Luke 22
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Now the feast of unleavened bread, which is called the Passover, was approaching.
1و چون عید فطیر که به فصح معروف است نزدیک شد،
2The chief priests and the scribes sought how they might put him to death, for they feared the people.
2روسای کهنه وکاتبان مترصد می‌بودند که چگونه او را به قتل رسانند، زیرا که از قوم ترسیدند.
3Satan entered into Judas, who was also called Iscariot, who was counted with the twelve.
3اما شیطان در یهودای مسمی به اسخریوطی که از‌جمله آن دوازده بود داخل گشت،
4He went away and talked with the chief priests and captains about how he might deliver him to them.
4و اورفته با روسای کهنه و سرداران سپاه گفتگو کرد که چگونه او را به ایشان تسلیم کند.
5They were glad, and agreed to give him money.
5ایشان شادشده با او عهد بستند که نقدی به وی دهند.
6He consented and sought an opportunity to deliver him to them in the absence of the multitude.
6و اوقبول کرده در صدد فرصتی برآمد که اورا درنهانی از مردم به ایشان تسلیم کند.
7The day of unleavened bread came, on which the Passover must be sacrificed.
7اما چون روز فطیر که در آن می‌بایست فصح را ذبح کنند رسید،
8Jesus sent Peter and John, saying, “Go and prepare the Passover for us, that we may eat.”
8پطرس و یوحنا را فرستاده، گفت: «بروید و فصح را بجهت ما آماده کنید تابخوریم.»
9They said to him, “Where do you want us to prepare?”
9به وی گفتند: «در کجا می‌خواهی مهیا کنیم؟»
10He said to them, “Behold, when you have entered into the city, a man carrying a pitcher of water will meet you. Follow him into the house which he enters.
10ایشان را گفت: «اینک هنگامی که داخل شهر شوید، شخصی با سبوی آب به شمابرمی خورد. به خانه‌ای که او درآید، از عقب وی بروید،
11Tell the master of the house, ‘The Teacher says to you, “Where is the guest room, where I may eat the Passover with my disciples?”’
11و به صاحب‌خانه گویید، استاد تو را می گوید مهمانخانه کجا است تا در آن فصح را باشاگردان خود بخورم.
12He will show you a large, furnished upper room. Make preparations there.”
12او بالاخانه‌ای بزرگ ومفروش به شما نشان خواهد داد در آنجا مهیاسازید.»
13They went, found things as Jesus had told them, and they prepared the Passover.
13پس رفته چنانکه به ایشان گفته بودیافتند و فصح را آماده کردند.
14When the hour had come, he sat down with the twelve apostles.
14و چون وقت رسید با دوازده رسول بنشست.
15He said to them, “I have earnestly desired to eat this Passover with you before I suffer,
15و به ایشان گفت: «اشتیاق بی‌نهایت داشتم که پیش از زحمت دیدنم، این فصح را باشما بخورم.
16for I tell you, I will no longer by any means eat of it until it is fulfilled in God’s Kingdom.”
16زیرا به شما می‌گویم از این دیگرنمی خورم تا وقتی که در ملکوت خدا تمام شود.»
17He received a cup, and when he had given thanks, he said, “Take this and share it among yourselves,
17پس پیاله‌ای گرفته، شکر نمود و گفت: «این رابگیرید و در میان خود تقسیم کنید.
18for I tell you, I will not drink at all again from the fruit of the vine, until God’s Kingdom comes.”
18زیرا به شما می‌گویم که تا ملکوت خدا نیاید، از میوه مودیگر نخواهم نوشید.»
19He took bread, and when he had given thanks, he broke and gave it to them, saying, “This is my body which is given for you. Do this in memory of me.”
19و نان را گرفته، شکرنمود و پاره کرده، به ایشان داد و گفت: «این است جسد من که برای شما داده می‌شود، این را به یادمن به‌جا آرید.»
