Luke 23
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1And the whole multitude of them rising up, led him to Pilate.
1پس تمام جماعت ایشان برخاسته، اورا نزد پیلاطس بردند.
2And they began to accuse him, saying: We have found this man perverting our nation, and forbidding to give tribute to Caesar, and saying that he is Christ the king.
2و شکایت بر اوآغاز نموده، گفتند: «این شخص را یافته‌ایم که قوم را گمراه می‌کند و از جزیه دادن به قیصر منع می‌نماید و می‌گوید که خود مسیح و پادشاه است.»
3And Pilate asked him, saying: Art thou the king of the Jews? But he answering, said: Thou sayest it.
3پس پیلاطس از او پرسیده، گفت: «آیا توپادشاه یهود هستی؟» او در جواب وی گفت: «تومی گویی.»
4And Pilate said to the chief priests and to the multitudes: I find no cause in this man.
4آنگاه پیلاطس به روسای کهنه وجمیع قوم گفت که «در این شخص هیچ عیبی نمی یابم.»
5But they were more earnest, saying: He stirreth up the people, teaching throughout all Judea, beginning from Galilee to this place.
5ایشان شدت نموده گفتند که «قوم رامی شوراند و در تمام یهودیه از جلیل گرفته تا به اینجا تعلیم می‌دهد.»
6But Pilate hearing Galilee, asked if the man were of Galilee?
6چون پیلاطس نام جلیل را شنید پرسید که «آیا این مرد جلیلی است؟»
7And when he understood that he was of Herod’s jurisdiction, he sent him away to Herod, who was also himself at Jerusalem, in those days.
7و چون مطلع شد که از ولایت هیرودیس است او را نزد وی فرستاد، چونکه هیرودیس در آن ایام در اورشلیم بود.
8And Herod, seeing Jesus, was very glad; for he was desirous of a long time to see him, because he had heard many things of him; and he hoped to see some sign wrought by him.
8اما هیرودیس چون عیسی را دید، بغایت شادگردید زیرا که مدت مدیدی بود می‌خو. است اورا ببیند چونکه شهرت او را بسیار شنیده بود ومترصد می‌بود که معجزه‌ای از او بیند.
9And he questioned him in many words. But he answered him nothing.
9پس چیزهای بسیار از وی پرسید لیکن او به وی هیچ جواب نداد.
10And the chief priests and the scribes stood by, earnestly accusing him.
10و روسای کهنه و کاتبان حاضرشده به شدت تمام بر وی شکایت می‌نمودند.
11And Herod with his army set him at nought, and mocked him, putting on him a white garment, and sent him back to Pilate.
11پس هیرودیس با لشکریان خود او را افتضاح نموده و استهزا کرده لباس فاخر بر او پوشانید ونزد پیلاطس او را باز فرستاد.
12And Herod and Pilate were made friends, that same day; for before they were enemies one to another.
12و در همان روزپیلاطس و هیرودیس با یکدیگر مصالحه کردند، زیرا قبل از آن در میانشان عداوتی بود.
13And Pilate, calling together the chief priests, and the magistrates, and the people,
13پس پیلاطس روسای کهنه و سرادران وقوم را خوانده،
14Said to them: You have presented unto me this man, as one that perverteth the people; and behold I, having examined him before you, find no cause in this man, in those things wherein you accuse him.
14به ایشان گفت: «این مرد را نزدمن آوردید که قوم را می‌شوراند. الحال من او رادر حضور شما امتحان کردم و از آنچه بر او ادعامی کنید اثری نیافتم.
15No, nor Herod neither. For I sent you to him, and behold, nothing worthy of death is done to him.
15و نه هیرودیس هم زیراکه شما را نزد او فرستادم و اینک هیچ عمل مستوجب قتل از او صادر نشده است.
16I will chastise him therefore, and release him.
16پس اورا تنبیه نموده رها خواهم کرد.»
17Now of necessity he was to release unto them one upon the feast day.
17زیرا او را لازم بود که هر عیدی کسی را برای ایشان آزاد کند.
18But the whole multitude together cried out, saying: Away with this man, and release unto us Barabbas:
18آنگاه همه فریاد کرده، گفتند: «او را هلاک کن وبرابا را برای ما رها فرما.»
19Who, for a certain sedition made in the city, and for a murder, was cast into prison.
