Lukáš 1
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Poněvadž mnozí usilovali sepsati pořádně vypravování těch věcí, kteréž jsou u nás jisté,
1از آنجهت که بسیاری دست خود را درازکردند به سوی تالیف حکایت آن اموری که نزد ما به اتمام رسید،
2Jakž jsou nám vydali ti, kteřížto od počátku sami viděli, a služebníci toho Slova byli,
2چنانچه آنانی که از ابتدانظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانیدند،
3Vidělo se i mně, kterýž jsem toho všeho pravé povědomosti došel, tobě z gruntu o tom pořádně vypsati, výborný Theofile,
3من نیز مصلحت چنان دیدم که همه را من البدایه به تدقیق در‌پی رفته، به ترتیب به تو بنویسم‌ای تیوفلس عزیز،
4Abys zvěděl jistotu těch věcí, jimž jsi vyučován.
4تا صحت آن کلامی که در آن تعلیم یافته‌ای دریابی.
5Byl za dnů Herodesa krále Judského kněz nějaký, jménem Zachariáš, z třídy Abiášovy, a manželka jeho ze dcer Aronových, a jméno její Alžběta.
5در ایام هیرودیس پادشاه یهودیه، کاهنی زکریا نام از فرقه ابیا بود که زن او از دختران هارون بود و الیصابات نام داشت.
6Byli pak oba spravedliví před obličejem Božím, chodíce ve všech přikázáních a spravedlnostech Páně bez úhony.
6و هر دو در حضورخدا صالح و به جمیع احکام و فرایض خداوند، بی‌عیب سالک بودند.
7A neměli plodu, protože Alžběta byla neplodná, a oba se byli zstarali ve dnech svých.
7و ایشان را فرزندی نبودزیرا که الیصابات نازاد بود و هر دو دیرینه سال بودند.
8I stalo se, když on úřad kněžský konal v pořádku třídy své před Bohem,
8و واقع شد که چون به نوبت فرقه خود درحضور خدا کهانت می‌کرد،
9Že vedle obyčeje úřadu kněžského los naň přišel, aby položil zápal, vejda do chrámu Páně.
9حسب عادت کهانت، نوبت او شد که به قدس خداوند درآمده، بخور بسوزاند.
10A všecko množství lidu bylo vně, modlíce se v hodinu zápalu.
10و در وقت بخور، تمام جماعت قوم بیرون عبادت می‌کردند.
11Tedy ukázal se jemu anděl Páně, stoje na pravé straně oltáře zápalu.
11ناگاه فرشته خداوند به طرف راست مذبح بخور ایستاده، بر وی ظاهر گشت.
12A uzřev jej Zachariáš, zstrašil se, a bázeň připadla na něj.
12چون زکریااو را دید، در حیرت افتاده، ترس بر او مستولی شد.
13I řekl jemu anděl: Neboj se, Zachariáši, neboť jest uslyšána modlitba tvá, a Alžběta manželka tvá porodí tobě syna, a nazůveš jméno jeho Jan.
13فرشته بدو گفت: «ای زکریا ترسان مباش، زیرا که دعای تو مستجاب گردیده است وزوجه ات الیصابات برای تو پسری خواهد زاییدو او را یحیی خواهی نامید.
14Z čehož budeš míti radost a veselé, a mnozí z jeho narození budou se radovati.
14و تو را خوشی وشادی رخ خواهد نمود و بسیاری از ولادت اومسرور خواهند شد.
15Bude zajisté veliký před obličejem Páně, a vína i nápoje opojného nebudeť píti, a Duchem svatým bude naplněn hned od života matky své.
15زیرا که در حضورخداوند بزرگ خواهد بود و شراب و مسکری نخواهد نوشید و از شکم مادر خود، پر ازروح‌القدس خواهد بود.
16A mnohé z synů Izraelských obrátí ku Pánu Bohu jejich.
16و بسیاری ازبنی‌اسرائیل را، به سوی خداوند خدای ایشان خواهد برگردانید.
17Neboť, on předejde před obličejem jeho v duchu a v moci Eliášově, aby obrátil srdce otců k synům, a nevěřící k opatrnosti spravedlivých, aby tak připravil Pánu lid hotový.
17و او به روح و قوت الیاس پیش روی وی خواهد خرامید، تا دلهای پدران رابه طرف پسران و نافرمانان را به حکمت عادلان بگرداند تا قومی مستعد برای خدا مهیا سازد.»
18I řekl Zachariáš k andělu: Po čemž to poznám? Nebo já starý jsem, a manželka má zstarala se ve dnech svých.
