Luke 2
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1And it came to pass, that in those days there went out a decree from Caesar Augustus, that the whole world should be enrolled.
1و در آن ایام حکمی از اوغسطس قیصرصادر گشت که تمام ربع مسکون را اسم نویسی کنند.
2This enrolling was first made by Cyrinus, the governor of Syria.
2و این اسم نویسی اول شد، هنگامی که کیرینیوس والی سوریه بود.
3And all went to be enrolled, every one into his own city.
3پس همه مردم هر یک به شهر خود برای اسم نویسی می‌رفتند.
4And Joseph also went up from Galilee, out of the city of Nazareth into Judea, to the city of David, which is called Bethlehem: because he was of the house and family of David,
4و یوسف نیز از جلیل از بلده ناصره به یهودیه به شهر داود که بیت لحم نام داشت، رفت. زیرا که او از خاندان و آل داود بود.
5To be enrolled with Mary his espoused wife, who was with child.
5تا نام او بامریم که نامزد او بود و نزدیک به زاییدن بود، ثبت گردد.
6And it came to pass, that when they were there, her days were accomplished, that she should be delivered.
6و وقتی که ایشان در آنجا بودند، هنگام وضع حمل او رسیده،
7And she brought forth her firstborn son, and wrapped him up in swaddling clothes, and laid him in a manger; because there was no room for them in the inn.
7پسر نخستین خود رازایید. و او را در قنداقه پیچیده، در آخورخوابانید. زیرا که برای ایشان در منزل جای نبود.
8And there were in the same country shepherds watching, and keeping the night watches over their flock.
8و در آن نواحی، شبانان در صحرا بسرمی بردند و در شب پاسبانی گله های خویش می‌کردند.
9And behold an angel of the Lord stood by them, and the brightness of God shone round about them; and they feared with a great fear.
9ناگاه فرشته خداوند بر ایشان ظاهرشد و کبریایی خداوند بر گرد ایشان تابید و بغایت ترسان گشتند.
10And the angel said to them: Fear not; for, behold, I bring you good tidings of great joy, that shall be to all the people:
10فرشته ایشان را گفت: «مترسید، زیرا اینک بشارت خوشی عظیم به شما می‌دهم که برای جمیع قوم خواهد بود.
11For, this day, is born to you a Saviour, who is Christ the Lord, in the city of David.
11که امروز برای شما در شهر داود، نجات‌دهنده‌ای که مسیح خداوند باشد متولد شد.
12And this shall be a sign unto you. You shall find the infant wrapped in swaddling clothes, and laid in a manger.
12و علامت برای شمااین است که طفلی در قنداقه پیچیده و در آخورخوابیده خواهید یافت.»
13And suddenly there was with the angel a multitude of the heavenly army, praising God, and saying:
13در همان حال فوجی از لشکر آسمانی با فرشته حاضر شده، خدا راتسبیح‌کنان می‌گفتند:
14Glory to God in the highest; and on earth peace to men of good will.
14«خدا را در اعلی علیین جلال و بر زمین سلامتی و در میان مردم رضامندی باد.»
15And it came to pass, after the angels departed from them into heaven, the shepherds said one to another: Let us go over to Bethlehem, and let us see this word that is come to pass, which the Lord hath shewed to us.
15و چون فرشتگان از نزد ایشان به آسمان رفتند، شبانان با یکدیگر گفتند: «الان به بیت لحم برویم و این چیزی را که واقع شده و خداوند آن را به ما اعلام نموده است ببینیم.»
16And they came with haste; and they found Mary and Joseph, and the infant lying in the manger.
16پس به شتاب رفته، مریم و یوسف و آن طفل رادر آخور خوابیده یافتند.
17And seeing, they understood of the word that had been spoken to them concerning this child.
17چون این را دیدند، آن سخنی را که درباره طفل بدیشان گفته شده بود، شهرت دادند.
18And all that heard, wondered; and at those things that were told them by the shepherds.
