ลูกา 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1เทศกาลขนมปังไร้เชื้อ ซึ่งเรียกว่าปัสกา กำลังใกล้เข้ามา
1و چون عید فطیر که به فصح معروف است نزدیک شد،
2หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์หาทางฆ่าพระองค์ เพราะพวกเขากลัวประชาชน
2روسای کهنه وکاتبان مترصد میبودند که چگونه او را به قتل رسانند، زیرا که از قوم ترسیدند.
3ซาตานเข้าไปในยูดาส ผู้ที่เรียกว่าอิสคาริโอท ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสองคน
3اما شیطان در یهودای مسمی به اسخریوطی که ازجمله آن دوازده بود داخل گشت،
4เขาไปหารือกับหัวหน้าปุโรหิตและหัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร ถึงวิธีที่จะมอบพระองค์ให้พวกเขา
4و اورفته با روسای کهنه و سرداران سپاه گفتگو کرد که چگونه او را به ایشان تسلیم کند.
5พวกเขาดีใจ และตกลงจะให้เงินแก่เขา
5ایشان شادشده با او عهد بستند که نقدی به وی دهند.
6ยูดาสตกลง และหาโอกาสจะมอบพระองค์ให้พวกเขาในเวลาที่ไม่มีฝูงชน
6و اوقبول کرده در صدد فرصتی برآمد که اورا درنهانی از مردم به ایشان تسلیم کند.
7วันเทศกาลขนมปังไร้เชื้อมาถึง ซึ่งเป็นวันที่ต้องถวายเครื่องบูชาปัสกา
7اما چون روز فطیر که در آن میبایست فصح را ذبح کنند رسید،
8พระเยซูส่งเปโตรกับยอห์นไป พร้อมกับกล่าวว่า “จงไปเตรียมปัสกาให้พวกเรารับประทาน”
8پطرس و یوحنا را فرستاده، گفت: «بروید و فصح را بجهت ما آماده کنید تابخوریم.»
9พวกเขาถามพระองค์ว่า “ท่านต้องการให้พวกเราเตรียมที่ไหน?”
9به وی گفتند: «در کجا میخواهی مهیا کنیم؟»
10พระองค์ตอบว่า “เมื่อพวกคุณเข้าไปในเมือง จะมีชายคนหนึ่งถือเหยือกน้ำมาพบพวกคุณ จงตามเขาเข้าไปในบ้านที่เขาเข้า
10ایشان را گفت: «اینک هنگامی که داخل شهر شوید، شخصی با سبوی آب به شمابرمی خورد. به خانهای که او درآید، از عقب وی بروید،
11แล้วบอกเจ้าของบ้านว่า ‘อาจารย์ถามท่านว่า “ห้องรับแขกที่เราจะรับประทานปัสกากับสาวกของเราอยู่ที่ไหน?”’
11و به صاحبخانه گویید، استاد تو را می گوید مهمانخانه کجا است تا در آن فصح را باشاگردان خود بخورم.
12เขาจะพาพวกคุณไปดูห้องใหญ่ชั้นบน ซึ่งจัดเครื่องเรือนไว้แล้ว จงเตรียมที่นั่น”
12او بالاخانهای بزرگ ومفروش به شما نشان خواهد داد در آنجا مهیاسازید.»
13พวกเขาไป และพบทุกสิ่งตามที่พระเยซูบอก แล้วก็เตรียมปัสกา
13پس رفته چنانکه به ایشان گفته بودیافتند و فصح را آماده کردند.
14เมื่อถึงเวลา พระองค์นั่งลงร่วมโต๊ะกับอัครทูตทั้งสิบสองคน
14و چون وقت رسید با دوازده رسول بنشست.
15พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับพวกคุณก่อนที่เราจะทนทุกข์
15و به ایشان گفت: «اشتیاق بینهایت داشتم که پیش از زحمت دیدنم، این فصح را باشما بخورم.
16เพราะเราบอกพวกคุณว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกเลย จนกว่าปัสกานี้จะสำเร็จในอาณาจักรของพระเจ้า”
16زیرا به شما میگویم از این دیگرنمی خورم تا وقتی که در ملکوت خدا تمام شود.»
17พระองค์รับถ้วย และเมื่อกล่าวขอบพระคุณแล้ว ก็กล่าวว่า “จงรับถ้วยนี้ไป และแบ่งกันดื่ม
17پس پیالهای گرفته، شکر نمود و گفت: «این رابگیرید و در میان خود تقسیم کنید.
