Luke 2
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Now in those days a decree went out from Caesar Augustus that a census should be taken of the whole empire.
1و در آن ایام حکمی از اوغسطس قیصرصادر گشت که تمام ربع مسکون را اسم نویسی کنند.
2This was the first census to take place while Quirinius was governor of Syria.
2و این اسم نویسی اول شد، هنگامی که کیرینیوس والی سوریه بود.
3And everyone went to his own town to register.
3پس همه مردم هر یک به شهر خود برای اسم نویسی می‌رفتند.
4So Joseph also went up from Nazareth in Galilee to Judea, to the city of David called Bethlehem, since he was from the house and line of David.
4و یوسف نیز از جلیل از بلده ناصره به یهودیه به شهر داود که بیت لحم نام داشت، رفت. زیرا که او از خاندان و آل داود بود.
5He went there to register with Mary, who was pledged to him in marriage and was expecting a child.
5تا نام او بامریم که نامزد او بود و نزدیک به زاییدن بود، ثبت گردد.
6While they were there, the time came for her Child to be born.
6و وقتی که ایشان در آنجا بودند، هنگام وضع حمل او رسیده،
7And she gave birth to her firstborn, a Son. She wrapped Him in swaddling cloths and laid Him in a manger, because there was no room for them in the inn.
7پسر نخستین خود رازایید. و او را در قنداقه پیچیده، در آخورخوابانید. زیرا که برای ایشان در منزل جای نبود.
8And there were shepherds residing in the fields nearby, keeping watch over their flocks by night.
8و در آن نواحی، شبانان در صحرا بسرمی بردند و در شب پاسبانی گله های خویش می‌کردند.
9Just then an angel of the Lord stood before them, and the glory of the Lord shone around them, and they were terrified.
9ناگاه فرشته خداوند بر ایشان ظاهرشد و کبریایی خداوند بر گرد ایشان تابید و بغایت ترسان گشتند.
10But the angel said to them, “Do not be afraid! For behold, I bring you good news of great joy that will be for all the people:
10فرشته ایشان را گفت: «مترسید، زیرا اینک بشارت خوشی عظیم به شما می‌دهم که برای جمیع قوم خواهد بود.
11Today in the city of David a Savior has been born to you. He is Christ the Lord!
11که امروز برای شما در شهر داود، نجات‌دهنده‌ای که مسیح خداوند باشد متولد شد.
12And this will be a sign to you: You will find a baby wrapped in swaddling cloths and lying in a manger.”
12و علامت برای شمااین است که طفلی در قنداقه پیچیده و در آخورخوابیده خواهید یافت.»
13And suddenly there appeared with the angel a great multitude of the heavenly host, praising God and saying:
13در همان حال فوجی از لشکر آسمانی با فرشته حاضر شده، خدا راتسبیح‌کنان می‌گفتند:
14“Glory to God in the highest, and on earth peace to men on whom His favor rests!”
14«خدا را در اعلی علیین جلال و بر زمین سلامتی و در میان مردم رضامندی باد.»
15When the angels had left them and gone into heaven, the shepherds said to one another, “Let us go to Bethlehem and see this thing that has happened, which the Lord has made known to us.”
15و چون فرشتگان از نزد ایشان به آسمان رفتند، شبانان با یکدیگر گفتند: «الان به بیت لحم برویم و این چیزی را که واقع شده و خداوند آن را به ما اعلام نموده است ببینیم.»
16So they hurried off and found Mary and Joseph and the Baby, who was lying in the manger.
16پس به شتاب رفته، مریم و یوسف و آن طفل رادر آخور خوابیده یافتند.
17After they had seen the Child, they spread the message they had received about Him.
17چون این را دیدند، آن سخنی را که درباره طفل بدیشان گفته شده بود، شهرت دادند.
18And all who heard it were amazed at what the shepherds said to them.
18و هر‌که می‌شنید از آنچه شبانان بدیشان گفتند، تعجب می‌نمود.