18و هر‌که می‌شنید از آنچه شبانان بدیشان گفتند، تعجب می‌نمود.
19But Mary kept all these words, pondering them in her heart.
19امامریم در دل خود متفکر شده، این همه سخنان رانگاه می‌داشت.
20And the shepherds returned, glorifying and praising God, for all the things they had heard and seen, as it was told unto them.
20و شبانان خدا را تمجید وحمدکنان برگشتند، به‌سبب همه آن اموری که دیده و شنیده بودند چنانکه به ایشان گفته شده بود.
21And after eight days were accomplished, that the child should be circumcised, his name was called JESUS, which was called by the angel, before he was conceived in the womb.
21و چون روز هشتم، وقت ختنه طفل رسید، او را عیسی نام نهادند، چنانکه فرشته قبل از قرارگرفتن او در رحم، او را نامیده بود.
22And after the days of her purification, according to the law of Moses, were accomplished, they carried him to Jerusalem, to present him to the Lord:
22و چون ایام تطهیر ایشان برحسب شریعت موسی رسید، او رابه اورشلیم بردند تا به خداوند بگذرانند.
23As it is written in the law of the Lord: Every male opening the womb shall be called holy to the Lord:
23چنانکه در شریعت خداوند مکتوب است که هر ذکوری که رحم را گشاید، مقدس خداوندخوانده شود.
24And to offer a sacrifice, according as it is written in the law of the Lord, a pair of turtledoves, or two young pigeons:
24و تا قربانی گذرانند، چنانکه درشریعت خداوند مقرر است، یعنی جفت فاخته‌ای یا دو جوجه کبوتر.
25And behold there was a man in Jerusalem named Simeon, and this man was just and devout, waiting for the consolation of Israel; and the Holy Ghost was in him.
25و اینک شخصی شمعون نام در اورشلیم بود که مرد صالح و متقی و منتظر تسلی اسرائیل بود و روح‌القدس بر وی بود.
26And he had received an answer from the Holy Ghost, that he should not see death, before he had seen the Christ of the Lord.
26و از روح‌القدس بدو وحی رسیده بود که، تا مسیح خداوند را نبینی موت را نخواهی دید.
27And he came by the Spirit into the temple. And when his parents brought in the child Jesus, to do for him according to the custom of the law,
27پس به راهنمایی روح، به هیکل درآمد وچون والدینش آن طفل یعنی عیسی را آوردند تا رسوم شریعت را بجهت او بعمل آورند،
28He also took him into his arms, and blessed God, and said:
28او رادر آغوش خود کشیده و خدا را متبارک خوانده، گفت:
29Now thou dost dismiss thy servant, O Lord, according to thy word in peace;
29«الحال‌ای خداوند بنده خود را رخصت می‌دهی، به سلامتی برحسب کلام خود.
30Because my eyes have seen thy salvation,
30زیراکه چشمان من نجات تو را دیده است،
31Which thou hast prepared before the face of all peoples:
31که آن راپیش روی جمیع امت‌ها مهیا ساختی.
32A light to the revelation of the Gentiles, and the glory of thy people Israel.
32نوری که کشف حجاب برای امت‌ها کند و قوم تواسرائیل را جلال بود.»
33And his father and mother were wondering at those things which were spoken concerning him.
33و یوسف و مادرش ازآنچه درباره او گفته شد، تعجب نمودند.
34And Simeon blessed them, and said to Mary his mother: Behold this child is set for the fall, and for the resurrection of many in Israel, and for a sign which shall be contradicted;
34پس شمعون ایشان را برکت داده، به مادرش مریم گفت: «اینک این طفل قرار داده شد، برای افتادن وبرخاستن بسیاری از آل اسرائیل و برای آیتی که به خلاف آن خواهند گفت.
35And thy own soul a sword shall pierce, that, out of many hearts, thoughts may be revealed.
35و در قلب تو نیزشمشیری فرو خواهد رفت، تا افکار قلوب بسیاری مکشوف شود.»