18زکریا به فرشته گفت: «این را چگونه بدانم وحال آنکه من پیر هستم و زوجه‌ام دیرینه سال است؟»
19Odpověděv anděl, řekl jemu: Jáť jsem Gabriel, kterýž stojím před obličejem Božím, a poslán jsem, abych mluvil s tebou, a tyto věci veselé tobě zvěstoval.
19فرشته در جواب وی گفت: «من جبرائیل هستم که در حضور خدا می‌ایستم وفرستاده شدم تا به تو سخن گویم و از این امور تورا مژده دهم.
20A aj, budeš němý, a nebudeš moci mluviti až do toho dne, v kterémž se tyto věci stanou, protože jsi neuvěřil řečem mým, kteréž se naplní časem svým.
20و الحال تا این امور واقع نگردد، گنگ شده یارای حرف زدن نخواهی داشت، زیراسخن های مرا که در وقت خود به وقوع خواهدپیوست، باور نکردی.»
21Lid pak očekával Zachariáše, a divili se, že on tak prodléval v chrámě.
21و جماعت منتظر زکریامی بودند و از طول توقف او در قدس متعجب شدند.
22Vyšed pak, nemohl mluviti k nim. I srozuměli, že vidění viděl v chrámě. Nebo on návěští jim dával, a zůstal němý.
22اما چون بیرون آمده نتوانست با ایشان حرف زند، پس فهمیدند که در قدس رویایی دیده است، پس به سوی ایشان اشاره می‌کرد و ساکت ماند.
23I stalo se, když se vyplnili dnové konání úřadu jeho, odšel do domu svého.
23و چون ایام خدمت او به اتمام رسید، به خانه خود رفت.
24A po těch dnech počala Alžběta manželka jeho, a tajila se za pět měsíců, řkuci:
24و بعد از آن روزها، زن او الیصابات حامله شده، مدت پنج ماه خود را پنهان نمود و گفت:
25Že tak mi učinil Pán ve dnech, v nichžto vzezřel, aby odjal mé pohanění mezi lidmi.
25«به اینطور خداوند به من عمل نمود درروزهایی که مرا منظور داشت، تا ننگ مرا از نظرمردم بردارد.»
26V měsíci pak šestém poslán jest anděl Gabriel od Boha do města Galilejského, kterémuž jméno Nazarét,
26و در ماه ششم جبرائیل فرشته از جانب خدا به بلدی از جلیل که ناصره نام داشت، فرستاده شد.
27Ku panně zasnoubené muži, kterémuž jméno bylo Jozef, z domu Davidova, a jméno panny Maria.
27نزد باکره‌ای نامزد مردی مسمی به یوسف از خاندان داود و نام آن باکره مریم بود.
28I všed k ní anděl, dí: Zdráva milosti došlá, Pán Bůh s tebou, požehnaná ty mezi ženami.
28پس فرشته نزد او داخل شده، گفت: «سلام برتو‌ای نعمت رسیده، خداوند با توست و تو درمیان زنان مبارک هستی.»
29Ona pak uzřevši ho, zarmoutila se nad řečí jeho, a myslila, jaké by to bylo pozdravení.
29چون او را دید، ازسخن او مضطرب شده، متفکر شد که این چه نوع تحیت است.
30I řekl jí anděl: Neboj se, Maria, nebo jsi nalezla milost u Boha.
30فرشته بدو گفت: «ای مریم ترسان مباش زیرا که نزد خدا نعمت یافته‌ای.
31A počneš v životě a porodíš syna, a nazůveš jméno jeho Ježíš.
31واینک حامله شده، پسری خواهی زایید و او راعیسی خواهی نامید.
32Tenť bude veliký, a Syn Nejvyššího slouti bude, a dáť jemu Pán Bůh stolici Davida otce jeho.
32او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی، مسمی شود، و خداوند خداتخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود.
33A kralovati bude v domě Jákobově na věky, a království jeho nebude konce.
33واو بر خاندان یعقوب تا به ابد پادشاهی خواهد کردو سلطنت او را نهایت نخواهد بود.»
34I řekla Maria k andělu: Kterak se to stane, poněvadž já muže nepoznávám?
34مریم به فرشته گفت: «این چگونه می‌شود وحال آنکه مردی را نشناخته‌ام؟»
35A odpověděv anděl, řekl jí: Duch svatý sstoupí v tě, a moc Nejvyššího zastíní tobě; a protož, což se z tebe svatého narodí, slouti bude Syn Boží.
35فرشته درجواب وی گفت: «روح‌القدس بر تو خواهد آمد وقوت حضرت اعلی بر تو سایه خواهد افکند، از آنجهت آن مولود مقدس، پسر خدا خوانده خواهد شد.
36A aj, Alžběta, příbuzná tvá, i ona počala syna v starosti své, a tento jest jí šestý měsíc, kteráž sloula neplodná.
