Luke 22
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Now the feast of unleavened bread, which is called the pasch, was at hand.
1و چون عید فطیر که به فصح معروف است نزدیک شد،
2And the chief priests and the scribes sought how they might put Jesus to death: but they feared the people.
2روسای کهنه وکاتبان مترصد می‌بودند که چگونه او را به قتل رسانند، زیرا که از قوم ترسیدند.
3And Satan entered into Judas, who was surnamed Iscariot, one of the twelve.
3اما شیطان در یهودای مسمی به اسخریوطی که از‌جمله آن دوازده بود داخل گشت،
4And he went, and discoursed with the chief priests and the magistrates, how he might betray him to them.
4و اورفته با روسای کهنه و سرداران سپاه گفتگو کرد که چگونه او را به ایشان تسلیم کند.
5And they were glad, and covenanted to give him money.
5ایشان شادشده با او عهد بستند که نقدی به وی دهند.
6And he promised. And he sought opportunity to betray him in the absence of the multitude.
6و اوقبول کرده در صدد فرصتی برآمد که اورا درنهانی از مردم به ایشان تسلیم کند.
7And the day of the unleavened bread came, on which it was necessary that the pasch should be killed.
7اما چون روز فطیر که در آن می‌بایست فصح را ذبح کنند رسید،
8And he sent Peter and John, saying: Go, and prepare for us the pasch, that we may eat.
8پطرس و یوحنا را فرستاده، گفت: «بروید و فصح را بجهت ما آماده کنید تابخوریم.»
9But they said: Where wilt thou that we prepare?
9به وی گفتند: «در کجا می‌خواهی مهیا کنیم؟»
10And he said to them: Behold, as you go into the city, there shall meet you a man carrying a pitcher of water: follow him into the house where he entereth in.
10ایشان را گفت: «اینک هنگامی که داخل شهر شوید، شخصی با سبوی آب به شمابرمی خورد. به خانه‌ای که او درآید، از عقب وی بروید،
11And you shall say to the goodman of the house: The master saith to thee, Where is the guest chamber, where I may eat the pasch with my disciples?
11و به صاحب‌خانه گویید، استاد تو را می گوید مهمانخانه کجا است تا در آن فصح را باشاگردان خود بخورم.
12And he will shew you a large dining room, furnished; and there prepare.
12او بالاخانه‌ای بزرگ ومفروش به شما نشان خواهد داد در آنجا مهیاسازید.»
13And they going, found as he had said to them, and made ready the pasch.
13پس رفته چنانکه به ایشان گفته بودیافتند و فصح را آماده کردند.
14And when the hour was come, he sat down, and the twelve apostles with him.
14و چون وقت رسید با دوازده رسول بنشست.
15And he said to them: With desire I have desired to eat this pasch with you, before I suffer.
15و به ایشان گفت: «اشتیاق بی‌نهایت داشتم که پیش از زحمت دیدنم، این فصح را باشما بخورم.
16For I say to you, that from this time I will not eat it, till it be fulfilled in the kingdom of God.
16زیرا به شما می‌گویم از این دیگرنمی خورم تا وقتی که در ملکوت خدا تمام شود.»
17And having taken the chalice, he gave thanks, and said: Take, and divide it among you:
17پس پیاله‌ای گرفته، شکر نمود و گفت: «این رابگیرید و در میان خود تقسیم کنید.
18For I say to you, that I will not drink of the fruit of the vine, till the kingdom of God come.
18زیرا به شما می‌گویم که تا ملکوت خدا نیاید، از میوه مودیگر نخواهم نوشید.»
19And taking bread, he gave thanks, and brake; and gave to them, saying: This is my body, which is given for you. Do this for a commemoration of me.
19و نان را گرفته، شکرنمود و پاره کرده، به ایشان داد و گفت: «این است جسد من که برای شما داده می‌شود، این را به یادمن به‌جا آرید.»
