Lukáš 1
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Poněvadž mnozí usilovali sepsati pořádně vypravování těch věcí, kteréž jsou u nás jisté,
1Daar reeds velen ondernomen hebben, een verhaal samen te stellen van de gebeurtenissen, die onder ons zijn geschied,
2Jakž jsou nám vydali ti, kteřížto od počátku sami viděli, a služebníci toho Slova byli,
2en zoals ze ons door de eerste ooggetuigen en bedienaars van het Woord zijn overgeleverd,
3Vidělo se i mně, kterýž jsem toho všeho pravé povědomosti došel, tobě z gruntu o tom pořádně vypsati, výborný Theofile,
3kwam het ook mij wenselijk voor, beste Teófilus, na alles, van de aanvang af, nauwkeurig te hebben onderzocht, het ordelijk voor u te beschrijven,
4Abys zvěděl jistotu těch věcí, jimž jsi vyučován.
4om u de waarachtigheid te doen zien van de leer, waarin ge onderwezen zijt.
5Byl za dnů Herodesa krále Judského kněz nějaký, jménem Zachariáš, z třídy Abiášovy, a manželka jeho ze dcer Aronových, a jméno její Alžběta.
5In de dagen van Herodes, koning van Judea, was er een priester Zakarias geheten, uit het priesterlijk geslacht van Abias; zijn vrouw behoorde tot de dochters van Aäron, en heette Elisabet.
6Byli pak oba spravedliví před obličejem Božím, chodíce ve všech přikázáních a spravedlnostech Páně bez úhony.
6Beiden waren rechtschapen in de ogen van God, en leefden onberispelijk in al de geboden en voorschriften van den Heer.
7A neměli plodu, protože Alžběta byla neplodná, a oba se byli zstarali ve dnech svých.
7Ze hadden geen kinderen; want Elisabet was onvruchtbaar, en beiden waren reeds hoogbejaard.
8I stalo se, když on úřad kněžský konal v pořádku třídy své před Bohem,
8Eens, dat zijn afdeling de beurt had, om de dienst voor God te verrichten,
9Že vedle obyčeje úřadu kněžského los naň přišel, aby položil zápal, vejda do chrámu Páně.
9werd hij, zoals dit bij de priesters gebruikelijk was, door het lot aangewezen, om de tempel des Heren binnen te gaan en wierook te offeren.
10A všecko množství lidu bylo vně, modlíce se v hodinu zápalu.
10En al het volk stond buiten te bidden op het uur van het wierookoffer.
11Tedy ukázal se jemu anděl Páně, stoje na pravé straně oltáře zápalu.
11Daar verscheen hem een engel des Heren, die rechts van het wierookaltaar stond.
12A uzřev jej Zachariáš, zstrašil se, a bázeň připadla na něj.
12Zakarias ontstelde bij dit gezicht, en beefde van angst.
13I řekl jemu anděl: Neboj se, Zachariáši, neboť jest uslyšána modlitba tvá, a Alžběta manželka tvá porodí tobě syna, a nazůveš jméno jeho Jan.
13Maar de engel sprak tot hem: Vrees niet, Zakarias, want uw gebed is verhoord; Elisabet, uw vrouw, zal u een zoon schenken, en ge zult hem Johannes noemen.
14Z čehož budeš míti radost a veselé, a mnozí z jeho narození budou se radovati.
14Ge zult juichen en jubelen, en velen zullen zich over zijn geboorte verheugen.
15Bude zajisté veliký před obličejem Páně, a vína i nápoje opojného nebudeť píti, a Duchem svatým bude naplněn hned od života matky své.
15Want hij zal groot zijn voor den Heer; hij zal geen wijn drinken, noch sterke drank; en reeds van de schoot zijner moeder af zal hij worden vervuld van den Heiligen Geest.
16A mnohé z synů Izraelských obrátí ku Pánu Bohu jejich.
16En vele kinderen van Israël zal hij bekeren tot den Heer hun God;
17Neboť, on předejde před obličejem jeho v duchu a v moci Eliášově, aby obrátil srdce otců k synům, a nevěřící k opatrnosti spravedlivých, aby tak připravil Pánu lid hotový.
17hij zal voor Hem uitgaan met de geest en de macht van Elias, om de harten der vaders tot de kinderen terug te brengen, en de weerspannigen tot de gezindheid van rechtvaardigen, en den Heer een goedgestemd volk gaan bereiden.
