Luke 1
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Forasmuch as many have taken in hand to set forth in order a narration of the things that have been accomplished among us;
1از آنجهت که بسیاری دست خود را درازکردند به سوی تالیف حکایت آن اموری که نزد ما به اتمام رسید،
2According as they have delivered them unto us, who from the beginning were eyewitnesses and ministers of the word:
2چنانچه آنانی که از ابتدانظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانیدند،
3It seemed good to me also, having diligently attained to all things from the beginning, to write to thee in order, most excellent Theophilus,
3من نیز مصلحت چنان دیدم که همه را من البدایه به تدقیق در‌پی رفته، به ترتیب به تو بنویسم‌ای تیوفلس عزیز،
4That thou mayest know the verity of those words in which thou hast been instructed.
4تا صحت آن کلامی که در آن تعلیم یافته‌ای دریابی.
5There was in the days of Herod, the king of Judea, a certain priest named Zachary, of the course of Abia; and his wife was of the daughters of Aaron, and her name Elizabeth.
5در ایام هیرودیس پادشاه یهودیه، کاهنی زکریا نام از فرقه ابیا بود که زن او از دختران هارون بود و الیصابات نام داشت.
6And they were both just before God, walking in all the commandments and justifications of the Lord without blame.
6و هر دو در حضورخدا صالح و به جمیع احکام و فرایض خداوند، بی‌عیب سالک بودند.
7And they had no son, for that Elizabeth was barren, and they both were well advanced in years.
7و ایشان را فرزندی نبودزیرا که الیصابات نازاد بود و هر دو دیرینه سال بودند.
8And it came to pass, when he executed the priestly function in the order of his course before God,
8و واقع شد که چون به نوبت فرقه خود درحضور خدا کهانت می‌کرد،
9According to the custom of the priestly office, it was his lot to offer incense, going into the temple of the Lord.
9حسب عادت کهانت، نوبت او شد که به قدس خداوند درآمده، بخور بسوزاند.
10And all the multitude of the people was praying without, at the hour of incense.
10و در وقت بخور، تمام جماعت قوم بیرون عبادت می‌کردند.
11And there appeared to him an angel of the Lord, standing on the right side of the alter of incense.
11ناگاه فرشته خداوند به طرف راست مذبح بخور ایستاده، بر وی ظاهر گشت.
12And Zachary seeing him, was troubled, and fear fell upon him.
12چون زکریااو را دید، در حیرت افتاده، ترس بر او مستولی شد.
13But the angel said to him: Fear not, Zachary, for thy prayer is heard; and thy wife Elizabeth shall bear thee a son, and thou shalt call his name John:
13فرشته بدو گفت: «ای زکریا ترسان مباش، زیرا که دعای تو مستجاب گردیده است وزوجه ات الیصابات برای تو پسری خواهد زاییدو او را یحیی خواهی نامید.
14And thou shalt have joy and gladness, and many shall rejoice in his nativity.
14و تو را خوشی وشادی رخ خواهد نمود و بسیاری از ولادت اومسرور خواهند شد.
15For he shall be great before the Lord; and shall drink no wine nor strong drink: and he shall be filled with the Holy Ghost, even from his mother’s womb.
15زیرا که در حضورخداوند بزرگ خواهد بود و شراب و مسکری نخواهد نوشید و از شکم مادر خود، پر ازروح‌القدس خواهد بود.
16And he shall convert many of the children of Israel to the Lord their God.
16و بسیاری ازبنی‌اسرائیل را، به سوی خداوند خدای ایشان خواهد برگردانید.
17And he shall go before him in the spirit and power of Elias; that he may turn the hearts of the fathers unto the children, and the incredulous to the wisdom of the just, to prepare unto the Lord a perfect people.
17و او به روح و قوت الیاس پیش روی وی خواهد خرامید، تا دلهای پدران رابه طرف پسران و نافرمانان را به حکمت عادلان بگرداند تا قومی مستعد برای خدا مهیا سازد.»
18And Zachary said to the angel: Whereby shall I know this? for I am an old man, and my wife is advanced in years.