20In like manner the chalice also, after he had supped, saying: This is the chalice, the new testament in my blood, which shall be shed for you.
20و همچنین بعد از شام پیاله راگرفت و گفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من که برای شما ریخته می‌شود.
21But yet behold, the hand of him that betrayeth me is with me on the table.
21لیکن اینک دست آن کسی‌که مرا تسلیم می‌کند با من در سفره است.
22And the Son of man indeed goeth, according to that which is determined: but yet, woe to that man by whom he shall be betrayed.
22زیرا که پسر انسان برحسب آنچه مقدراست، می‌رود لیکن وای بر آن کسی‌که او را تسلیم کند.»
23And they began to inquire among themselves, which of them it was that should do this thing.
23آنگاه از یکدیگر شروع کردند به پرسیدن که کدام‌یک از ایشان باشد که این کار بکند؟
24And there was also a strife amongst them, which of them should seem to be the greater.
24و در میان ایشان نزاعی نیز افتاد که کدام‌یک ازایشان بزرگتر می‌باشد؟
25And he said to them: The kings of the Gentiles lord it over them; and they that have power over them, are called beneficent.
25آنگاه به ایشان گفت: «سلاطین امت‌ها بر ایشان سروری می‌کنند وحکام خود را ولی‌نعمت می‌خوانند.
26But you not so: but he that is the greater among you, let him become as the younger; and he that is the leader, as he that serveth.
26لیکن شماچنین مباشید، بلکه بزرگتر از شما مثل کوچکترباشد و پیشوا چون خادم.
27For which is greater, he that sitteth at table, or he that serveth? Is it not he that sitteth at table? But I am in the midst of you, as he that serveth:
27زیرا کدام‌یک بزرگتراست آنکه به غذا نشیند یا آنکه خدمت کند آیانیست آنکه نشسته است؟ لیکن من در میان شماچون خادم هستم.
28And you are they who have continued with me in my temptations:
28و شما کسانی می‌باشید که در امتحانهای من با من به‌سر بردید.
29And I dispose to you, as my Father hath disposed to me, a kingdom;
29و من ملکوتی برای شما قرار می‌دهم چنانکه پدرم برای من مقرر فرمود.
30That you may eat and drink at my table, in my kingdom: and may sit upon thrones, judging the twelve tribes of Israel.
30تا در ملکوت من از خوان من بخورید و بنوشید و بر کرسیها نشسته بردوازده سبط اسرائیل داوری کنید.»
31And the Lord said: Simon, Simon, behold Satan hath desired to have you, that he may sift you as wheat:
31پس خداوند گفت: «ای شمعون، ای شمعون، اینک شیطان خواست شما را چون گندم غربال کند،
32But I have prayed for thee, that thy faith fail not: and thou, being once converted, confirm thy brethren.
32لیکن من برای تو دعا کردم تاایمانت تلف نشود و هنگامی که تو بازگشت کنی برادران خود را استوار نما.»
33Who said to him: Lord, I am ready to go with thee, both into prison, and to death.
33به وی گفت: «ای خداوند حاضرم که با تو بروم حتی در زندان و درموت.»
34And he said: I say to thee, Peter, the cock shall not crow this day, till thou thrice deniest that thou knowest me. And he said to them:
34گفت: «تو را می‌گویم‌ای پطرس امروزخروس بانگ نزده باشد که سه مرتبه انکار خواهی کرد که مرا نمی شناسی.»
35When I sent you without purse, and scrip, and shoes, did you want anything?
35و به ایشان گفت: «هنگامی که شما را بی‌کیسه و توشه‌دان و کفش فرستادم به هیچ‌چیز محتاج شدید؟» گفتند هیچ.
36But they said: Nothing. Then said he unto them: But now he that hath a purse, let him take it, and likewise a scrip; and he that hath not, let him sell his coat, and buy a sword.
36پس به ایشان گفت: «لیکن الان هر‌که کیسه دارد، آن را بردارد و همچنین توشه‌دان را و کسی‌که شمشیر ندارد جامه خود را فروخته آن رابخرد.
