Притчи Соломона 1
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Притчи Соломона, сына Давидова, царя Израильского,
1Spreuken van Salomon, den zoon van David, Den koning van Israël:
2чтобы познать мудрость и наставление, понять изречения разума;
2Ze leren u kennen wijsheid en tucht, Ze geven u begrip voor verstandige woorden;
3усвоить правила благоразумия, правосудия, суда и правоты;
3Ze voeden u op tot heilzame tucht, Rechtschapenheid, plichtsbesef en oprechtheid.
4простым дать смышленость, юноше - знание и рассудительность;
4Aan de onnozelen schenken ze ervaring, Aan jonge mensen doordachte kennis.
5послушает мудрый - и умножит познания, и разумный найдет мудрые советы;
5Als een wijze ze hoort, zal hij zijn inzicht verdiepen, Een verstandig mens zal er ideeën door krijgen;
6чтобы разуметь притчу и замысловатую речь, слова мудрецов и загадки их.
6Spreuk en strikvraag zal hij doorzien, De woorden der wijzen en hun problemen.
7Начало мудрости страх Господень; доброе разумение у всех, водящихся им; а благоговение к Богу - начало разумения; глупцы только презирают мудрость и наставление.
7Het ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid; Maar ongelovigen lachen om wijsheid en tucht.
8Слушай, сын мой, наставление отца твоего и не отвергай завета матери твоей,
8Mijn zoon, luister dus naar de wenken van uw vader, Sla niet in de wind, wat uw moeder u leerde;
9потому что это - прекрасный венок для головы твоей и украшение для шеи твоей.
9Want het siert uw hoofd als een krans, Uw hals als een snoer.
10Сын мой! если будут склонять тебя грешники, не соглашайся;
10Mijn zoon, als zondaars u willen verleiden, stem niet toe,
11если будут говорить: “Иди с нами, сделаем засаду для убийства, подстережем непорочного без вины,
11Als ze u zeggen: Ga met ons mee, Laat ons loeren op bloed, Laat ons zo maar onschuldigen belagen,
12живых проглотим их, как преисподняя, и - целых, как нисходящих в могилу;
12Gelijk de onderwereld hen levend verslinden, Als zij, die ten grave dalen, geheel en al;
13наберем всякого драгоценного имущества, наполним дома наши добычею;
13Allerlei kostbare schatten zullen we vinden, Onze huizen vullen met buit;
14жребий твой ты будешь бросать вместе с нами, склад один будет у всех нас”,-
14Ge moogt meeloten in onze kring, Eén buidel zullen we samen delen!
15сын мой! не ходи в путь с ними, удержи ногу твою от стези их,
15Mijn zoon, ga dan niet met hen mee, En houd uw voet af van hun pad;
16потому что ноги их бегут ко злу и спешат на пролитие крови.
16Want hun voeten ijlen naar het kwade, En haasten zich, om bloed te vergieten.
17В глазах всех птиц напрасно расставляется сеть,
17Maar zoals het niet geeft, of het net wordt gespannen, Terwijl alle vogels het zien:
18а делают засаду для их крови и подстерегают их души.
18Zo loeren ze slechts op hun eigen bloed, En belagen ze hun eigen leven!
19Таковы пути всякого, кто алчет чужого добра: оно отнимает жизнь у завладевшего им.
19Zo gaat het allen, die uit zijn op oneerlijke winst: Deze beneemt zijn bezitters het leven.
20Премудрость возглашает на улице, на площадях возвышает голос свой,
20De wijsheid roept luid in de straten, Op de pleinen verheft ze haar stem;
21в главных местах собраний проповедует, при входах в городские ворота говорит речь свою:
21Ze roept op de tinne der muren, En spreekt aan de ingang der poorten:
22“Доколе, невежды, будете любить невежество? доколе буйные будут услаждаться буйством? доколе глупцы будут ненавидеть знание?
22Hoe lang nog, dommen, blijft gij liever onnozel, Blijven de eigenwijzen verwaand, Willen de dwazen van geen wijsheid horen?
23Обратитесь к моему обличению: вот, я изолью на вас дух мой, возвещу вам слова мои.
23Keert u tot mijn vermaning; Dan stort ik mijn geest over u uit, En maak u mijn woorden bekend.
24Я звала, и вы не послушались; простирала руку мою, и не было внимающего;
24Maar zo ge weigert, als ik roep, En niemand er op let, als ik mijn hand verhef;
25и вы отвергли все мои советы, и обличений моих не приняли.
25Zo ge mijn raad geheel en al in de wind slaat, En van mijn vermaning niet wilt weten:
26За то и я посмеюсь вашей погибели; порадуюсь, когда придет на вас ужас;
26Zal ik lachen, wanneer het u slecht gaat, Zal ik spotten, wanneer uw verschrikking komt als een onweer;
27когда придет на вас ужас, как буря, и беда, как вихрь, принесется на вас; когда постигнет вас скорбь и теснота.
27Wanneer uw ongeluk nadert als een orkaan, Wanneer benauwdheid en angst u overvallen!
28Тогда будут звать меня, и я не услышу; с утра будут искать меня, и не найдут меня.
28Dan zal men mij roepen, maar zal ik niet antwoorden, Zal men mij zoeken, maar mij niet vinden!
29За то, что они возненавидели знание и не избрали для себя страха Господня,
29Omdat ze van wijsheid niets wilden weten, En het ontzag voor Jahweh niet hebben verkozen,
30не приняли совета моего, презрели все обличения мои;
30Van mijn raad niets moesten hebben, En al mijn vermaan in de wind hebben geslagen:
31за то и будут они вкушать от плодов путей своих и насыщаться от помыслов их.
31Zullen ze eten de vrucht van hun wandel, Verzadigd worden met wat ze beraamden.
32Потому что упорство невежд убьет их, и беспечность глупцов погубит их,
32Want de onnozelen komen door hun onverschilligheid om, De dwazen storten door hun lichtzinnigheid in het verderf;
33а слушающий меня будет жить безопасно и спокойно, не страшась зла”.
33Maar die naar mij luistert, zal in veiligheid wonen, Bevrijd van de vrees voor de rampen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.