20Likewise, he took the cup after supper, saying, “This cup is the new covenant in my blood, which is poured out for you.
20و همچنین بعد از شام پیاله راگرفت و گفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من که برای شما ریخته می‌شود.
21But behold, the hand of him who betrays me is with me on the table.
21لیکن اینک دست آن کسی‌که مرا تسلیم می‌کند با من در سفره است.
22The Son of Man indeed goes as it has been determined, but woe to that man through whom he is betrayed!”
22زیرا که پسر انسان برحسب آنچه مقدراست، می‌رود لیکن وای بر آن کسی‌که او را تسلیم کند.»
23They began to question among themselves which of them it was who would do this thing.
23آنگاه از یکدیگر شروع کردند به پرسیدن که کدام‌یک از ایشان باشد که این کار بکند؟
24A dispute also arose among them, which of them was considered to be greatest.
24و در میان ایشان نزاعی نیز افتاد که کدام‌یک ازایشان بزرگتر می‌باشد؟
25He said to them, “The kings of the nations lord it over them, and those who have authority over them are called ‘benefactors.’
25آنگاه به ایشان گفت: «سلاطین امت‌ها بر ایشان سروری می‌کنند وحکام خود را ولی‌نعمت می‌خوانند.
26But not so with you. Rather, the one who is greater among you, let him become as the younger, and one who is governing, as one who serves.
26لیکن شماچنین مباشید، بلکه بزرگتر از شما مثل کوچکترباشد و پیشوا چون خادم.
27For who is greater, one who sits at the table, or one who serves? Isn’t it he who sits at the table? But I am among you as one who serves.
27زیرا کدام‌یک بزرگتراست آنکه به غذا نشیند یا آنکه خدمت کند آیانیست آنکه نشسته است؟ لیکن من در میان شماچون خادم هستم.
28“But you are those who have continued with me in my trials.
28و شما کسانی می‌باشید که در امتحانهای من با من به‌سر بردید.
29I confer on you a kingdom, even as my Father conferred on me,
29و من ملکوتی برای شما قرار می‌دهم چنانکه پدرم برای من مقرر فرمود.
30that you may eat and drink at my table in my Kingdom. You will sit on thrones, judging the twelve tribes of Israel.”
30تا در ملکوت من از خوان من بخورید و بنوشید و بر کرسیها نشسته بردوازده سبط اسرائیل داوری کنید.»
31The Lord said, “Simon, Simon, behold, Satan asked to have all of you, that he might sift you as wheat,
31پس خداوند گفت: «ای شمعون، ای شمعون، اینک شیطان خواست شما را چون گندم غربال کند،
32but I prayed for you, that your faith wouldn’t fail. You, when once you have turned again, establish your brothers.”
32لیکن من برای تو دعا کردم تاایمانت تلف نشود و هنگامی که تو بازگشت کنی برادران خود را استوار نما.»
33He said to him, “Lord, I am ready to go with you both to prison and to death!”
33به وی گفت: «ای خداوند حاضرم که با تو بروم حتی در زندان و درموت.»
34He said, “I tell you, Peter, the rooster will by no means crow today until you deny that you know me three times.”
34گفت: «تو را می‌گویم‌ای پطرس امروزخروس بانگ نزده باشد که سه مرتبه انکار خواهی کرد که مرا نمی شناسی.»
35He said to them, “When I sent you out without purse, bag, and sandals, did you lack anything?” They said, “Nothing.”
35و به ایشان گفت: «هنگامی که شما را بی‌کیسه و توشه‌دان و کفش فرستادم به هیچ‌چیز محتاج شدید؟» گفتند هیچ.
36Then he said to them, “But now, whoever has a purse, let him take it, and likewise a bag. Whoever has none, let him sell his cloak, and buy a sword.
36پس به ایشان گفت: «لیکن الان هر‌که کیسه دارد، آن را بردارد و همچنین توشه‌دان را و کسی‌که شمشیر ندارد جامه خود را فروخته آن رابخرد.