18เพราะเราบอกพวกคุณว่า ตั้งแต่นี้ไป เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีก จนกว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมา”
18زیرا به شما میگویم که تا ملکوت خدا نیاید، از میوه مودیگر نخواهم نوشید.»
19พระองค์หยิบขนมปัง กล่าวขอบพระคุณ แล้วหักและส่งให้พวกเขา พร้อมกับกล่าวว่า “นี่คือกายของเรา ซึ่งมอบให้เพื่อพวกคุณ จงทำเช่นนี้เพื่อระลึกถึงเรา”
19و نان را گرفته، شکرنمود و پاره کرده، به ایشان داد و گفت: «این است جسد من که برای شما داده میشود، این را به یادمن بهجا آرید.»
20หลังอาหารค่ำ พระองค์หยิบถ้วยเช่นเดียวกัน และกล่าวว่า “ถ้วยนี้คือพันธสัญญาใหม่ในโลหิตของเรา ซึ่งหลั่งออกเพื่อพวกคุณ
20و همچنین بعد از شام پیاله راگرفت و گفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من که برای شما ریخته میشود.
21แต่มือของคนที่ทรยศเราอยู่บนโต๊ะกับเรา
21لیکن اینک دست آن کسیکه مرا تسلیم میکند با من در سفره است.
22บุตรมนุษย์จะไปตามที่กำหนดไว้ แต่วิบัติแก่คนที่ทรยศพระองค์!”
22زیرا که پسر انسان برحسب آنچه مقدراست، میرود لیکن وای بر آن کسیکه او را تسلیم کند.»
23พวกเขาจึงเริ่มถามกันว่าใครในพวกเขาจะทำสิ่งนี้
23آنگاه از یکدیگر شروع کردند به پرسیدن که کدامیک از ایشان باشد که این کار بکند؟
24แล้วก็เกิดการโต้เถียงกันในหมู่พวกเขาว่าใครในพวกเขานับว่ายิ่งใหญ่ที่สุด
24و در میان ایشان نزاعی نیز افتاد که کدامیک ازایشان بزرگتر میباشد؟
25พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “กษัตริย์ของบรรดาชนชาติปกครองพวกเขาอย่างเป็นเจ้านาย และคนที่มีอำนาจเหนือพวกเขาก็ได้ชื่อว่า ‘ผู้มีพระคุณ’
25آنگاه به ایشان گفت: «سلاطین امتها بر ایشان سروری میکنند وحکام خود را ولینعمت میخوانند.
26แต่พวกคุณอย่าเป็นเช่นนั้น คนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในพวกคุณจงเป็นเหมือนคนที่อ่อนวัยกว่า และคนที่เป็นผู้นำจงเป็นเหมือนคนที่รับใช้
26لیکن شماچنین مباشید، بلکه بزرگتر از شما مثل کوچکترباشد و پیشوا چون خادم.
27เพราะใครยิ่งใหญ่กว่า คนที่นั่งร่วมโต๊ะ หรือคนที่รับใช้? ไม่ใช่คนที่นั่งร่วมโต๊ะหรือ? แต่เราอยู่ท่ามกลางพวกคุณเหมือนคนที่รับใช้
27زیرا کدامیک بزرگتراست آنکه به غذا نشیند یا آنکه خدمت کند آیانیست آنکه نشسته است؟ لیکن من در میان شماچون خادم هستم.
28“พวกคุณคือคนที่อยู่กับเราตลอดการทดลองต่าง ๆ ของเรา
28و شما کسانی میباشید که در امتحانهای من با من بهسر بردید.
29เรามอบอาณาจักรแก่พวกคุณ เช่นเดียวกับที่พระบิดาของเรามอบอาณาจักรแก่เรา
29و من ملکوتی برای شما قرار میدهم چنانکه پدرم برای من مقرر فرمود.
30เพื่อพวกคุณจะได้กินและดื่มที่โต๊ะของเราในอาณาจักรของเรา และพวกคุณจะนั่งบนบัลลังก์ พิพากษาอิสราเอลทั้งสิบสองเผ่า”
30تا در ملکوت من از خوان من بخورید و بنوشید و بر کرسیها نشسته بردوازده سبط اسرائیل داوری کنید.»
31องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “ซีโมน ซีโมน ซาตานขอพวกคุณทุกคนไว้ เพื่อจะร่อนพวกคุณเหมือนข้าวสาลี
31پس خداوند گفت: «ای شمعون، ای شمعون، اینک شیطان خواست شما را چون گندم غربال کند،
32แต่เราได้อธิษฐานเพื่อท่าน เพื่อความเชื่อของท่านจะไม่ล้มเหลว และเมื่อท่านหันกลับมาแล้ว จงทำให้พี่น้องของท่านมั่นคง”
32لیکن من برای تو دعا کردم تاایمانت تلف نشود و هنگامی که تو بازگشت کنی برادران خود را استوار نما.»
33เปโตรกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าพร้อมจะไปกับท่าน ทั้งไปคุกและไปตาย!”
33به وی گفت: «ای خداوند حاضرم که با تو بروم حتی در زندان و درموت.»
34พระองค์กล่าวว่า “เปโตร เราบอกท่านว่า วันนี้ไก่จะไม่ขันก่อนที่ท่านจะปฏิเสธสามครั้งว่าไม่รู้จักเรา”
34گفت: «تو را میگویمای پطرس امروزخروس بانگ نزده باشد که سه مرتبه انکار خواهی کرد که مرا نمی شناسی.»
35พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เมื่อเราส่งพวกคุณออกไปโดยไม่มีถุงเงิน ย่าม และรองเท้าแตะ พวกคุณขาดสิ่งใดบ้างหรือ?” พวกเขาตอบว่า “ไม่ขาดอะไรเลย”
35و به ایشان گفت: «هنگامی که شما را بیکیسه و توشهدان و کفش فرستادم به هیچچیز محتاج شدید؟» گفتند هیچ.
36แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “แต่ตอนนี้ คนที่มีถุงเงินก็จงเอาไป รวมทั้งย่ามด้วย ส่วนคนที่ไม่มีดาบ จงขายเสื้อคลุมของตนเพื่อซื้อดาบ
36پس به ایشان گفت: «لیکن الان هرکه کیسه دارد، آن را بردارد و همچنین توشهدان را و کسیکه شمشیر ندارد جامه خود را فروخته آن رابخرد.
37เพราะเราบอกพวกคุณว่า สิ่งที่เขียนไว้นี้ยังต้องสำเร็จในตัวเรา คือ ‘เขาถูกนับรวมกับพวกผู้ละเมิด’ เพราะสิ่งที่กล่าวถึงเรากำลังสำเร็จ”
37زیرا به شما میگویم که این نوشته در من میباید به انجام رسید، یعنی با گناهکاران محسوب شد زیرا هرچه در خصوص من است، انقضا دارد.
38พวกเขากล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่นี่มีดาบสองเล่ม” พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พอแล้ว”
38گفتند: «ای خداوند اینک دوشمشیر.» به ایشان گفت: «کافی است.»
39พระองค์ออกไป และไปยังภูเขามะกอกเทศตามปกติ พวกสาวกก็ตามพระองค์ไป
39و برحسب عادت بیرون شده به کوه زیتون رفت و شاگردانش از عقب او رفتند.
40เมื่อถึงสถานที่นั้น พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงอธิษฐานเพื่อจะไม่เข้าสู่การทดลอง”
40و چون به آن موضع رسید، به ایشان گفت: «دعا کنید تا درامتحان نیفتید.»
41พระองค์แยกออกจากพวกเขาไปไกลประมาณระยะขว้างก้อนหิน แล้วคุกเข่าลงอธิษฐาน
41و او از ایشان به مسافت پرتاپ سنگی دور شده، به زانو درآمد و دعا کرده، گفت:
42โดยกล่าวว่า “พระบิดา ถ้าพระองค์เต็มใจ ขอพระองค์นำถ้วยนี้ไปจากเรา แต่อย่าให้เป็นไปตามความประสงค์ของเรา แต่ตามพระประสงค์ของพระองค์”
42«ای پدر اگر بخواهی این پیاله را از من بگردان، لیکن نه به خواهش من بلکه به اراده تو.»
43ทูตสวรรค์องค์หนึ่งจากสวรรค์ปรากฏแก่พระองค์ และเสริมกำลังพระองค์
43وفرشتهای از آسمان بر او ظاهر شده او را تقویت مینمود.