18زکریا به فرشته گفت: «این را چگونه بدانم وحال آنکه من پیر هستم و زوجه‌ام دیرینه سال است؟»
19And the angel answering, said to him: I am Gabriel, who stand before God: and am sent to speak to thee, and to bring thee these good tidings.
19فرشته در جواب وی گفت: «من جبرائیل هستم که در حضور خدا می‌ایستم وفرستاده شدم تا به تو سخن گویم و از این امور تورا مژده دهم.
20And behold, thou shalt be dumb, and shalt not be able to speak until the day wherein these things shall come to pass, because thou hast not believed my words, which shall be fulfilled in their time.
20و الحال تا این امور واقع نگردد، گنگ شده یارای حرف زدن نخواهی داشت، زیراسخن های مرا که در وقت خود به وقوع خواهدپیوست، باور نکردی.»
21And the people were waiting for Zachary; and they wondered that he tarried so long in the temple.
21و جماعت منتظر زکریامی بودند و از طول توقف او در قدس متعجب شدند.
22And when he came out, he could not speak to them: and they understood that he had seen a vision in the temple. And he made signs to them, and remained dumb.
22اما چون بیرون آمده نتوانست با ایشان حرف زند، پس فهمیدند که در قدس رویایی دیده است، پس به سوی ایشان اشاره می‌کرد و ساکت ماند.
23And it came to pass, after the days of his office were accomplished, he departed to his own house.
23و چون ایام خدمت او به اتمام رسید، به خانه خود رفت.
24And after those days, Elizabeth his wife conceived, and hid herself five months, saying:
24و بعد از آن روزها، زن او الیصابات حامله شده، مدت پنج ماه خود را پنهان نمود و گفت:
25Thus hath the Lord dealt with me in the days wherein he hath had regard to take away my reproach among men.
25«به اینطور خداوند به من عمل نمود درروزهایی که مرا منظور داشت، تا ننگ مرا از نظرمردم بردارد.»
26And in the sixth month, the angel Gabriel was sent from God into a city of Galilee, called Nazareth,
26و در ماه ششم جبرائیل فرشته از جانب خدا به بلدی از جلیل که ناصره نام داشت، فرستاده شد.
27To a virgin espoused to a man whose name was Joseph, of the house of David; and the virgin’s name was Mary.
27نزد باکره‌ای نامزد مردی مسمی به یوسف از خاندان داود و نام آن باکره مریم بود.
28And the angel being come in, said unto her: Hail, full of grace, the Lord is with thee: blessed art thou among women.
28پس فرشته نزد او داخل شده، گفت: «سلام برتو‌ای نعمت رسیده، خداوند با توست و تو درمیان زنان مبارک هستی.»
29Who having heard, was troubled at his saying, and thought with herself what manner of salutation this should be.
29چون او را دید، ازسخن او مضطرب شده، متفکر شد که این چه نوع تحیت است.
30And the angel said to her: Fear not, Mary, for thou hast found grace with God.
30فرشته بدو گفت: «ای مریم ترسان مباش زیرا که نزد خدا نعمت یافته‌ای.
31Behold thou shalt conceive in thy womb, and shalt bring forth a son; and thou shalt call his name Jesus.
31واینک حامله شده، پسری خواهی زایید و او راعیسی خواهی نامید.
32He shall be great, and shall be called the Son of the most High; and the Lord God shall give unto him the throne of David his father; and he shall reign in the house of Jacob for ever.
32او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی، مسمی شود، و خداوند خداتخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود.
33And of his kingdom there shall be no end.
33واو بر خاندان یعقوب تا به ابد پادشاهی خواهد کردو سلطنت او را نهایت نخواهد بود.»
34And Mary said to the angel: How shall this be done, because I know not man?
34مریم به فرشته گفت: «این چگونه می‌شود وحال آنکه مردی را نشناخته‌ام؟»
35And the angel answering, said to her: The Holy Ghost shall come upon thee, and the power of the most High shall overshadow thee. And therefore also the Holy which shall be born of thee shall be called the Son of God.
35فرشته درجواب وی گفت: «روح‌القدس بر تو خواهد آمد وقوت حضرت اعلی بر تو سایه خواهد افکند، از آنجهت آن مولود مقدس، پسر خدا خوانده خواهد شد.