37For I say to you, that this that is written must yet be fulfilled in me: And with the wicked was he reckoned. For the things concerning me have an end.
37زیرا به شما می‌گویم که این نوشته در من می‌باید به انجام رسید، یعنی با گناهکاران محسوب شد زیرا هر‌چه در خصوص من است، انقضا دارد.
38But they said: Lord, behold here are two swords. And he said to them, It is enough.
38گفتند: «ای خداوند اینک دوشمشیر.» به ایشان گفت: «کافی است.»
39And going out, he went, according to his custom, to the mount of Olives. And his disciples also followed him.
39و برحسب عادت بیرون شده به کوه زیتون رفت و شاگردانش از عقب او رفتند.
40And when he was come to the place, he said to them: Pray, lest ye enter into temptation.
40و چون به آن موضع رسید، به ایشان گفت: «دعا کنید تا درامتحان نیفتید.»
41And he was withdrawn away from them a stone’s cast; and kneeling down, he prayed,
41و او از ایشان به مسافت پرتاپ سنگی دور شده، به زانو درآمد و دعا کرده، گفت:
42Saying: Father, if thou wilt, remove this chalice from me: but yet not my will, but thine be done.
42«ای پدر اگر بخواهی این پیاله را از من بگردان، لیکن نه به خواهش من بلکه به اراده تو.»
43And there appeared to him an angel from heaven, strengthening him. And being in an agony, he prayed the longer.
43وفرشته‌ای از آسمان بر او ظاهر شده او را تقویت می‌نمود.
44And his sweat became as drops of blood, trickling down upon the ground.
44پس به مجاهده افتاده به سعی بلیغتردعا کرد، چنانکه عرق او مثل قطرات خون بود که بر زمین می‌ریخت.
45And when he rose up from prayer, and was come to his disciples, he found them sleeping for sorrow.
45پس از دعا برخاسته نزدشاگردان خود آمده ایشان را از حزن در خواب یافت.
46And he said to them: Why sleep you? arise, pray, lest you enter into temptation.
46به ایشان گفت: «برای چه در خواب هستید؟ برخاسته دعا کنید تا در امتحان نیفتید.»
47As he was yet speaking, behold a multitude; and he that was called Judas, one of the twelve, went before them, and drew near to Jesus, for to kiss him.
47و سخن هنوز بر زبانش بود که ناگاه جمعی آمدند و یکی از آن دوازده که یهودا نام داشت بردیگران سبقت جسته نزد عیسی آمد تا او راببوسد.
48And Jesus said to him: Judas, dost thou betray the Son of man with a kiss?
48و عیسی بدو گفت: «ای یهودا آیا به بوسه پسر انسان را تسلیم می‌کنی؟»
49And they that were about him, seeing what would follow, said to him: Lord, shall we strike with the sword?
49رفقایش چون دیدند که چه می‌شود عرض کردند خداوندابه شمشیر بزنیم.
50And one of them struck the servant of the high priest, and cut off his right ear.
50و یکی از ایشان، غلام رئیس کهنه را زده، گوش راست او را از تن جدا کرد.
51But Jesus answering, said: Suffer ye thus far. And when he had touched his ear, he healed him.
51عیسی متوجه شده گفت: «تا به این بگذارید.» وگوش او را لمس نموده، شفا داد.
52And Jesus said to the chief priests, and magistrates of the temple, and the ancients, that were come unto him: Are ye come out, as it were against a thief, with swords and clubs?
52پس عیسی به روسای کهنه و سرداران سپاه هیکل و مشایخی که نزد او آمده بودند گفت: «گویا بر دزد با شمشیرها و چوبها بیرون آمدید.
53When I was daily with you in the temple, you did not stretch forth your hands against me: but this is your hour, and the power of darkness.
