Proverbs 1
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1THE PROVERBS of Solomon the son of David, king of Israel;
1امثال سلیمان بن داود پادشاه اسرائیل
2To know wisdom and instruction; to comprehend the words of understanding;
2به جهت دانستن حکمت و عدل، و برای فهمیدن کلمات فطانت.
3To receive the discipline of wisdom, justice, and right, and equity;
3به جهت اکتساب ادب معرفت آمیز، و عدالت و انصاف و استقامت.
4To give prudence to the simple, to the young man knowledge and discretion;
4تاساده دلان را زیرکی بخشد، و جوانان را معرفت وتمیز.
5That the wise man may hear, and increase in learning, and the man of understanding may attain unto wise counsels;
5تا مرد حکیم بشنود و علم را بیفزاید. ومرد فهیم تدابیر را تحصیل نماید.
6To understand a proverb, and a figure; the words of the wise, and their dark sayings.
6تا امثال وکنایات را بفهمند، کلمات حکیمان و غوامض ایشان را.
7The fear of the LORD is the beginning of knowledge; but the foolish despise wisdom and discipline.
7ترس یهوه آغاز علم است. لیکن جاهلان حکمت و ادب را خوار می‌شمارند.
8Hear, my son, the instruction of thy father, and forsake not the teaching of thy mother;
8ای پسر من تادیب پدر خود را بشنو، و تعلیم مادر خویش را ترک منما.
9For they shall be a chaplet of grace unto thy head, and chains about thy neck.
9زیرا که آنها تاج زیبایی برای سر تو، و جواهر برای گردن توخواهد بود.
10My son, if sinners entice thee, consent thou not.
10ای پسر من اگر گناهکاران تو رافریفته سازند، قبول منما.
11If they say: 'Come with us, let us lie in wait for blood, let us lurk for the innocent without cause;
11اگر گویند: «همراه مابیا تا برای خون در کمین بنشینیم، و برای بی‌گناهان بی‌جهت پنهان شویم،
12Let us swallow them up alive as the grave, and whole, as those that go down into the pit;
12مثل هاویه ایشان را زنده خواهیم بلعید، و تندرست مانندآنانی که به گور فرو می‌روند.
13We shall find all precious substance, we shall fill our houses with spoil;
13هر گونه اموال نفیسه را پیدا خواهیم نمود. و خانه های خود را ازغنیمت مملو خواهیم ساخت.
14Cast in thy lot among us; let us all have one purse' —
14قرعه خود رادر میان ما بینداز. و جمیع ما را یک کیسه خواهدبود.»
15My son, walk not thou in the way with them, restrain thy foot from their path;
15ای پسر من با ایشان در راه مرو. و پای خودرا از طریقهای ایشان باز دار
16For their feet run to evil, and they make haste to shed blood.
16زیرا که پایهای ایشان برای شرارت می‌دود و به جهت ریختن خون می‌شتابد.
17For in vain the net is spread in the eyes of any bird;
17به تحقیق، گستردن دام در نظرهر بالداری بی‌فایده است.
18And these lie in wait for their own blood, they lurk for their own lives.
18لیکن ایشان به جهت خون خود کمین می‌سازند، و برای جان خویش پنهان می‌شوند.
19So are the ways of every one that is greedy of gain; it taketh away the life of the owners thereof.
19همچنین است راههای هر کس که طماع سود باشد، که آن جان مالک خود را هلاک می‌سازد.
20Wisdom crieth aloud in the streets, she uttereth her voice in the broad places;
20حکمت در بیرون ندا می‌دهد و در شوارع عام آواز خود را بلند می‌کند.
21She calleth at the head of the noisy streets, at the entrances of the gates, in the city, she uttereth her words:
21در سرچهارراهها در دهنه دروازه‌ها می‌خواند و در شهربه سخنان خود متکلم می‌شود
22'How long, ye thoughtless, will ye love thoughtlessness? And how long will scorners delight them in scorning, and fools hate knowledge?
22که «ای جاهلان تا به کی جهالت را دوست خواهید داشت؟ و تا به کی مستهزئین از استهزا شادی می‌کنند و احمقان از معرفت نفرت می‌نمایند؟
23Turn you at my reproof; behold, I will pour out my spirit unto you, I will make known my words unto you.
23به‌سبب عتاب من بازگشت نمایید. اینک روح خود را بر شما افاضه خواهم نمود و کلمات خود را بر شما اعلام خواهم کرد.
24Because I have called, and ye refused, I have stretched out my hand, and no man attended,
24زیرا که چون خواندم، شما ابانمودید و دستهای خود را افراشتم و کسی اعتنانکرد.
25But ye have set at nought all my counsel, and would none of my reproof;
25بلکه تمامی نصیحت مرا ترک نمودید وتوبیخ مرا نخواستید.
26I also, in your calamity, will laugh, I will mock when your dread cometh;
26پس من نیز در حین مصیبت شما خواهم خندید و چون ترس بر شمامستولی شود استهزا خواهم نمود.
27When your dread cometh as a storm, and your calamity cometh on as a whirlwind; when trouble and distress come upon you.
27چون خوف مثل باد تند بر شما عارض شود، و مصیبت مثل گردباد به شما دررسد، حینی که تنگی وضیق بر شما آید.
28Then will they call me, but I will not answer, they will seek me earnestly, but they shall not find me.
28آنگاه مرا خواهند خواندلیکن اجابت نخواهم کرد، و صبحگاهان مراجستجو خواهند نمود اما مرا نخواهند یافت.
29For that they hated knowledge, and did not choose the fear of the LORD;
29چونکه معرفت را مکروه داشتند، و ترس خداوند را اختیار ننمودند،
30They would none of my counsel, they despised all my reproof.
30و نصیحت مراپسند نکردند، و تمامی توبیخ مرا خوار شمردند،
31Therefore shall they eat of the fruit of their own way, and be filled with their own devices.
31بنابراین، از میوه طریق خود خواهند خورد، واز تدابیر خویش سیر خواهند شد.
32For the waywardness of the thoughtless shall slay them, and the confidence of fools shall destroy them.
32زیرا که ارتداد جاهلان، ایشان را خواهد کشت و راحت غافلانه احمقان، ایشان را هلاک خواهد ساخت.
33But whoso hearkeneth unto me shall dwell securely, and shall be quiet without fear of evil.'
33اما هر‌که مرا بشنود در امنیت ساکن خواهدبود، و از ترس بلا مستریح خواهد ماند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.