36And behold thy cousin Elizabeth, she also hath conceived a son in her old age; and this is the sixth month with her that is called barren:
36و اینک الیصابات از خویشان تونیز در‌پیری به پسری حامله شده و این ماه ششم است، مر او را که نازاد می‌خواندند.
37Because no word shall be impossible with God.
37زیرا نزدخدا هیچ امری محال نیست.»
38And Mary said: Behold the handmaid of the Lord; be it done to me according to thy word. And the angel departed from her.
38مریم گفت: «اینک کنیز خداوندم. مرا برحسب سخن تو واقع شود.» پس فرشته از نزد او رفت.
39And Mary rising up in those days, went into the hill country with haste into a city of Juda.
39در آن روزها، مریم برخاست و به بلدی ازکوهستان یهودیه بشتاب رفت.
40And she entered into the house of Zachary, and saluted Elizabeth.
40و به خانه زکریادرآمده، به الیصابات سلام کرد.
41And it came to pass, that when Elizabeth heard the salutation of Mary, the infant leaped in her womb. And Elizabeth was filled with the Holy Ghost:
41و چون الیصابات سلام مریم را شنید، بچه در رحم او به حرکت آمد و الیصابات به روح‌القدس پر شده،
42And she cried out with a loud voice, and said: Blessed art thou among women, and blessed is the fruit of thy womb.
42به آواز بلند صدا زده گفت: «تو در میان زنان مبارک هستی و مبارک است ثمره رحم تو.
43And whence is this to me, that the mother of my Lord should come to me?
43و ازکجا این به من رسید که مادر خداوند من، به نزد من آید؟
44For behold as soon as the voice of thy salutation sounded in my ears, the infant in my womb leaped for joy.
44زیرا اینک چون آواز سلام تو گوش زدمن شد، بچه از خوشی در رحم من به حرکت آمد.
45And blessed art thou that hast believed, because those things shall be accomplished that were spoken to thee by the Lord.
45و خوشابحال او که ایمان آورد، زیرا که آنچه از جانب خداوند به وی گفته شد، به انجام خواهدرسید.»
46And Mary said: My soul doth magnify the Lord.
46پس مریم گفت: «جان من خداوند راتمجید می‌کند،
47And my spirit hath rejoiced in God my Saviour.
47و روح من به رهاننده من خدابوجد آمد،
48Because he hath regarded the humility of his handmaid; for behold from henceforth all generations shall call me blessed.
48زیرا بر‌حقارت کنیز خود نظرافکند. زیرا هان از کنون تمامی طبقات مراخوشحال خواهند خواند،
49Because he that is mighty, hath done great things to me; and holy is his name.
49زیرا آن قادر، به من کارهای عظیم کرده و نام او قدوس است،
50And his mercy is from generation unto generations, to them that fear him.
50ورحمت او نسلا بعد نسل است. بر آنانی که از او می ترسند.
51He hath shewed might in his arm: he hath scattered the proud in the conceit of their heart.
51به بازوی خود، قدرت را ظاهرفرمود و متکبران را به خیال دل ایشان پراکنده ساخت.
52He hath put down the mighty from their seat, and hath exalted the humble.
52جباران را از تختها به زیر افکند. وفروتنان را سرافراز گردانید.
53He hath filled the hungry with good things; and the rich he hath sent empty away.
53گرسنگان را به چیزهای نیکو سیر فرمود و دولتمندان راتهیدست رد نمود.
54He hath received Israel his servant, being mindful of his mercy:
54بنده خود اسرائیل را یاری کرد، به یادگاری رحمانیت خویش،
55As he spoke to our fathers, to Abraham and to his seed for ever.
55چنانکه به اجداد ما گفته بود، به ابراهیم و به ذریت او تاابدالاباد.»
56And Mary abode with her about three months; and she returned to her own house.
56و مریم قریب به سه ماه نزد وی ماند. پس به خانه خود مراجعت کرد.
57Now Elizabeth’s full time of being delivered was come, and she brought forth a son.
57اما چون الیصابات را وقت وضع حمل رسید، پسری بزاد.
58And her neighbours and kinsfolks heard that the Lord had shewed his great mercy towards her, and they congratulated with her.
58و همسایگان و خویشان اوچون شنیدند که خداوند رحمت عظیمی بر وی کرده، با او شادی کردند.
