Olcueih 1
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Israel manghai David capa Solomon kah he,
1Spreuken van Salomon, den zoon van David, Den koning van Israël:
2cueihnah ming sak ham neh ol yakmingnah te yakming sak ham thuituennah la om.
2Ze leren u kennen wijsheid en tucht, Ze geven u begrip voor verstandige woorden;
3Thuituennah la loh ham neh duengnah, tiktamnah neh vanatnah te aka cangbam sak la om.
3Ze voeden u op tot heilzame tucht, Rechtschapenheid, plichtsbesef en oprechtheid.
4Camoe hlangyoe taengah mingnah neh thuepnah, khinglangnah aka pae la om.
4Aan de onnozelen schenken ze ervaring, Aan jonge mensen doordachte kennis.
5Aka cueih loh hnatun saeh lamtah rhingtuknah la thap thil saeh, aka yakming loh a niing la hol saeh.
5Als een wijze ze hoort, zal hij zijn inzicht verdiepen, Een verstandig mens zal er ideeën door krijgen;
6Aka cueih rhoek kah, nuettahnah olka neh amih kah olkael aka yakming sak la om.
6Spreuk en strikvraag zal hij doorzien, De woorden der wijzen en hun problemen.
7BOEIPA hinyahnah tah cueihnah, mingnah a tongnah la om tih aka ang loh thuituennah a hnoelrhoeng.
7Het ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid; Maar ongelovigen lachen om wijsheid en tucht.
8Ka ca aw na pa kah thuituennah he hnatun lamtah na nu kah olkhueng khaw tloeng sut boeh.
8Mijn zoon, luister dus naar de wenken van uw vader, Sla niet in de wind, wat uw moeder u leerde;
9Te te na lu ham mikdaithen kah lukhueng neh na rhawn ham oi la om.
9Want het siert uw hoofd als een krans, Uw hals als een snoer.
10Ka ca nang te hlangtholh rhoek loh n'hloih cakhaw rhoih boeh.
10Mijn zoon, als zondaars u willen verleiden, stem niet toe,
11“Kaimih taengah pongpa lamtah hlang thii te rhongngol thil sih, ommongsitoe te a tloengtlaih la dawn sih.
11Als ze u zeggen: Ga met ons mee, Laat ons loeren op bloed, Laat ons zo maar onschuldigen belagen,
12Amih te saelkhui bangla a hing la dolh sih lamtah tangrhom ah a pum la a cungpung bangla om saeh.
12Gelijk de onderwereld hen levend verslinden, Als zij, die ten grave dalen, geheel en al;
13A boei a rhaeng boeih neh a phu aka tlo te n'dang uh vetih mamih im he kutbuem neh m'baetawt sak mako.
13Allerlei kostbare schatten zullen we vinden, Onze huizen vullen met buit;
14Na hmulung te kaimih lakli ah naan lamtah mamih boeih ham sungsa pakhat la om saeh,” a ti uh atah,
14Ge moogt meeloten in onze kring, Eén buidel zullen we samen delen!
15Ka ca aw, amih kah longpuei ah cet boel lamtah na kho te amih kah a hawn lamloh hoi lah.
15Mijn zoon, ga dan niet met hen mee, En houd uw voet af van hun pad;
16Amih kah a kho tah boethae hamla cungpoeh uh tih thii long sak ham loe uh.
16Want hun voeten ijlen naar het kwade, En haasten zich, om bloed te vergieten.
17Vaa phae boeih kah a hmaiah a tloengtlaih la lawk a tung uh.
17Maar zoals het niet geeft, of het net wordt gespannen, Terwijl alle vogels het zien:
18Amih loh amamih kah a thii te a rhongngol thil uh tih a hinglu te a mae uh.
18Zo loeren ze slechts op hun eigen bloed, En belagen ze hun eigen leven!
19Mueluemnah dongah aka mueluem boeih kah a khosing te tah a boei kah a hinglu ni a rhawt pah.
19Zo gaat het allen, die uit zijn op oneerlijke winst: Deze beneemt zijn bezitters het leven.
20Cueihnah tah vongvoel ah tamhoe tih toltung ah a ol a huel.
20De wijsheid roept luid in de straten, Op de pleinen verheft ze haar stem;
21Thohka ah aka kawk rhoek kah a lu ah a pang pah tih khopuei vongka ah ol a thui.
21Ze roept op de tinne der muren, En spreekt aan de ingang der poorten:
22Hlangyoe nang loh mevaeng hil nim hlangyoe na lungnah ve, hmuiyoi rhoek tah amamih kah saipaat dongah naep uh tih, aka ang rhoek loh mingnah te a hmuhuet uh.
22Hoe lang nog, dommen, blijft gij liever onnozel, Blijven de eigenwijzen verwaand, Willen de dwazen van geen wijsheid horen?
23Ka toelthamnah he mael thil lah, ka mueihla he nang hamla kan thaa saeh lamtah ka ol he khaw nang kam ming sak eh.
23Keert u tot mijn vermaning; Dan stort ik mijn geest over u uit, En maak u mijn woorden bekend.
24Kang khue vaengah na aal uh tih ka kut kan cavaih vaengah nim te hnatung uh pawh.
24Maar zo ge weigert, als ik roep, En niemand er op let, als ik mijn hand verhef;
25Kai kah cilsuep boeih te na dul uh tih, kai kah toelthamnah khaw na ngaih uh pawh.
25Zo ge mijn raad geheel en al in de wind slaat, En van mijn vermaning niet wilt weten:
26Kai khaw nangmih kah rhainah te ka nueih thil vetih nangmih ah birhihnah a thoeng vaengah kan tamdaeng ni.
26Zal ik lachen, wanneer het u slecht gaat, Zal ik spotten, wanneer uw verschrikking komt als een onweer;
27Nangmih kah birhihnah tah khohli rhamrhael bangla ha pawk vetih na rhainah loh cangpalam bangla halo vaengah, citcai neh khobing loh nangmih te m'paan vaengah,
27Wanneer uw ongeluk nadert als een orkaan, Wanneer benauwdheid en angst u overvallen!
28Kai ng'khue uh cakhaw ka doo mahpawh, kai n'toem uh cakhaw m'hmu uh bal mahpawh.
28Dan zal men mij roepen, maar zal ik niet antwoorden, Zal men mij zoeken, maar mij niet vinden!
29Te yueng te mingnah a hmuhuet uh tih BOEIPA kah hinyahnah te tuek uh pawh.
29Omdat ze van wijsheid niets wilden weten, En het ontzag voor Jahweh niet hebben verkozen,
30Kai cilsuep dongah naep uh pawt tih, kai kah toelthamnah khaw boeih a tlaitlaek uh.
30Van mijn raad niets moesten hebben, En al mijn vermaan in de wind hebben geslagen:
31A khosing kah a thaih te a caak uh vetih a cilkhih loh a lawn uh bitni.
31Zullen ze eten de vrucht van hun wandel, Verzadigd worden met wat ze beraamden.
32Hlangyoe hnuknong loh amih te a ngawn vetih aka ang kah ommongnah loh amih te a milh sak ni.
32Want de onnozelen komen door hun onverschilligheid om, De dwazen storten door hun lichtzinnigheid in het verderf;
33Tedae kai taengah aka hnatun long tah ngaikhuek la kho a sak vetih yoethae kah birhihnah khuiah khaw rhalthal van ni.
33Maar die naar mij luistert, zal in veiligheid wonen, Bevrijd van de vrees voor de rampen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.