Proverbs 6
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My son, if thou art become surety for thy neighbour, if thou hast struck thy hands for a stranger —
1ای پسرم، اگر برای همسایه خود ضامن شده، و به جهت شخص بیگانه دست داده باشی،
2Thou art snared by the words of thy mouth, thou art caught by the words of thy mouth —
2و از سخنان دهان خود در دام افتاده، و ازسخنان دهانت گرفتار شده باشی،
3Do this now, my son, and deliver thyself, seeing thou art come into the hand of thy neighbour; go, humble thyself, and urge thy neighbour.
3پس‌ای پسرمن، این را بکن و خویشتن را رهایی ده چونکه به‌دست همسایه ات افتاده‌ای. برو و خویشتن رافروتن ساز و از همسایه خود التماس نما.
4Give not sleep to thine eyes, nor slumber to thine eyelids.
4خواب را به چشمان خود راه مده، و نه پینکی رابه مژگان خویش.
5Deliver thyself as a gazelle from the hand of the hunter, and as a bird from the hand of the fowler.
5مثل آهو خویشتن را از کمندو مانند گنجشک از دست صیاد خلاص کن.
6Go to the ant, thou sluggard; consider her ways, and be wise;
6ای شخص کاهل نزد مورچه برو، و درراههای او تامل کن و حکمت را بیاموز،
7Which having no chief, overseer, or ruler,
7که وی را پیشوایی نیست و نه سرور و نه حاکمی.
8Provideth her bread in the summer, and gatherest her food in the harvest.
8اماخوراک خود را تابستان مهیا می‌سازد و آذوقه خویش را در موسم حصاد جمع می‌کند.
9How long wilt thou sleep, O sluggard? When wilt thou arise out of thy sleep?
9ای کاهل، تا به چند خواهی خوابید و از خواب خودکی خواهی برخاست؟
10'Yet a little sleep, a little slumber, a little folding of the hands to sleep' —
10اندکی خفت و اندکی خواب، و اندکی بر هم نهادن دستها به جهت خواب.
11So shall thy poverty come as a runner, and thy want as an armed man.
11پس فقر مثل راهزن بر تو خواهد آمد، و نیازمندی بر تو مانند مرد مسلح.
12A base person, a man of iniquity, is he that walketh with a froward mouth;
12مرد لئیم و مرد زشت خوی، با اعوجاج دهان رفتار می‌کند.
13That winketh with his eyes, that scrapeth with his feet, that pointeth with his fingers;
13با چشمان خود غمزه می‌زند و با پایهای خویش حرف می‌زند. باانگشتهای خویش اشاره می‌کند.
14Frowardness is in his heart, he deviseth evil continually; he soweth discord.
14در دلش دروغها است و پیوسته شرارت را اختراع می‌کند. نزاعها را می‌پاشد.
15Therefore shall his calamity come suddenly; on a sudden shall he be broken, and that without remedy.
15بنابراین مصیبت بر او ناگهان خواهد آمد. در لحظه‌ای منکسر خواهد شد وشفا نخواهد یافت.
16There are six things which the LORD hateth, yea, seven which are an abomination unto Him:
16شش چیز است که خداوند از آنها نفرت دارد، بلکه هفت چیز که نزد جان وی مکروه است.
17Haughty eyes, a lying tongue, and hands that shed innocent blood;
17چشمان متکبر و زبان دروغگو، ودستهایی که خون بی‌گناه را می‌ریزد.
18A heart that deviseth wicked thoughts, feet that are swift in running to evil;
18دلی که تدابیر فاسد را اختراع می‌کند. پایهایی که درزیان کاری تیزرو می‌باشند.
19A false witness that breatheth out lies, and he that soweth discord among brethren.
19شاهد دروغگو که به کذب متکلم شود. و کسی‌که در میان برادران نزاعها بپاشد.
20My son, keep the commandment of thy father, and forsake not the teaching of thy mother;
20ای پسر من اوامر پدر خود را نگاه دار وتعلیم مادر خویش را ترک منما.
21Bind them continually upon thy heart, tie them about thy neck.
21آنها را بر دل خود دائم ببند، و آنها را بر گردن خویش بیاویز.
22When thou walkest, it shall lead thee, when thou liest down, it shall watch over thee; and when thou awakest, it shall talk with thee.
22حینی که به راه می‌روی تو را هدایت خواهد نمود، و حینی که می‌خوابی بر تو دیده بانی خواهد کرد، و وقتی که بیدار شوی با تو مکالمه خواهد نمود.
23For the commandment is a lamp, and the teaching is light, and reproofs of instruction are the way of life;
23زیرا که احکام (ایشان ) چراغ وتعلیم (ایشان ) نور است، و توبیخ تدبیرآمیز طریق حیات‌است.
24To keep thee from the evil woman, from the smoothness of the alien tongue.
24تا تو را از زن خبیثه نگاه دارد، و ازچاپلوسی زبان زن بیگانه.
25Lust not after her beauty in thy heart; neither let her captivate thee with her eyelids.
25در دلت مشتاق جمال وی مباش، و از پلکهایش فریفته مشو،
26For on account of a harlot a man is brought to a loaf of bread, but the adulteress hunteth for the precious life.
26زیرا که به‌سبب زن زانیه، شخص برای یک قرص نان محتاج می‌شود، و زن مرد دیگر، جان گرانبها را صید می‌کند.
27Can a man take fire in his bosom, and his clothes not be burned?
27آیا کسی آتش را درآغوش خود بگیرد و جامه‌اش سوخته نشود؟
28Or can one walk upon hot coals, and his feet not be scorched?
28یا کسی بر اخگرهای سوزنده راه رود وپایهایش سوخته نگردد؟
29So he that goeth in to his neighbour's wife; whosoever toucheth her shall not go unpunished.
29همچنین است کسی‌که نزد زن همسایه خویش داخل شود، زیرا هر‌که او را لمس نماید بی‌گناه نخواهد ماند.
30Men do not despise a thief, if he steal to satisfy his soul when he is hungry;
30دزد را اهانت نمی کنند اگر دزدی کند تاجان خود را سیر نماید وقتی که گرسنه باشد.
31But if he be found, he must restore sevenfold, he must give all the substance of his house.
31لیکن اگر گرفته شود، هفت چندان رد خواهدنمود و تمامی اموال خانه خود را خواهد داد.
32He that committeth adultery with a woman lacketh understanding; he doeth it that would destroy his own soul.
32اما کسی‌که با زنی زنا کند، ناقص العقل است وهر‌که چنین عمل نماید، جان خود را هلاک خواهد ساخت.
33Wounds and dishonour shall he get, and his reproach shall not be wiped away.
33او ضرب و رسوایی خواهدیافت، و ننگ او محو نخواهد شد.
34For jealousy is the rage of a man, and he will not spare in the day of vengeance.
34زیرا که غیرت، شدت خشم مرد است و در روز انتقام، شفقت نخواهد نمود.
35He will not regard any ransom; neither will he rest content, though thou givest many gifts.
35بر هیچ کفاره‌ای نظرنخواهد کرد و هر‌چند عطایا را زیاده کنی، قبول نخواهد نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.