Sprüche 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Mein Kind, wirst du Bürge für deinen Nächsten und hast deine Hand bei einem Fremden verhaftet,
1ای پسرم، اگر برای همسایه خود ضامن شده، و به جهت شخص بیگانه دست داده باشی،
2so bist du verknüpft durch die Rede deines Mundes und gefangen mit den Reden deines Mundes.
2و از سخنان دهان خود در دام افتاده، و ازسخنان دهانت گرفتار شده باشی،
3So tue doch, mein Kind, also und errette dich, denn du bist deinem Nächsten in die Hände gekommen: eile, dränge und treibe deinen Nächsten.
3پس‌ای پسرمن، این را بکن و خویشتن را رهایی ده چونکه به‌دست همسایه ات افتاده‌ای. برو و خویشتن رافروتن ساز و از همسایه خود التماس نما.
4Laß deine Augen nicht schlafen, noch deinen Augenlider schlummern.
4خواب را به چشمان خود راه مده، و نه پینکی رابه مژگان خویش.
5Errette dich wie ein Reh von der Hand und wie eine Vogel aus der Hand des Voglers.
5مثل آهو خویشتن را از کمندو مانند گنجشک از دست صیاد خلاص کن.
6Gehe hin zur Ameise, du Fauler; siehe ihre Weise an und lerne!
6ای شخص کاهل نزد مورچه برو، و درراههای او تامل کن و حکمت را بیاموز،
7Ob sie wohl keinen Fürsten noch Hauptmann noch Herrn hat,
7که وی را پیشوایی نیست و نه سرور و نه حاکمی.
8bereitet sie doch ihr Brot im Sommer und sammelt ihre Speise in der Ernte.
8اماخوراک خود را تابستان مهیا می‌سازد و آذوقه خویش را در موسم حصاد جمع می‌کند.
9Wie lange liegst du, Fauler? Wann willst du aufstehen von deinem Schlaf?
9ای کاهل، تا به چند خواهی خوابید و از خواب خودکی خواهی برخاست؟
10Ja, schlafe noch ein wenig, schlummere ein wenig, schlage die Hände ineinander ein wenig, daß du schlafest,
10اندکی خفت و اندکی خواب، و اندکی بر هم نهادن دستها به جهت خواب.
11so wird dich die Armut übereilen wie ein Fußgänger und der Mangel wie ein gewappneter Mann.
11پس فقر مثل راهزن بر تو خواهد آمد، و نیازمندی بر تو مانند مرد مسلح.
12Ein heilloser Mensch, ein schädlicher Mann geht mit verstelltem Munde,
12مرد لئیم و مرد زشت خوی، با اعوجاج دهان رفتار می‌کند.
13winkt mit Augen, deutet mit Füßen, zeigt mit Fingern,
13با چشمان خود غمزه می‌زند و با پایهای خویش حرف می‌زند. باانگشتهای خویش اشاره می‌کند.
14trachtet allezeit Böses und Verkehrtes in seinem Herzen und richtet Hader an.
14در دلش دروغها است و پیوسته شرارت را اختراع می‌کند. نزاعها را می‌پاشد.
15Darum wird ihm plötzlich sein Verderben kommen, und er wird schnell zerbrochen werden, da keine Hilfe dasein wird.
15بنابراین مصیبت بر او ناگهان خواهد آمد. در لحظه‌ای منکسر خواهد شد وشفا نخواهد یافت.
16Diese sechs Stücke haßt der HERR, und am siebenten hat er einen Greuel:
16شش چیز است که خداوند از آنها نفرت دارد، بلکه هفت چیز که نزد جان وی مکروه است.
17hohe Augen, falsche Zunge, Hände, die unschuldig Blut vergießen,
17چشمان متکبر و زبان دروغگو، ودستهایی که خون بی‌گناه را می‌ریزد.
18Herz, das mit böser Tücke umgeht, Füße, die behend sind, Schaden zu tun,
18دلی که تدابیر فاسد را اختراع می‌کند. پایهایی که درزیان کاری تیزرو می‌باشند.