36و اینک الیصابات از خویشان تونیز در‌پیری به پسری حامله شده و این ماه ششم است، مر او را که نازاد می‌خواندند.
37Neboť nebude nemožné u Boha všeliké slovo.
37زیرا نزدخدا هیچ امری محال نیست.»
38I řekla Maria: Aj, služebnice Páně, staniž mi se podle slova tvého. I odšel od ní anděl.
38مریم گفت: «اینک کنیز خداوندم. مرا برحسب سخن تو واقع شود.» پس فرشته از نزد او رفت.
39Tedy povstavši Maria v těch dnech, odešla na hory s chvátáním do města Judova.
39در آن روزها، مریم برخاست و به بلدی ازکوهستان یهودیه بشتاب رفت.
40I vešla do domu Zachariášova, a pozdravila Alžběty.
40و به خانه زکریادرآمده، به الیصابات سلام کرد.
41I stalo se, jakž uslyšela pozdravení Marie Alžběta, zplésalo nemluvňátko v životě jejím, a naplněna jest Duchem svatým Alžběta.
41و چون الیصابات سلام مریم را شنید، بچه در رحم او به حرکت آمد و الیصابات به روح‌القدس پر شده،
42I zvolala hlasem velikým a řekla: Požehnaná ty mezi ženami, a požehnaný plod života tvého.
42به آواز بلند صدا زده گفت: «تو در میان زنان مبارک هستی و مبارک است ثمره رحم تو.
43A odkud mi to, aby přišla matka Pána mého ke mně?
43و ازکجا این به من رسید که مادر خداوند من، به نزد من آید؟
44Nebo aj, jakž se stal hlas pozdravení tvého v uších mých, zplésalo radostně nemluvňátko v životě mém.
44زیرا اینک چون آواز سلام تو گوش زدمن شد، بچه از خوشی در رحم من به حرکت آمد.
45A blahoslavená, kteráž uvěřila, neboť dokonány budou ty věci, kteréž jsou povědíny jí ode Pána.
45و خوشابحال او که ایمان آورد، زیرا که آنچه از جانب خداوند به وی گفته شد، به انجام خواهدرسید.»
46Tedy řekla Maria: Velebí duše má Hospodina,
46پس مریم گفت: «جان من خداوند راتمجید می‌کند،
47A veselí se duch můj v Bohu, Spasiteli mém,
47و روح من به رهاننده من خدابوجد آمد،
48Že jest vzezřel na ponížení služebnice své; neb aj, od této chvíle blahoslaviti mne budou všickni národové.
48زیرا بر‌حقارت کنیز خود نظرافکند. زیرا هان از کنون تمامی طبقات مراخوشحال خواهند خواند،
49Neboť mi učinil veliké věci ten, jenž mocný jest, a svaté jméno jeho,
49زیرا آن قادر، به من کارهای عظیم کرده و نام او قدوس است،
50A jehož milosrdenství od pokolení až do pokolení bojícím se jeho.
50ورحمت او نسلا بعد نسل است. بر آنانی که از او می ترسند.
51Dokázal moci ramenem svým, rozptýlil pyšné myšlením srdce jejich.
51به بازوی خود، قدرت را ظاهرفرمود و متکبران را به خیال دل ایشان پراکنده ساخت.
52Sházel mocné s stolic, a povýšil ponížených.
52جباران را از تختها به زیر افکند. وفروتنان را سرافراز گردانید.
53Lačné nakrmil dobrými věcmi, a bohaté pustil prázdné.
53گرسنگان را به چیزهای نیکو سیر فرمود و دولتمندان راتهیدست رد نمود.
54Přijal Izraele, služebníka svého, pamětliv jsa na milosrdenství své
54بنده خود اسرائیل را یاری کرد، به یادگاری رحمانیت خویش،
55(Jakož mluvil k otcům našim, k Abrahamovi a semeni jeho) na věky.
55چنانکه به اجداد ما گفته بود، به ابراهیم و به ذریت او تاابدالاباد.»
56I zůstala Maria s ní asi za tři měsíce, a potom navrátila se do domu svého.
56و مریم قریب به سه ماه نزد وی ماند. پس به خانه خود مراجعت کرد.
57Alžbětě pak naplnil se čas, aby porodila; i porodila syna.
57اما چون الیصابات را وقت وضع حمل رسید، پسری بزاد.
58A uslyšeli sousedé a přátelé její, že Hospodin veliké učinil s ní milosrdenství své, i radovali se spolu s ní.
58و همسایگان و خویشان اوچون شنیدند که خداوند رحمت عظیمی بر وی کرده، با او شادی کردند.
59Stalo se pak v den osmý, přišli obřezovati dítěte, a nazývali jej jménem otce jeho Zachariášem.