59And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child, and they called him by his father’s name Zachary.
59و واقع شد در روزهشتم چون برای ختنه طفل آمدند، که نام پدرش زکریا را بر او می‌نهادند.
60And his mother answering, said: Not so; but he shall be called John.
60اما مادرش ملتفت شده، گفت: «نی بلکه به یحیی نامیده می‌شود.»
61And they said to her: There is none of thy kindred that is called by this name.
61به وی گفتند: «از قبیله تو هیچ‌کس این اسم راندارد.»
62And they made signs to his father, how he would have him called.
62پس به پدرش اشاره کردند که «او را چه نام خواهی نهاد؟»
63And demanding a writing table, he wrote, saying: John is his name. And they all wondered.
63او تخته‌ای خواسته بنوشت که «نام او یحیی است» و همه متعجب شدند.
64And immediately his mouth was opened, and his tongue loosed, and he spoke, blessing God.
64در ساعت، دهان و زبان او باز گشته، به حمدخدا متکلم شد.
65And fear came upon all their neighbours; and all these things were noised abroad over all the hill country of Judea.
65پس بر تمامی همسایگان ایشان، خوف مستولی گشت و جمیع این وقایع در همه کوهستان یهودیه شهرت یافت.
66And all they that had heard them laid them up in their heart, saying: What an one, think ye, shall this child be? For the hand of the Lord was with him.
66و هرکه شنید، در خاطر خود تفکر نموده، گفت: «این چه نوع طفل خواهد بود؟» و دست خداوند با وی می بود.
67And Zachary his father was filled with the Holy Ghost; and he prophesied, saying:
67و پدرش زکریا از روح‌القدس پر شده نبوت نموده، گفت:
68Blessed be the Lord God of Israel; because he hath visited and wrought the redemption of his people:
68«خداوند خدای اسرائیل متبارک باد، زیرا از قوم خود تفقد نموده، برای ایشان فدایی قرار داد.
69And hath raised up an horn of salvation to us, in the house of David his servant:
69و شاخ نجاتی برای مابرافراشت، در خانه بنده خود داود.
70As he spoke by the mouth of his holy prophets, who are from the beginning:
70چنانچه به زبان مقدسین گفت که از بدو عالم انبیای اومی بودند،
71Salvation from our enemies, and from the hand of all that hate us:
71رهایی از دشمنان ما و از دست آنانی که از ما نفرت دارند،
72To perform mercy to our fathers, and to remember his holy testament,
72تا رحمت را برپدران ما به‌جا آرد و عهد مقدس خود را تذکرفرماید.
73The oath, which he swore to Abraham our father, that he would grant to us,
73سوگندی که برای پدر ما ابراهیم یادکرد،
74That being delivered from the hand of our enemies, we may serve him without fear,
74که ما را فیض عطا فرماید، تا از دست دشمنان خود رهایی یافته، او را بی‌خوف عبادت کنیم.
75In holiness and justice before him, all our days.
75در حضور او به قدوسیت و عدالت، درتمامی روزهای عمر خود.
76And thou, child, shalt be called the prophet of the Highest: for thou shalt go before the face of the Lord to prepare his ways:
76و تو‌ای طفل نبی حضرت اعلی خوانده خواهی شد، زیرا پیش روی خداوند خواهی خرامید، تا طرق او را مهیاسازی،
77To give knowledge of salvation to his people, unto the remission of their sins:
77تا قوم او را معرفت نجات دهی، درآمرزش گناهان ایشان.
78Through the bowels of the mercy of our God, in which the Orient from on high hath visited us:
78به احشای رحمت خدای ما که به آن سپیده از عالم اعلی از ما تفقدنمود،
79To enlighten them that sit in darkness, and in the shadow of death: to direct our feet into the way of peace.
79تا ساکنان در ظلمت و ظل موت را نوردهد. و پایهای ما را به طریق سلامتی هدایت نماید.»
80And the child grew, and was strengthened in spirit; and was in the deserts until the day of his manifestation to Israel.
80پس طفل نمو کرده، در روح قوی می‌گشت. و تا روز ظهور خود برای اسرائیل، دربیابان بسر می‌برد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.