36And there was one Anna, a prophetess, the daughter of Phanuel, of the tribe of Aser; she was far advanced in years, and had lived with her husband seven years from her virginity.
36و زنی نبیه بود، حنا نام، دختر فنوئیل ازسبط اشیر بسیار سالخورده، که از زمان بکارت هفت سال با شوهر بسر برده بود.
37And she was a widow until fourscore and four years; who departed not from the temple, by fastings and prayers serving night and day.
37و قریب به هشتاد و چهار سال بود که او بیوه گشته ازهیکل جدا نمی شد، بلکه شبانه‌روز به روزه ومناجات در عبادت مشغول می‌بود.
38Now she, at the same hour, coming in, confessed to the Lord; and spoke of him to all that looked for the redemption of Israel.
38او درهمان ساعت در‌آمده، خدا را شکر نمود ودرباره او به همه منتظرین نجات در اورشلیم، تکلم نمود.
39And after they had performed all things according to the law of the Lord, they returned into Galilee, to their city Nazareth.
39و چون تمامی رسوم شریعت خداوند را به پایان برده بودند، به شهر خود ناصره جلیل مراجعت کردند.
40And the child grew, and waxed strong, full of wisdom; and the grace of God was in him.
40و طفل نمو کرده، به روح قوی می‌گشت و از حکمت پر شده، فیض خدا بروی می‌بود.
41And his parents went every year to Jerusalem, at the solemn day of the pasch,
41و والدین او هر ساله بجهت عید فصح، به اورشلیم می‌رفتند.
42And when he was twelve years old, they going up into Jerusalem, according to the custom of the feast,
42و چون دوازده ساله شد، موافق رسم عید، به اورشلیم آمدند.
43And having fulfilled the days, when they returned, the child Jesus remained in Jerusalem; and his parents knew it not.
43وچون روزها را تمام کرده مراجعت می‌نمودند، آن طفل یعنی عیسی، در اورشلیم توقف نمودو یوسف و مادرش نمی دانستند.
44And thinking that he was in the company, they came a day’s journey, and sought him among their kinsfolks and acquaintance.
44بلکه چون گمان می‌بردند که او در قافله است، سفریکروزه کردند و او را در میان خویشان وآشنایان خود می‌جستند.
45And not finding him, they returned into Jerusalem, seeking him.
45و چون او را نیافتند، در طلب او به اورشلیم برگشتند.
46And it came to pass, that, after three days, they found him in the temple, sitting in the midst of the doctors, hearing them, and asking them questions.
46و بعد ازسه روز، او را در هیکل یافتند که در میان معلمان نشسته، سخنان ایشان را می‌شنود و ازایشان سوال همی کرد.
47And all that heard him were astonished at his wisdom and his answers.
47و هر‌که سخن او رامی شنید، از فهم و جوابهای او متحیرمی گشت.
48And seeing him, they wondered. And his mother said to him: Son, why hast thou done so to us? behold thy father and I have sought thee sorrowing.
48چون ایشان او را دیدند، مضطرب شدند. پس مادرش به وی گفت: «ای فرزند چرا با ماچنین کردی؟ اینک پدرت و من غمناک گشته تو را جستجو می‌کردیم.»
49And he said to them: How is it that you sought me? did you not know, that I must be about my father’s business?
49او به ایشان گفت: «از بهر‌چه مرا طلب می‌کردید، مگرندانسته‌اید که باید من در امور پدر خود باشم؟»
50And they understood not the word that he spoke unto them.
50ولی آن سخنی را که بدیشان گفت، نفهمیدند.
51And he went down with them, and came to Nazareth, and was subject to them. And his mother kept all these words in her heart.
51پس با ایشان روانه شده، به ناصره آمد و مطیع ایشان می‌بود و مادر او تمامی این امور را درخاطر خود نگاه می‌داشت.
52And Jesus advanced in wisdom, and age, and grace with God and men.
52و عیسی درحکمت و قامت و رضامندی نزد خدا و مردم ترقی می‌کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.