37For I tell you that this which is written must still be fulfilled in me: ‘He was counted with transgressors.’ For that which concerns me is being fulfilled.”
37زیرا به شما می‌گویم که این نوشته در من می‌باید به انجام رسید، یعنی با گناهکاران محسوب شد زیرا هر‌چه در خصوص من است، انقضا دارد.
38They said, “Lord, behold, here are two swords.” He said to them, “That is enough.”
38گفتند: «ای خداوند اینک دوشمشیر.» به ایشان گفت: «کافی است.»
39He came out and went, as his custom was, to the Mount of Olives. His disciples also followed him.
39و برحسب عادت بیرون شده به کوه زیتون رفت و شاگردانش از عقب او رفتند.
40When he was at the place, he said to them, “Pray that you don’t enter into temptation.”
40و چون به آن موضع رسید، به ایشان گفت: «دعا کنید تا درامتحان نیفتید.»
41He was withdrawn from them about a stone’s throw, and he knelt down and prayed,
41و او از ایشان به مسافت پرتاپ سنگی دور شده، به زانو درآمد و دعا کرده، گفت:
42saying, “Father, if you are willing, remove this cup from me. Nevertheless, not my will, but yours, be done.”
42«ای پدر اگر بخواهی این پیاله را از من بگردان، لیکن نه به خواهش من بلکه به اراده تو.»
43An angel from heaven appeared to him, strengthening him.
43وفرشته‌ای از آسمان بر او ظاهر شده او را تقویت می‌نمود.
44Being in agony, he prayed more earnestly. His sweat became like great drops of blood falling down on the ground.
44پس به مجاهده افتاده به سعی بلیغتردعا کرد، چنانکه عرق او مثل قطرات خون بود که بر زمین می‌ریخت.
45When he rose up from his prayer, he came to the disciples and found them sleeping because of grief,
45پس از دعا برخاسته نزدشاگردان خود آمده ایشان را از حزن در خواب یافت.
46and said to them, “Why do you sleep? Rise and pray that you may not enter into temptation.”
46به ایشان گفت: «برای چه در خواب هستید؟ برخاسته دعا کنید تا در امتحان نیفتید.»
47While he was still speaking, a crowd appeared. He who was called Judas, one of the twelve, was leading them. He came near to Jesus to kiss him.
47و سخن هنوز بر زبانش بود که ناگاه جمعی آمدند و یکی از آن دوازده که یهودا نام داشت بردیگران سبقت جسته نزد عیسی آمد تا او راببوسد.
48But Jesus said to him, “Judas, do you betray the Son of Man with a kiss?”
48و عیسی بدو گفت: «ای یهودا آیا به بوسه پسر انسان را تسلیم می‌کنی؟»
49When those who were around him saw what was about to happen, they said to him, “Lord, shall we strike with the sword?”
49رفقایش چون دیدند که چه می‌شود عرض کردند خداوندابه شمشیر بزنیم.
50A certain one of them struck the servant of the high priest, and cut off his right ear.
50و یکی از ایشان، غلام رئیس کهنه را زده، گوش راست او را از تن جدا کرد.
51But Jesus answered, “Let me at least do this” —and he touched his ear and healed him.
51عیسی متوجه شده گفت: «تا به این بگذارید.» وگوش او را لمس نموده، شفا داد.
52Jesus said to the chief priests, captains of the temple, and elders, who had come against him, “Have you come out as against a robber, with swords and clubs?
52پس عیسی به روسای کهنه و سرداران سپاه هیکل و مشایخی که نزد او آمده بودند گفت: «گویا بر دزد با شمشیرها و چوبها بیرون آمدید.
53When I was with you in the temple daily, you didn’t stretch out your hands against me. But this is your hour, and the power of darkness.”
53وقتی که هر روزه در هیکل با شما می‌بودم دست بر من دراز نکردید، لیکن این است ساعت شما و قدرت ظلمت.»