19falscher Zeuge, der frech Lügen redet und wer Hader zwischen Brüdern anrichtet.
19شاهد دروغگو که به کذب متکلم شود. و کسی‌که در میان برادران نزاعها بپاشد.
20Mein Kind, bewahre die Gebote deines Vaters und laß nicht fahren das Gesetz deiner Mutter.
20ای پسر من اوامر پدر خود را نگاه دار وتعلیم مادر خویش را ترک منما.
21Binde sie zusammen auf dein Herz allewege und hänge sie an deinen Hals,
21آنها را بر دل خود دائم ببند، و آنها را بر گردن خویش بیاویز.
22wenn du gehst, daß sie dich geleiten; wenn du dich legst, daß sie dich bewahren; wenn du aufwachst, daß sie zu dir sprechen.
22حینی که به راه می‌روی تو را هدایت خواهد نمود، و حینی که می‌خوابی بر تو دیده بانی خواهد کرد، و وقتی که بیدار شوی با تو مکالمه خواهد نمود.
23Denn das Gebot ist eine Leuchte und das Gesetz ein Licht, und die Strafe der Zucht ist ein Weg des Lebens,
23زیرا که احکام (ایشان ) چراغ وتعلیم (ایشان ) نور است، و توبیخ تدبیرآمیز طریق حیات‌است.
24auf daß du bewahrt werdest vor dem bösen Weibe, vor der glatten Zunge der Fremden.
24تا تو را از زن خبیثه نگاه دارد، و ازچاپلوسی زبان زن بیگانه.
25Laß dich ihre Schöne nicht gelüsten in deinem Herzen und verfange dich nicht an ihren Augenlidern.
25در دلت مشتاق جمال وی مباش، و از پلکهایش فریفته مشو،
26Denn eine Hure bringt einen ums Brot; aber eines andern Weib fängt das edle Leben.
26زیرا که به‌سبب زن زانیه، شخص برای یک قرص نان محتاج می‌شود، و زن مرد دیگر، جان گرانبها را صید می‌کند.
27Kann auch jemand ein Feuer im Busen behalten, daß seine Kleider nicht brennen?
27آیا کسی آتش را درآغوش خود بگیرد و جامه‌اش سوخته نشود؟
28Wie sollte jemand auf Kohlen gehen, daß seine Füße nicht verbrannt würden?
28یا کسی بر اخگرهای سوزنده راه رود وپایهایش سوخته نگردد؟
29Also gehet's dem, der zu seines Nächsten Weib geht; es bleibt keiner ungestraft, der sie berührt.
29همچنین است کسی‌که نزد زن همسایه خویش داخل شود، زیرا هر‌که او را لمس نماید بی‌گناه نخواهد ماند.
30Es ist einem Diebe nicht so große Schmach, ob er stiehlt, seine Seele zu sättigen, weil ihn hungert;
30دزد را اهانت نمی کنند اگر دزدی کند تاجان خود را سیر نماید وقتی که گرسنه باشد.
31und ob er ergriffen wird, gibt er's siebenfältig wieder und legt dar alles Gut in seinem Hause.
31لیکن اگر گرفته شود، هفت چندان رد خواهدنمود و تمامی اموال خانه خود را خواهد داد.
32Aber wer mit einem Weibe die Ehe bricht, der ist ein Narr; der bringt sein Leben ins Verderben.
32اما کسی‌که با زنی زنا کند، ناقص العقل است وهر‌که چنین عمل نماید، جان خود را هلاک خواهد ساخت.
33Dazu trifft ihn Plage und Schande, und seine Schande wird nicht ausgetilgt.
33او ضرب و رسوایی خواهدیافت، و ننگ او محو نخواهد شد.
34Denn der Grimm des Mannes eifert, und schont nicht zur Zeit der Rache
34زیرا که غیرت، شدت خشم مرد است و در روز انتقام، شفقت نخواهد نمود.
35und sieht keine Person an, die da versöhne, und nimmt's nicht an, ob du viel schenken wolltest.
35بر هیچ کفاره‌ای نظرنخواهد کرد و هر‌چند عطایا را زیاده کنی، قبول نخواهد نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.