59و واقع شد در روزهشتم چون برای ختنه طفل آمدند، که نام پدرش زکریا را بر او می‌نهادند.
60Ale odpověděvši matka jeho, řekla: Nikoli, ale slouti bude Jan.
60اما مادرش ملتفت شده، گفت: «نی بلکه به یحیی نامیده می‌شود.»
61I řekli k ní: Však nižádného není v rodu tvém, kterýž by sloul jménem tím.
61به وی گفتند: «از قبیله تو هیچ‌کس این اسم راندارد.»
62I dávali návěští otci jeho, jak by ho chtěl nazývati.
62پس به پدرش اشاره کردند که «او را چه نام خواهی نهاد؟»
63A on požádav deštičky, napsal řka: Jan jest jméno jeho. I divili se všickni.
63او تخته‌ای خواسته بنوشت که «نام او یحیی است» و همه متعجب شدند.
64A ihned otevřela se ústa jeho a jazyk jeho, i mluvil, velebě Boha.
64در ساعت، دهان و زبان او باز گشته، به حمدخدا متکلم شد.
65Tedy přišla bázeň na všecky sousedy jejich, a po všech horách Judských rozhlásána jsou všecka ta slova.
65پس بر تمامی همسایگان ایشان، خوف مستولی گشت و جمیع این وقایع در همه کوهستان یهودیه شهرت یافت.
66A všickni, kteříž o tom slyšeli, skládali to v srdci svém, řkouce: I kteraké dítě toto bude? A ruka Páně byla s ním.
66و هرکه شنید، در خاطر خود تفکر نموده، گفت: «این چه نوع طفل خواهد بود؟» و دست خداوند با وی می بود.
67Zachariáš pak otec jeho naplněn jest Duchem svatým, a prorokoval řka:
67و پدرش زکریا از روح‌القدس پر شده نبوت نموده، گفت:
68Požehnaný Pán Bůh Izraelský, že jest navštívil, a učinil vykoupení lidu svému,
68«خداوند خدای اسرائیل متبارک باد، زیرا از قوم خود تفقد نموده، برای ایشان فدایی قرار داد.
69A vyzdvihl nám roh spasení v domu Davida, služebníka svého,
69و شاخ نجاتی برای مابرافراشت، در خانه بنده خود داود.
70Jakož mluvil skrze ústa proroků svých svatých, kteříž byli od věků,
70چنانچه به زبان مقدسین گفت که از بدو عالم انبیای اومی بودند،
71O vysvobození z nepřátel našich, a z ruky všech, kteříž nás nenáviděli,
71رهایی از دشمنان ما و از دست آنانی که از ما نفرت دارند،
72Aby učinil milosrdenství s otci našimi, a rozpomenul se na smlouvu svou svatou,
72تا رحمت را برپدران ما به‌جا آرد و عهد مقدس خود را تذکرفرماید.
73Na přísahu, kterouž jest přisáhl Abrahamovi, otci našemu, že jistě nám to dá,
73سوگندی که برای پدر ما ابراهیم یادکرد،
74Abychom bez strachu, z ruky nepřátel našich jsouce vysvobozeni, sloužili jemu,
74که ما را فیض عطا فرماید، تا از دست دشمنان خود رهایی یافته، او را بی‌خوف عبادت کنیم.
75V svatosti a v spravedlnosti před obličejem jeho, po všecky dny života našeho.
75در حضور او به قدوسیت و عدالت، درتمامی روزهای عمر خود.
76Ty pak, dítě, prorokem Nejvyššího slouti budeš, nebo předejdeš před tváří Páně připravovati cesty jeho,
76و تو‌ای طفل نبی حضرت اعلی خوانده خواهی شد، زیرا پیش روی خداوند خواهی خرامید، تا طرق او را مهیاسازی،
77Aby bylo dáno umění spasitelné lidu jeho na odpuštění hříchů jejich,
77تا قوم او را معرفت نجات دهی، درآمرزش گناهان ایشان.
78Skrze srdečné milosrdenství Boha našeho, v němžto navštívil nás, vyšed z výsosti,
78به احشای رحمت خدای ما که به آن سپیده از عالم اعلی از ما تفقدنمود،
79Aby se ukázal sedícím v temnostech a v stínu smrti, k spravení noh našich na cestu pokoje.
79تا ساکنان در ظلمت و ظل موت را نوردهد. و پایهای ما را به طریق سلامتی هدایت نماید.»
80Dítě pak rostlo a posilovalo se v duchu, a bylo na poušti až do dne zjevení svého lidu Izraelskému.
80پس طفل نمو کرده، در روح قوی می‌گشت. و تا روز ظهور خود برای اسرائیل، دربیابان بسر می‌برد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.