Proverbs 1
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1The parables of Solomon, the son of David, king of Israel.
1امثال سلیمان بن داود پادشاه اسرائیل
2To know wisdom, and instruction:
2به جهت دانستن حکمت و عدل، و برای فهمیدن کلمات فطانت.
3To understand the words of prudence: and to receive the instruction of doctrine, justice, and judgment, and equity:
3به جهت اکتساب ادب معرفت آمیز، و عدالت و انصاف و استقامت.
4To give subtilty to little ones, to the young man knowledge and understanding.
4تاساده دلان را زیرکی بخشد، و جوانان را معرفت وتمیز.
5A wise man shall hear and shall be wiser: and he that understandeth, shall possess governments.
5تا مرد حکیم بشنود و علم را بیفزاید. ومرد فهیم تدابیر را تحصیل نماید.
6He shall understand a parable, and the interpretation, the words of the wise, and their mysterious sayings.
6تا امثال وکنایات را بفهمند، کلمات حکیمان و غوامض ایشان را.
7The fear of the Lord is the beginning of wisdom. Fools despise wisdom and instruction.
7ترس یهوه آغاز علم است. لیکن جاهلان حکمت و ادب را خوار می‌شمارند.
8My son, hear the instruction of thy father, and forsake not the law of thy mother:
8ای پسر من تادیب پدر خود را بشنو، و تعلیم مادر خویش را ترک منما.
9That grace may be added to thy head, and a chain of gold to thy neck.
9زیرا که آنها تاج زیبایی برای سر تو، و جواهر برای گردن توخواهد بود.
10My son, if sinners shall entice thee, consent not to them.
10ای پسر من اگر گناهکاران تو رافریفته سازند، قبول منما.
11If they shall say: Come with us, let us lie in wait for blood, let us hide snares for the innocent without cause:
11اگر گویند: «همراه مابیا تا برای خون در کمین بنشینیم، و برای بی‌گناهان بی‌جهت پنهان شویم،
12Let us swallow him up alive like hell, and whole as one that goeth down into the pit.
12مثل هاویه ایشان را زنده خواهیم بلعید، و تندرست مانندآنانی که به گور فرو می‌روند.
13We shall find all precious substance, we shall fill our houses with spoils.
13هر گونه اموال نفیسه را پیدا خواهیم نمود. و خانه های خود را ازغنیمت مملو خواهیم ساخت.
14Cast in thy lot with us, let us all have one purse.
14قرعه خود رادر میان ما بینداز. و جمیع ما را یک کیسه خواهدبود.»
15My son, walk not thou with them, restrain thy foot from their paths.
15ای پسر من با ایشان در راه مرو. و پای خودرا از طریقهای ایشان باز دار
16For their feet run to evil, and make haste to shed blood.
16زیرا که پایهای ایشان برای شرارت می‌دود و به جهت ریختن خون می‌شتابد.
17But a net is spread in vain before the eyes of them that have wings.
17به تحقیق، گستردن دام در نظرهر بالداری بی‌فایده است.
18And they themselves lie in wait for their own blood, and practise deceits against their own souls.
18لیکن ایشان به جهت خون خود کمین می‌سازند، و برای جان خویش پنهان می‌شوند.
19So the wage of every covetous man destroy the souls of the possessors.
19همچنین است راههای هر کس که طماع سود باشد، که آن جان مالک خود را هلاک می‌سازد.
20Wisdom preacheth abroad, she uttereth her voice in the streets:
20حکمت در بیرون ندا می‌دهد و در شوارع عام آواز خود را بلند می‌کند.
21At the head of multitudes she crieth out, in the entrance of the gates of the city she uttereth her words, saying:
21در سرچهارراهها در دهنه دروازه‌ها می‌خواند و در شهربه سخنان خود متکلم می‌شود
22O children, how long will you love childishness, and fools covet those things which are hurtful to themselves, and the unwise hate knowledge?
22که «ای جاهلان تا به کی جهالت را دوست خواهید داشت؟ و تا به کی مستهزئین از استهزا شادی می‌کنند و احمقان از معرفت نفرت می‌نمایند؟
23Turn ye at my reproof: behold I will utter my spirit to you, and will shew you my words.
23به‌سبب عتاب من بازگشت نمایید. اینک روح خود را بر شما افاضه خواهم نمود و کلمات خود را بر شما اعلام خواهم کرد.
24Because I called, and you refused: I stretched out my hand, and there was none that regarded.
24زیرا که چون خواندم، شما ابانمودید و دستهای خود را افراشتم و کسی اعتنانکرد.
25You have despised all my counsel, and have neglected my reprehensions.
25بلکه تمامی نصیحت مرا ترک نمودید وتوبیخ مرا نخواستید.
26I also will laugh in your destruction, and will mock when that shall come to you which you feared.
26پس من نیز در حین مصیبت شما خواهم خندید و چون ترس بر شمامستولی شود استهزا خواهم نمود.
27When sudden calamity shall fall on you, and destruction, as a tempest, shall be at hand: when tribulation and distress shall come upon you:
27چون خوف مثل باد تند بر شما عارض شود، و مصیبت مثل گردباد به شما دررسد، حینی که تنگی وضیق بر شما آید.
28Then shall they call upon me, and I will not hear: they shall rise in the morning and shall not find me:
28آنگاه مرا خواهند خواندلیکن اجابت نخواهم کرد، و صبحگاهان مراجستجو خواهند نمود اما مرا نخواهند یافت.
29Because they have hated instruction and received not the fear of the Lord,
29چونکه معرفت را مکروه داشتند، و ترس خداوند را اختیار ننمودند،
30Nor consented to my counsel, but despised all my reproof.
30و نصیحت مراپسند نکردند، و تمامی توبیخ مرا خوار شمردند،
31Therefore they shall eat the fruit of their own way, and shall be filled with their own devices.
31بنابراین، از میوه طریق خود خواهند خورد، واز تدابیر خویش سیر خواهند شد.
32The turning away of little ones shall kill them, and the prosperity of fools shall destroy them.
32زیرا که ارتداد جاهلان، ایشان را خواهد کشت و راحت غافلانه احمقان، ایشان را هلاک خواهد ساخت.
33But he that shall hear me, shall rest without terror, and shall enjoy abundance, without fear of evils.
33اما هر‌که مرا بشنود در امنیت ساکن خواهدبود، و از ترس بلا مستریح خواهد ماند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.