Proverbs 1
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1The parables of Solomon, the son of David, king of Israel.
1Spreuken van Salomon, den zoon van David, Den koning van Israël:
2To know wisdom, and instruction:
2Ze leren u kennen wijsheid en tucht, Ze geven u begrip voor verstandige woorden;
3To understand the words of prudence: and to receive the instruction of doctrine, justice, and judgment, and equity:
3Ze voeden u op tot heilzame tucht, Rechtschapenheid, plichtsbesef en oprechtheid.
4To give subtilty to little ones, to the young man knowledge and understanding.
4Aan de onnozelen schenken ze ervaring, Aan jonge mensen doordachte kennis.
5A wise man shall hear and shall be wiser: and he that understandeth, shall possess governments.
5Als een wijze ze hoort, zal hij zijn inzicht verdiepen, Een verstandig mens zal er ideeën door krijgen;
6He shall understand a parable, and the interpretation, the words of the wise, and their mysterious sayings.
6Spreuk en strikvraag zal hij doorzien, De woorden der wijzen en hun problemen.
7The fear of the Lord is the beginning of wisdom. Fools despise wisdom and instruction.
7Het ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid; Maar ongelovigen lachen om wijsheid en tucht.
8My son, hear the instruction of thy father, and forsake not the law of thy mother:
8Mijn zoon, luister dus naar de wenken van uw vader, Sla niet in de wind, wat uw moeder u leerde;
9That grace may be added to thy head, and a chain of gold to thy neck.
9Want het siert uw hoofd als een krans, Uw hals als een snoer.
10My son, if sinners shall entice thee, consent not to them.
10Mijn zoon, als zondaars u willen verleiden, stem niet toe,
11If they shall say: Come with us, let us lie in wait for blood, let us hide snares for the innocent without cause:
11Als ze u zeggen: Ga met ons mee, Laat ons loeren op bloed, Laat ons zo maar onschuldigen belagen,
12Let us swallow him up alive like hell, and whole as one that goeth down into the pit.
12Gelijk de onderwereld hen levend verslinden, Als zij, die ten grave dalen, geheel en al;
13We shall find all precious substance, we shall fill our houses with spoils.
13Allerlei kostbare schatten zullen we vinden, Onze huizen vullen met buit;
14Cast in thy lot with us, let us all have one purse.
14Ge moogt meeloten in onze kring, Eén buidel zullen we samen delen!
15My son, walk not thou with them, restrain thy foot from their paths.
15Mijn zoon, ga dan niet met hen mee, En houd uw voet af van hun pad;
16For their feet run to evil, and make haste to shed blood.
16Want hun voeten ijlen naar het kwade, En haasten zich, om bloed te vergieten.
17But a net is spread in vain before the eyes of them that have wings.
17Maar zoals het niet geeft, of het net wordt gespannen, Terwijl alle vogels het zien:
18And they themselves lie in wait for their own blood, and practise deceits against their own souls.
18Zo loeren ze slechts op hun eigen bloed, En belagen ze hun eigen leven!
19So the wage of every covetous man destroy the souls of the possessors.
19Zo gaat het allen, die uit zijn op oneerlijke winst: Deze beneemt zijn bezitters het leven.
20Wisdom preacheth abroad, she uttereth her voice in the streets:
20De wijsheid roept luid in de straten, Op de pleinen verheft ze haar stem;
21At the head of multitudes she crieth out, in the entrance of the gates of the city she uttereth her words, saying:
21Ze roept op de tinne der muren, En spreekt aan de ingang der poorten:
22O children, how long will you love childishness, and fools covet those things which are hurtful to themselves, and the unwise hate knowledge?
22Hoe lang nog, dommen, blijft gij liever onnozel, Blijven de eigenwijzen verwaand, Willen de dwazen van geen wijsheid horen?
23Turn ye at my reproof: behold I will utter my spirit to you, and will shew you my words.
23Keert u tot mijn vermaning; Dan stort ik mijn geest over u uit, En maak u mijn woorden bekend.
24Because I called, and you refused: I stretched out my hand, and there was none that regarded.
24Maar zo ge weigert, als ik roep, En niemand er op let, als ik mijn hand verhef;
25You have despised all my counsel, and have neglected my reprehensions.
25Zo ge mijn raad geheel en al in de wind slaat, En van mijn vermaning niet wilt weten:
26I also will laugh in your destruction, and will mock when that shall come to you which you feared.
26Zal ik lachen, wanneer het u slecht gaat, Zal ik spotten, wanneer uw verschrikking komt als een onweer;
27When sudden calamity shall fall on you, and destruction, as a tempest, shall be at hand: when tribulation and distress shall come upon you:
27Wanneer uw ongeluk nadert als een orkaan, Wanneer benauwdheid en angst u overvallen!
28Then shall they call upon me, and I will not hear: they shall rise in the morning and shall not find me:
28Dan zal men mij roepen, maar zal ik niet antwoorden, Zal men mij zoeken, maar mij niet vinden!
29Because they have hated instruction and received not the fear of the Lord,
29Omdat ze van wijsheid niets wilden weten, En het ontzag voor Jahweh niet hebben verkozen,
30Nor consented to my counsel, but despised all my reproof.
30Van mijn raad niets moesten hebben, En al mijn vermaan in de wind hebben geslagen:
31Therefore they shall eat the fruit of their own way, and shall be filled with their own devices.
31Zullen ze eten de vrucht van hun wandel, Verzadigd worden met wat ze beraamden.
32The turning away of little ones shall kill them, and the prosperity of fools shall destroy them.
32Want de onnozelen komen door hun onverschilligheid om, De dwazen storten door hun lichtzinnigheid in het verderf;
33But he that shall hear me, shall rest without terror, and shall enjoy abundance, without fear of evils.
33Maar die naar mij luistert, zal in veiligheid wonen, Bevrijd van de vrees voor de rampen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.