44เมื่อพระองค์ทุกข์ระทมอย่างหนัก ก็ยิ่งอธิษฐานอย่างจริงจัง เหงื่อของพระองค์เป็นเหมือนหยดเลือดขนาดใหญ่ตกลงบนพื้นดิน
44پس به مجاهده افتاده به سعی بلیغتردعا کرد، چنانکه عرق او مثل قطرات خون بود که بر زمین میریخت.
45เมื่อพระองค์ลุกขึ้นจากการอธิษฐาน และกลับมาหาพวกสาวก ก็พบพวกเขาหลับอยู่เพราะความโศกเศร้า
45پس از دعا برخاسته نزدشاگردان خود آمده ایشان را از حزن در خواب یافت.
46พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงหลับ? จงลุกขึ้นและอธิษฐาน เพื่อพวกคุณจะไม่เข้าสู่การทดลอง”
46به ایشان گفت: «برای چه در خواب هستید؟ برخاسته دعا کنید تا در امتحان نیفتید.»
47ขณะที่พระองค์ยังกล่าวอยู่ ก็มีฝูงชนกลุ่มหนึ่งเข้ามา ยูดาส ผู้เป็นหนึ่งในสิบสองคนนำหน้าพวกเขา และเข้ามาใกล้พระเยซูเพื่อจูบพระองค์
47و سخن هنوز بر زبانش بود که ناگاه جمعی آمدند و یکی از آن دوازده که یهودا نام داشت بردیگران سبقت جسته نزد عیسی آمد تا او راببوسد.
48แต่พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ยูดาส ท่านจะทรยศบุตรมนุษย์ด้วยการจูบหรือ?”
48و عیسی بدو گفت: «ای یهودا آیا به بوسه پسر انسان را تسلیم میکنی؟»
49เมื่อคนที่อยู่รอบพระองค์เห็นว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ให้พวกเราใช้ดาบฟันไหม?”
49رفقایش چون دیدند که چه میشود عرض کردند خداوندابه شمشیر بزنیم.
50คนหนึ่งในพวกเขาฟันคนรับใช้ของมหาปุโรหิต และตัดหูขวาของเขาขาด
50و یکی از ایشان، غلام رئیس کهنه را زده، گوش راست او را از تن جدا کرد.
51แต่พระเยซูตอบว่า “พอเถิด ขอให้เราทำสิ่งนี้” แล้วพระองค์แตะหูของคนนั้นและรักษาเขา
51عیسی متوجه شده گفت: «تا به این بگذارید.» وگوش او را لمس نموده، شفا داد.
52พระเยซูกล่าวกับหัวหน้าปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และพวกผู้อาวุโสที่มาจับพระองค์ว่า “พวกคุณออกมาพร้อมดาบและไม้ตะบอง เหมือนจะมาจับโจรหรือ?
52پس عیسی به روسای کهنه و سرداران سپاه هیکل و مشایخی که نزد او آمده بودند گفت: «گویا بر دزد با شمشیرها و چوبها بیرون آمدید.
53เมื่อเราอยู่กับพวกคุณในพระวิหารทุกวัน พวกคุณไม่ได้ยื่นมือมาจับเรา แต่นี่เป็นเวลาของพวกคุณ และเป็นอำนาจของความมืด”
53وقتی که هر روزه در هیکل با شما میبودم دست بر من دراز نکردید، لیکن این است ساعت شما و قدرت ظلمت.»
54พวกเขาจับพระองค์และนำไปยังบ้านของมหาปุโรหิต ส่วนเปโตรติดตามไปห่าง ๆ
54پس او را گرفته بردند و بهسرای رئیس کهنه آوردند و پطرس از دور از عقب میآمد.
55เมื่อพวกเขาก่อไฟไว้กลางลานและนั่งล้อมกัน เปโตรก็นั่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา
55و چون در میان ایوان آتش افروخته گردش نشسته بودند، پطرس در میان ایشان بنشست.
56สาวใช้คนหนึ่งเห็นเขานั่งอยู่ในแสงไฟ นางเพ่งดูเขา และกล่าวว่า “คนนี้ก็อยู่กับเขาด้วย”
56آنگاه کنیزکی چون او را در روشنی آتش نشسته دید بر او چشم دوخته گفت: «این شخص هم با او میبود.»
57แต่เปโตรปฏิเสธพระองค์ โดยกล่าวว่า “ฉันไม่รู้จักเขา”
57او وی را انکار کرده گفت: «ای زن او را نمی شناسم.»