19But Mary treasured up all these things and pondered them in her heart.
19امامریم در دل خود متفکر شده، این همه سخنان رانگاه می‌داشت.
20The shepherds returned, glorifying and praising God for all they had heard and seen, which was just as the angel had told them.
20و شبانان خدا را تمجید وحمدکنان برگشتند، به‌سبب همه آن اموری که دیده و شنیده بودند چنانکه به ایشان گفته شده بود.
21When the eight days until His circumcision had passed, He was named Jesus, the name the angel had given Him before He had been conceived.
21و چون روز هشتم، وقت ختنه طفل رسید، او را عیسی نام نهادند، چنانکه فرشته قبل از قرارگرفتن او در رحم، او را نامیده بود.
22And when the time of purification according to the Law of Moses was complete, His parents brought Him to Jerusalem to present Him to the Lord
22و چون ایام تطهیر ایشان برحسب شریعت موسی رسید، او رابه اورشلیم بردند تا به خداوند بگذرانند.
23(as it is written in the Law of the Lord: “Every firstborn male shall be consecrated to the Lord”),
23چنانکه در شریعت خداوند مکتوب است که هر ذکوری که رحم را گشاید، مقدس خداوندخوانده شود.
24and to offer the sacrifice specified in the Law of the Lord: “A pair of turtledoves or two young pigeons.”
24و تا قربانی گذرانند، چنانکه درشریعت خداوند مقرر است، یعنی جفت فاخته‌ای یا دو جوجه کبوتر.
25Now there was a man in Jerusalem named Simeon, who was righteous and devout. He was waiting for the consolation of Israel, and the Holy Spirit was upon him.
25و اینک شخصی شمعون نام در اورشلیم بود که مرد صالح و متقی و منتظر تسلی اسرائیل بود و روح‌القدس بر وی بود.
26The Holy Spirit had revealed to him that he would not see death before he had seen the Lord’s Christ.
26و از روح‌القدس بدو وحی رسیده بود که، تا مسیح خداوند را نبینی موت را نخواهی دید.
27Led by the Spirit, he went into the temple courts. And when the parents brought in the child Jesus to do for Him what was customary under the Law,
27پس به راهنمایی روح، به هیکل درآمد وچون والدینش آن طفل یعنی عیسی را آوردند تا رسوم شریعت را بجهت او بعمل آورند،
28Simeon took Him in his arms and blessed God, saying:
28او رادر آغوش خود کشیده و خدا را متبارک خوانده، گفت:
29“Sovereign Lord, as You have promised, You now dismiss Your servant in peace.
29«الحال‌ای خداوند بنده خود را رخصت می‌دهی، به سلامتی برحسب کلام خود.
30For my eyes have seen Your salvation,
30زیراکه چشمان من نجات تو را دیده است،
31which You have prepared in the sight of all people,
31که آن راپیش روی جمیع امت‌ها مهیا ساختی.
32a light for revelation to the Gentiles, and for glory to Your people Israel.”
32نوری که کشف حجاب برای امت‌ها کند و قوم تواسرائیل را جلال بود.»
33The Child’s father and mother were amazed at what was spoken about Him.
33و یوسف و مادرش ازآنچه درباره او گفته شد، تعجب نمودند.
34Then Simeon blessed them and said to His mother Mary: “Behold, this Child is appointed to cause the rise and fall of many in Israel, and to be a sign that will be spoken against,
34پس شمعون ایشان را برکت داده، به مادرش مریم گفت: «اینک این طفل قرار داده شد، برای افتادن وبرخاستن بسیاری از آل اسرائیل و برای آیتی که به خلاف آن خواهند گفت.
35so that the thoughts of many hearts will be revealed— and a sword will pierce your soul as well.”
35و در قلب تو نیزشمشیری فرو خواهد رفت، تا افکار قلوب بسیاری مکشوف شود.»