18I řekl Zachariáš k andělu: Po čemž to poznám? Nebo já starý jsem, a manželka má zstarala se ve dnech svých.
18Maar Zakarias zei tot den engel: Waaraan zal ik dat erkennen? Want ik ben oud, en ook mijn vrouw is reeds op jaren.
19Odpověděv anděl, řekl jemu: Jáť jsem Gabriel, kterýž stojím před obličejem Božím, a poslán jsem, abych mluvil s tebou, a tyto věci veselé tobě zvěstoval.
19De engel antwoordde hem: Ik ben Gábriël; ik sta voor Gods aanschijn, en ben gezonden, om u toe te spreken, en u deze blijde boodschap te brengen.
20A aj, budeš němý, a nebudeš moci mluviti až do toho dne, v kterémž se tyto věci stanou, protože jsi neuvěřil řečem mým, kteréž se naplní časem svým.
20Zie, ge zult stom zijn en niet kunnen spreken, tot de dag waarop dit geschieden zal; omdat ge mijn woorden niet hebt geloofd, die te hunner tijd in vervulling zullen gaan.
21Lid pak očekával Zachariáše, a divili se, že on tak prodléval v chrámě.
21Intussen stond het volk op Zakarias te wachten, en verwonderde zich er over, dat hij zolang in de tempel bleef.
22Vyšed pak, nemohl mluviti k nim. I srozuměli, že vidění viděl v chrámě. Nebo on návěští jim dával, a zůstal němý.
22Maar toen hij buiten kwam, en niet tot hen kon spreken, begrepen ze, dat hij in de tempel een verschijning gezien had; wel maakte hij gebaren, maar hij bleef stom.
23I stalo se, když se vyplnili dnové konání úřadu jeho, odšel do domu svého.
23Toen zijn diensttijd voorbij was, ging hij naar huis.
24A po těch dnech počala Alžběta manželka jeho, a tajila se za pět měsíců, řkuci:
24Enige tijd later kwam zijn vrouw Elisabet in gezegende omstandigheden; ze verborg zich vijf maanden lang, en sprak:
25Že tak mi učinil Pán ve dnech, v nichžto vzezřel, aby odjal mé pohanění mezi lidmi.
25Dit heeft de Heer voor mij gedaan, toen Hij neerzag, om mijn schande bij de mensen weg te nemen.
26V měsíci pak šestém poslán jest anděl Gabriel od Boha do města Galilejského, kterémuž jméno Nazarét,
26In de zesde maand werd de engel Gábriël door God naar een stad van Galilea gezonden, Názaret genaamd,
27Ku panně zasnoubené muži, kterémuž jméno bylo Jozef, z domu Davidova, a jméno panny Maria.
27tot een maagd, die verloofd was aan een man, die Josef heette, en uit het huis van David was; de naam van de maagd was Maria.
28I všed k ní anděl, dí: Zdráva milosti došlá, Pán Bůh s tebou, požehnaná ty mezi ženami.
28De engel trad bij haar binnen, en sprak: Wees gegroet, vol van genade. De Heer is met u; gij zijt de gezegende onder de vrouwen.
29Ona pak uzřevši ho, zarmoutila se nad řečí jeho, a myslila, jaké by to bylo pozdravení.
29Ze verschrok van dit woord, en vroeg zich af, wat die groet kon beduiden.
30I řekl jí anděl: Neboj se, Maria, nebo jsi nalezla milost u Boha.
30De engel zeide haar: Vrees niet, Maria, want gij hebt genade gevonden bij God.
31A počneš v životě a porodíš syna, a nazůveš jméno jeho Ježíš.
31Zie, gij zult in uw schoot ontvangen, en een Zoon baren; en gij zult Hem Jesus noemen.
32Tenť bude veliký, a Syn Nejvyššího slouti bude, a dáť jemu Pán Bůh stolici Davida otce jeho.
32Hij zal groot zijn, en Zoon van den Allerhoogste worden genoemd. God de Heer zal Hem de troon van zijn vader David geven; Hij zal koning zijn over het huis van Jakob in eeuwigheid,
33A kralovati bude v domě Jákobově na věky, a království jeho nebude konce.
33en aan zijn koningschap zal geen einde komen.
34I řekla Maria k andělu: Kterak se to stane, poněvadž já muže nepoznávám?