58อีกครู่หนึ่ง มีคนอื่นเห็นเขา และกล่าวว่า “ท่านก็เป็นคนหนึ่งในพวกเขา!” แต่เปโตรตอบว่า “ไม่ใช่ ฉันไม่ได้เป็น!”
58بعد از زمانی دیگری او را دیده گفت: «تو از اینها هستی.» پطرس گفت: «ای مرد، من نیستم.»
59ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา มีอีกคนหนึ่งยืนยันอย่างหนักแน่นว่า “จริง ๆ แล้ว คนนี้ก็อยู่กับเขา เพราะเขาเป็นชาวกาลิลี!”
59و چون تخمین یک ساعت گذشت یکی دیگر با تاکیدگفت: «بلاشک این شخص از رفقای او است زیراکه جلیلی هم هست.»
60แต่เปโตรกล่าวว่า “ฉันไม่รู้ว่าท่านกำลังพูดเรื่องอะไร!” ทันใดนั้น ขณะที่เขายังพูดอยู่ ไก่ก็ขัน
60پطرس گفت: «ای مردنمی دانم چه میگویی؟» در همان ساعت که این رامی گفت خروس بانگ زد.
61องค์พระผู้เป็นเจ้าหันมามองเปโตร แล้วเปโตรก็ระลึกถึงคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับเขาว่า “ก่อนไก่ขัน ท่านจะปฏิเสธเราสามครั้ง”
61آنگاه خداوندروگردانیده به پطرس نظر افکند پس پطرس آن کلامی را که خداوند به وی گفته بود بهخاطرآورد که قبل از بانگ زدن خروس سه مرتبه مراانکار خواهی کرد.
62เปโตรออกไปข้างนอก และร้องไห้อย่างขมขื่น
62پس پطرس بیرون رفته زارزار بگریست.
63คนที่คุมพระเยซูอยู่เยาะเย้ยและทุบตีพระองค์
63و کسانی که عیسی را گرفته بودند، او راتازیانه زده استهزا نمودند.
64พวกเขาปิดตาพระองค์ แล้วตีพระองค์ที่ใบหน้า และถามว่า “จงเผยพระวจนะสิ! ใครเป็นคนตีท่าน?”
64و چشم او را بسته طپانچه بر رویش زدند و از وی سوال کرده، گفتند: «نبوت کن که تو را زده است؟»
65พวกเขากล่าวสบประมาทพระองค์อีกหลายอย่าง
65و بسیارکفر دیگر به وی گفتند.
66พอรุ่งเช้า ที่ประชุมของพวกผู้อาวุโสของประชาชน รวมทั้งหัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ ก็มาชุมนุมกัน และนำพระองค์ไปยังสภาของพวกเขา โดยกล่าวว่า
66و چون روز شد اهل شورای قوم یعنی روسای کهنه و کاتبان فراهم آمده در مجلس خوداو را آورده،
67“ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ ก็จงบอกพวกเรา” แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ถ้าเราบอก พวกคุณก็จะไม่เชื่อ
67گفتند: «اگر تو مسیح هستی به مابگو: «او به ایشان گفت: «اگر به شما گویم مراتصدیق نخواهید کرد.
68และถ้าเราถาม พวกคุณก็จะไม่ตอบเรา หรือปล่อยเราไป
68و اگر از شما سوال کنم جواب نمی دهید و مرا رها نمی کنید.
69แต่ตั้งแต่นี้ไป บุตรมนุษย์จะนั่งอยู่ทางขวาแห่งฤทธานุภาพของพระเจ้า”
69لیکن بعداز این پسر انسان به طرف راست قوت خداخواهد نشست.»
70พวกเขาทุกคนถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ท่านก็เป็นพระบุตรของพระเจ้าหรือ?” พระองค์ตอบพวกเขาว่า “พวกคุณพูดเองว่า เราเป็น”
70همه گفتند: «پس تو پسر خداهستی؟» او به ایشان گفت: «شما میگویید که من هستم.»
71พวกเขากล่าวว่า “พวกเรายังต้องการพยานอะไรอีก? เพราะพวกเราได้ยินจากปากของเขาเองแล้ว!”
71گفتند: «دیگر ما را چه حاجت به شهادت است، زیرا خود از زبانش شنیدیم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.