36There was also a prophetess named Anna, the daughter of Phanuel, of the tribe of Asher, who was well along in years. She had been married for seven years,
36و زنی نبیه بود، حنا نام، دختر فنوئیل ازسبط اشیر بسیار سالخورده، که از زمان بکارت هفت سال با شوهر بسر برده بود.
37and then was a widow to the age of eighty-four. She never left the temple, but worshiped night and day, fasting and praying.
37و قریب به هشتاد و چهار سال بود که او بیوه گشته ازهیکل جدا نمی شد، بلکه شبانه‌روز به روزه ومناجات در عبادت مشغول می‌بود.
38Coming forward at that moment, she gave thanks to God and spoke about the Child to all who were waiting for the redemption of Jerusalem.
38او درهمان ساعت در‌آمده، خدا را شکر نمود ودرباره او به همه منتظرین نجات در اورشلیم، تکلم نمود.
39When Jesus’ parents had done everything required by the Law of the Lord, they returned to Galilee, to their own town of Nazareth.
39و چون تمامی رسوم شریعت خداوند را به پایان برده بودند، به شهر خود ناصره جلیل مراجعت کردند.
40And the Child grew and became strong. He was filled with wisdom, and the grace of God was upon Him.
40و طفل نمو کرده، به روح قوی می‌گشت و از حکمت پر شده، فیض خدا بروی می‌بود.
41Every year His parents went to Jerusalem for the Feast of the Passover.
41و والدین او هر ساله بجهت عید فصح، به اورشلیم می‌رفتند.
42And when He was twelve years old, they went up according to the custom of the Feast.
42و چون دوازده ساله شد، موافق رسم عید، به اورشلیم آمدند.
43When those days were over and they were returning home, the boy Jesus remained behind in Jerusalem, but His parents were unaware He had stayed.
43وچون روزها را تمام کرده مراجعت می‌نمودند، آن طفل یعنی عیسی، در اورشلیم توقف نمودو یوسف و مادرش نمی دانستند.
44Assuming He was in their company, they traveled on for a day before they began to look for Him among their relatives and friends.
44بلکه چون گمان می‌بردند که او در قافله است، سفریکروزه کردند و او را در میان خویشان وآشنایان خود می‌جستند.
45When they could not find Him, they returned to Jerusalem to search for Him.
45و چون او را نیافتند، در طلب او به اورشلیم برگشتند.
46Finally, after three days they found Him in the temple courts, sitting among the teachers, listening to them and asking them questions.
46و بعد ازسه روز، او را در هیکل یافتند که در میان معلمان نشسته، سخنان ایشان را می‌شنود و ازایشان سوال همی کرد.
47And all who heard Him were astounded at His understanding and His answers.
47و هر‌که سخن او رامی شنید، از فهم و جوابهای او متحیرمی گشت.
48When His parents saw Him, they were astonished. “Child, why have You done this to us?” His mother asked. “Your father and I have been anxiously searching for You.”
48چون ایشان او را دیدند، مضطرب شدند. پس مادرش به وی گفت: «ای فرزند چرا با ماچنین کردی؟ اینک پدرت و من غمناک گشته تو را جستجو می‌کردیم.»
49“Why were you looking for Me?” He asked. “Did you not know that I had to be in My Father’s house ?”
49او به ایشان گفت: «از بهر‌چه مرا طلب می‌کردید، مگرندانسته‌اید که باید من در امور پدر خود باشم؟»
50But they did not understand the statement He was making to them.
50ولی آن سخنی را که بدیشان گفت، نفهمیدند.
51Then He went down to Nazareth with them and was obedient to them. But His mother treasured up all these things in her heart.
51پس با ایشان روانه شده، به ناصره آمد و مطیع ایشان می‌بود و مادر او تمامی این امور را درخاطر خود نگاه می‌داشت.
52And Jesus grew in wisdom and stature, and in favor with God and man.
52و عیسی درحکمت و قامت و رضامندی نزد خدا و مردم ترقی می‌کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.