19و او شخصی بود که به‌سبب شورش و قتلی که در شهر واقع شده بود، در زندان افکنده شده بود.
20And Pilate again spoke to them, desiring to release Jesus.
20باز پیلاطس نداکرده خواست که عیسی را رها کند.
21But they cried again, saying: Crucify him, crucify him.
21لیکن ایشان فریاد زده گفتند: «او را مصلوب کن، مصلوب کن.»
22And he said to them the third time: Why, what evil hath this man done? I find no cause of death in him. I will chastise him therefore, and let him go.
22بار سوم به ایشان گفت: «چرا؟ چه بدی کرده است؟ من در او هیچ علت قتل نیافتم. پس او را تادیب کرده رها می‌کنم.»
23But they were instant with loud voices, requiring that he might be crucified; and their voices prevailed.
23اماایشان به صداهای بلند مبالغه نموده خواستند که مصلوب شود و آوازهای ایشان و روسای کهنه غالب آمد.
24And Pilate gave sentence that it should be as they required.
24پس پیلاطس فرمود که برحسب خواهش ایشان بشود.
25And he released unto them him who for murder and sedition, had been cast into prison, whom they had desired; but Jesus he delivered up to their will.
25و آن کس را که به‌سبب شورش و قتل در زندان حبس بود که خواستند رها کرد و عیسی را به خواهش ایشان سپرد.
26And as they led him away, they laid hold of one Simon of Cyrene, coming from the country; and they laid the cross on him to carry after Jesus.
26و چون او را می‌بردند شمعون قیروانی را که از صحرا می‌آمد مجبور ساخته صلیب را بر اوگذاردند تا از عقب عیسی ببرد.
27And there followed him a great multitude of people, and of women, who bewailed and lamented him.
27و گروهی بسیاراز قوم و زنانی که سینه می‌زدند و برای او ماتم می‌گرفتند، در عقب او افتادند.
28But Jesus turning to them, said: Daughters of Jerusalem, weep not over me; but weep for yourselves, and for your children.
28آنگاه عیسی به سوی آن زنان روی گردانیده، گفت: «ای دختران اورشلیم برای من گریه مکنید، بلکه بجهت خود واولاد خود ماتم کنید.
29For behold, the days shall come, wherein they will say: Blessed are the barren, and the wombs that have not borne, and the paps that have not given suck.
29زیرا اینک ایامی می‌آیدکه در آنها خواهند گفت، خوشابحال نازادگان ورحمهایی که بار نیاوردند و پستانهایی که شیرندادند.
30Then shall they begin to say to the mountains: Fall upon us; and to the hills: Cover us.
30و در آن هنگام به کوهها خواهند گفت که بر ما بیفتید و به تلها که ما را پنهان کنید.
31For if in the green wood they do these things, what shall be done in the dry?
31زیرااگر این کارها را به چوب تر کردند به چوب خشک چه خواهد شد؟»
32And there were also two other malefactors led with him to be put to death.
32و دو نفر دیگر را که خطاکار بودند نیزآوردند تا ایشان را با او بکشند.
33And when they were come to the place which is called Calvary, they crucified him there; and the robbers, one on the right hand, and the other on the left.
33و چون به موضعی که آن را کاسه سر می‌گویند رسیدند، اورا در آنجا با آن دو خطاکار، یکی بر طرف راست و دیگری بر چپ او مصلوب کردند.
34And Jesus said: Father, forgive them, for they know not what they do. But they, dividing his garments, cast lots.
34عیسی گفت: «ای پدر اینها را بیامرز، زیراکه نمی دانند چه می‌کنند.» پس جامه های او راتقسیم کردند و قرعه افکندند.
35And the people stood beholding, and the rulers with them derided him, saying: He saved others; let him save himself, if he be Christ, the elect of God.
35و گروهی به تماشا ایستاده بودند. و بزرگان نیز تمسخرکنان با ایشان می‌گفتند: «دیگران را نجات داد. پس اگر او مسیح و برگزیده خدا می‌باشد خود رابرهاند.»
36And the soldiers also mocked him, coming to him, and offering him vinegar,
36و سپاهیان نیز او را استهزا می‌کردند و آمده او را سرکه می‌دادند،
37And saying: If thou be the king of the Jews, save thyself.
37و می‌گفتند: «اگر توپادشاه یهود هستی خود را نجات ده.»