54They seized him and led him away, and brought him into the high priest’s house. But Peter followed from a distance.
54پس او را گرفته بردند و به‌سرای رئیس کهنه آوردند و پطرس از دور از عقب می‌آمد.
55When they had kindled a fire in the middle of the courtyard and had sat down together, Peter sat among them.
55و چون در میان ایوان آتش افروخته گردش نشسته بودند، پطرس در میان ایشان بنشست.
56A certain servant girl saw him as he sat in the light, and looking intently at him, said, “This man also was with him.”
56آنگاه کنیزکی چون او را در روشنی آتش نشسته دید بر او چشم دوخته گفت: «این شخص هم با او می‌بود.»
57He denied Jesus, saying, “Woman, I don’t know him.”
57او وی را انکار کرده گفت: «ای زن او را نمی شناسم.»
58After a little while someone else saw him and said, “You also are one of them!” But Peter answered, “Man, I am not!”
58بعد از زمانی دیگری او را دیده گفت: «تو از اینها هستی.» پطرس گفت: «ای مرد، من نیستم.»
59After about one hour passed, another confidently affirmed, saying, “Truly this man also was with him, for he is a Galilean!”
59و چون تخمین یک ساعت گذشت یکی دیگر با تاکیدگفت: «بلاشک این شخص از رفقای او است زیراکه جلیلی هم هست.»
60But Peter said, “Man, I don’t know what you are talking about!” Immediately, while he was still speaking, a rooster crowed.
60پطرس گفت: «ای مردنمی دانم چه می‌گویی؟» در همان ساعت که این رامی گفت خروس بانگ زد.
61The Lord turned and looked at Peter. Then Peter remembered the Lord’s word, how he said to him, “Before the rooster crows you will deny me three times.”
61آنگاه خداوندروگردانیده به پطرس نظر افکند پس پطرس آن کلامی را که خداوند به وی گفته بود به‌خاطرآورد که قبل از بانگ زدن خروس سه مرتبه مراانکار خواهی کرد.
62He went out, and wept bitterly.
62پس پطرس بیرون رفته زارزار بگریست.
63The men who held Jesus mocked him and beat him.
63و کسانی که عیسی را گرفته بودند، او راتازیانه زده استهزا نمودند.
64Having blindfolded him, they struck him on the face and asked him, “Prophesy! Who is the one who struck you?”
64و چشم او را بسته طپانچه بر رویش زدند و از وی سوال کرده، گفتند: «نبوت کن که تو را زده است؟»
65They spoke many other things against him, insulting him.
65و بسیارکفر دیگر به وی گفتند.
66As soon as it was day, the assembly of the elders of the people were gathered together, both chief priests and scribes, and they led him away into their council, saying,
66و چون روز شد اهل شورای قوم یعنی روسای کهنه و کاتبان فراهم آمده در مجلس خوداو را آورده،
67“If you are the Christ, tell us.” But he said to them, “If I tell you, you won’t believe,
67گفتند: «اگر تو مسیح هستی به مابگو: «او به ایشان گفت: «اگر به شما گویم مراتصدیق نخواهید کرد.
68and if I ask, you will in no way answer me or let me go.
68و اگر از شما سوال کنم جواب نمی دهید و مرا رها نمی کنید.
69From now on, the Son of Man will be seated at the right hand of the power of God.”
69لیکن بعداز این پسر انسان به طرف راست قوت خداخواهد نشست.»
70They all said, “Are you then the Son of God?” He said to them, “You say it, because I am.”
70همه گفتند: «پس تو پسر خداهستی؟» او به ایشان گفت: «شما می‌گویید که من هستم.»
71They said, “Why do we need any more witness? For we ourselves have heard from his own mouth!”
71گفتند: «دیگر ما را چه حاجت به شهادت است، زیرا خود از زبانش شنیدیم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.