droben festete, da er festigte die Brunnen der Tiefe,
28وقتی که افلاک را بالااستوار کرد، و چشمه های لجه را استوار گردانید.
29da er dem Meer das Ziel setzte und den Wassern, daß sie nicht überschreiten seinen Befehl, da er den Grund der Erde legte:
29چون به دریا حد قرار داد، تا آبها از فرمان اوتجاوز نکنند، و زمانی که بنیاد زمین را نهاد.
30da war ich der Werkmeister bei ihm und hatte meine Lust täglich und spielte vor ihm allezeit
30آنگاه نزد او معمار بودم، و روزبروز شادی می‌نمودم، و همیشه به حضور او اهتزاز می‌کردم.
31und spielte auf seinem Erdboden, und meine Lust ist bei den Menschenkindern.
31و اهتزاز من در آبادی زمین وی، و شادی من بابنی آدم می‌بود.
32So gehorchet mir nun, meine Kinder. Wohl denen, die meine Wege halten!
32پس الان‌ای پسران مرا بشنوید، وخوشابحال آنانی که طریقهای مرا نگاه دارند.
33Höret die Zucht und werdet weise und lasset sie nicht fahren.
33تادیب را بشنوید و حکیم باشید، و آن را ردمنمایید.
34Wohl dem Menschen, der mir gehorcht, daß er wache an meiner Tür täglich, daß er warte an den Pfosten meiner Tür.
34خوشابحال کسی‌که مرا بشنود، و هرروز نزد درهای من دیده بانی کند، و باهوهای دروازه های مرا محافظت نماید.
35Wer mich findet, der findet das Leben und wird Wohlgefallen vom HERRN erlangen.
35زیرا هر‌که مرایابد حیات را تحصیل کند، و رضامندی خداوندرا حاصل نماید.
36Wer aber an mir sündigt, der verletzt seine Seele. Alle, die mich hassen, lieben den Tod.
36و اما کسی‌که مرا خطا کند، به‌جان خود ضرر رساند، و هر‌که مرا دشمن دارد، موت را دوست دارد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.