38And there was also a superscription written over him in letters of Greek, and Latin, and Hebrew: THIS IS THE KING OF THE JEWS.
38و بر سراو تقصیرنامه‌ای نوشتند به خط یونانی و رومی وعبرانی که «این است پادشاه یهود.»
39And one of those robbers who were hanged, blasphemed him, saying: If thou be Christ, save thyself and us.
39و یکی از آن دو خطاکار مصلوب بر وی کفر گفت که «اگر تو مسیح هستی خود را و ما رابرهان.»
40But the other answering, rebuked him, saying: Neither dost thou fear God, seeing thou art condemned under the same condemnation?
40اما آن دیگری جواب داده، او را نهیب کرد و گفت: «مگر تو از خدا نمی ترسی؟ چونکه تو نیز زیر همین حکمی.
41And we indeed justly, for we receive the due reward of our deeds; but this man hath done no evil.
41و اما ما به انصاف، چونکه جزای اعمال خود را یافته‌ایم، لیکن این شخص هیچ کار بی‌جا نکرده است.»
42And he said to Jesus: Lord, remember me when thou shalt come into thy kingdom.
42پس به عیسی گفت: «ای خداوند، مرا به یاد آور هنگامی که به ملکوت خود آیی.»
43And Jesus said to him: Amen I say to thee, this day thou shalt be with me in paradise.
43عیسی به وی گفت: «هرآینه به تو می‌گویم امروز با من در فردوس خواهی بود.»
44And it was almost the sixth hour; and there was darkness over all the earth until the ninth hour.
44و تخمین از ساعت ششم تا ساعت نهم، ظلمت تمام روی زمین را فرو گرفت.
45And the sun was darkened, and the veil of the temple was rent in the midst.
45وخورشید تاریک گشت و پرده قدس از میان بشکافت.
46And Jesus crying out with a loud voice, said: Father, into thy hands I commend my spirit. And saying this, he gave up the ghost.
46و عیسی به آواز بلند صدا زده گفت: «ای پدر به‌دستهای تو روح خود را می‌سپارم.» این را بگفت و جان را تسلیم نمود.
47Now the centurion, seeing what was done, glorified God, saying: Indeed this was a just man.
47امایوزباشی چون این ماجرا را دید، خدا را تمجیدکرده، گفت: «در حقیقت، این مرد صالح بود.»
48And all the multitude of them that were come together to that sight, and saw the things that were done, returned striking their breasts.
48وتمامی گروه که برای این تماشا جمع شده بودندچون این وقایع را دیدند، سینه زنان برگشتند.
49And all his acquaintance, and the women that had followed him from Galilee, stood afar off, beholding these things.
49و جمیع آشنایان او از دور ایستاده بودند، با زنانی که از جلیل او را متابعت کرده بودند تا این امور راببینند.
50And behold there was a man named Joseph, who was a counsellor, a good and just man,
50و اینک یوسف نامی از اهل شورا که مردنیکو و صالح بود،
51(The same had not consented to their counsel and doings;) of Arimathea, a city of Judea; who also himself looked for the kingdom of God.
51که در رای و عمل ایشان مشارکت نداشت و از اهل رامه بلدی از بلاد یهودبود و انتظار ملکوت خدا را می‌کشید،
52This man went to Pilate, and begged the body of Jesus.
52نزدیک پیلاطس آمده جسد عیسی را طلب نمود.
53And taking him down, he wrapped him in fine linen, and laid him in a sepulchre that was hewed in stone, wherein never yet any man had been laid.
53پس آن را پایین آورده در کتان پیچید و در قبری که ازسنگ تراشیده بود و هیچ‌کس ابد در آن دفن نشده بود سپرد.
54And it was the day of the Parasceve, and the sabbath drew on.
54و آن روز تهیه بود و سبت نزدیک می‌شد.
55And the women that were come with him from Galilee, following after, saw the sepulchre, and how his body was laid.
55و زنانی که در عقب او از جلیل آمده بودند از پی او رفتند و قبر و چگونگی گذاشته شدن بدن او را دیدند.
56And returning, they prepared spices and ointments; and on the sabbath day they rested, according to the commandment.
56پس برگشته، حنوط و عطریات مهیا ساختند و روز سبت را به حسب حکم آرام گرفتند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.