53وقتی که هر روزه در هیکل با شما می‌بودم دست بر من دراز نکردید، لیکن این است ساعت شما و قدرت ظلمت.»
54And apprehending him, they led him to the high priest’s house. But Peter followed afar off.
54پس او را گرفته بردند و به‌سرای رئیس کهنه آوردند و پطرس از دور از عقب می‌آمد.
55And when they had kindled a fire in the midst of the hall, and were sitting about it, Peter was in the midst of them.
55و چون در میان ایوان آتش افروخته گردش نشسته بودند، پطرس در میان ایشان بنشست.
56Whom when a certain servant maid had seen sitting at the light, and had earnestly beheld him, she said: This man also was with him.
56آنگاه کنیزکی چون او را در روشنی آتش نشسته دید بر او چشم دوخته گفت: «این شخص هم با او می‌بود.»
57But he denied him, saying: Woman, I know him not.
57او وی را انکار کرده گفت: «ای زن او را نمی شناسم.»
58And after a little while, another seeing him, said: Thou also art one of them. But Peter said: O man, I am not.
58بعد از زمانی دیگری او را دیده گفت: «تو از اینها هستی.» پطرس گفت: «ای مرد، من نیستم.»
59And after the space, as it were of one hour, another certain man affirmed, saying: Of a truth, this man was also with him; for he is also a Galilean.
59و چون تخمین یک ساعت گذشت یکی دیگر با تاکیدگفت: «بلاشک این شخص از رفقای او است زیراکه جلیلی هم هست.»
60And Peter said: Man, I know not what thou sayest. And immediately, as he was yet speaking, the cock crew.
60پطرس گفت: «ای مردنمی دانم چه می‌گویی؟» در همان ساعت که این رامی گفت خروس بانگ زد.
61And the Lord turning looked on Peter. And Peter remembered the word of the Lord, as he had said: Before the cock crow, thou shalt deny me thrice.
61آنگاه خداوندروگردانیده به پطرس نظر افکند پس پطرس آن کلامی را که خداوند به وی گفته بود به‌خاطرآورد که قبل از بانگ زدن خروس سه مرتبه مراانکار خواهی کرد.
62And Peter going out, wept bitterly.
62پس پطرس بیرون رفته زارزار بگریست.
63And the men that held him, mocked him, and struck him.
63و کسانی که عیسی را گرفته بودند، او راتازیانه زده استهزا نمودند.
64And they blindfolded him, and smote his face. And they asked him, saying: Prophesy, who is it that struck thee?
64و چشم او را بسته طپانچه بر رویش زدند و از وی سوال کرده، گفتند: «نبوت کن که تو را زده است؟»
65And blaspheming, many other things they said against him.
65و بسیارکفر دیگر به وی گفتند.
66And as soon as it was day, the ancients of the people, and the chief priests and scribes, came together; and they brought him into their council, saying: If thou be the Christ, tell us.
66و چون روز شد اهل شورای قوم یعنی روسای کهنه و کاتبان فراهم آمده در مجلس خوداو را آورده،
67And he saith to them: If I shall tell you, you will not believe me.
67گفتند: «اگر تو مسیح هستی به مابگو: «او به ایشان گفت: «اگر به شما گویم مراتصدیق نخواهید کرد.
68And if I shall also ask you, you will not answer me, nor let me go.
68و اگر از شما سوال کنم جواب نمی دهید و مرا رها نمی کنید.
69But hereafter the Son of man shall be sitting on the right hand of the power of God.
69لیکن بعداز این پسر انسان به طرف راست قوت خداخواهد نشست.»
70Then said they all: Art thou then the Son of God? Who said: You say that I am.
70همه گفتند: «پس تو پسر خداهستی؟» او به ایشان گفت: «شما می‌گویید که من هستم.»
71And they said: What need we any further testimony? for we ourselves have heard it from his own mouth.
71گفتند: «دیگر ما را چه حاجت به شهادت است، زیرا خود از زبانش شنیدیم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.