34Maria sprak tot den engel: Hoe kan dit geschieden, daar ik geen man beken?
35A odpověděv anděl, řekl jí: Duch svatý sstoupí v tě, a moc Nejvyššího zastíní tobě; a protož, což se z tebe svatého narodí, slouti bude Syn Boží.
35De engel antwoordde haar: De Heilige Geest zal op u neerdalen, en de kracht van den Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom ook zal wat uit u wordt geboren, heilig zijn, en de Zoon van God worden genoemd.
36A aj, Alžběta, příbuzná tvá, i ona počala syna v starosti své, a tento jest jí šestý měsíc, kteráž sloula neplodná.
36Zie, uw bloedverwant Elisabet heeft ook een zoon ontvangen in haar ouderdom, en zij, die onvruchtbaar heette, is in haar zesde maand;
37Neboť nebude nemožné u Boha všeliké slovo.
37want niets is onmogelijk bij God.
38I řekla Maria: Aj, služebnice Páně, staniž mi se podle slova tvého. I odšel od ní anděl.
38Nu sprak Maria: Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord. En de engel ging van haar heen.
39Tedy povstavši Maria v těch dnech, odešla na hory s chvátáním do města Judova.
39In die dagen ging Maria op weg, en spoedde zich het bergland in, naar een stad van Juda.
40I vešla do domu Zachariášova, a pozdravila Alžběty.
40Ze kwam in het huis van Zakarias, en begroette Elisabet.
41I stalo se, jakž uslyšela pozdravení Marie Alžběta, zplésalo nemluvňátko v životě jejím, a naplněna jest Duchem svatým Alžběta.
41Toen Elisabet de groet van Maria vernam, sprong het kind op in haar schoot, en werd Elisabet van den Heiligen Geest vervuld.
42I zvolala hlasem velikým a řekla: Požehnaná ty mezi ženami, a požehnaný plod života tvého.
42Met luider stem hief ze aan: Gij zijt de gezegende onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw schoot!
43A odkud mi to, aby přišla matka Pána mého ke mně?
43Wat valt mij te beurt, dat de moeder van mijn Heer naar mij toekomt?
44Nebo aj, jakž se stal hlas pozdravení tvého v uších mých, zplésalo radostně nemluvňátko v životě mém.
44Want zie, zodra de klank van uw groet mij in de oren klonk, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot.
45A blahoslavená, kteráž uvěřila, neboť dokonány budou ty věci, kteréž jsou povědíny jí ode Pána.
45Zalig zij, die geloofd heeft; want wat haar namens den Heer is gezegd, zal worden vervuld.
46Tedy řekla Maria: Velebí duše má Hospodina,
46Maria sprak: Mijn ziel prijst groot den Heer, Mijn geest jubelt van vreugde
47A veselí se duch můj v Bohu, Spasiteli mém,
47In God, mijn Redder;
48Že jest vzezřel na ponížení služebnice své; neb aj, od této chvíle blahoslaviti mne budou všickni národové.
48Want Hij ziet op de geringheid neer van zijn dienstmaagd. Zie, van nu af prijzen mij zalig Alle geslachten;
49Neboť mi učinil veliké věci ten, jenž mocný jest, a svaté jméno jeho,
49Want de Machtige heeft aan mij grote dingen gedaan: Zijn Naam is heilig!
50A jehož milosrdenství od pokolení až do pokolení bojícím se jeho.
50Zijn barmhartigheid reikt van geslacht tot geslacht Over hen, die Hem vrezen;
51Dokázal moci ramenem svým, rozptýlil pyšné myšlením srdce jejich.
51Hij toont de kracht van zijn arm, En slaat de trotsen van harte uiteen.
52Sházel mocné s stolic, a povýšil ponížených.
52De machtigen haalt Hij neer van de troon, Maar Hij verheft de geringen;
53Lačné nakrmil dobrými věcmi, a bohaté pustil prázdné.
53Behoeftigen overlaadt Hij met gaven, En rijken zendt Hij ledig heen.
54Přijal Izraele, služebníka svého, pamětliv jsa na milosrdenství své
54Hij heeft Zich over Israël, zijn dienaar, ontfermd; Zijn barmhartigheid indachtig:
55(Jakož mluvil k otcům našim, k Abrahamovi a semeni jeho) na věky.
55Zoals Hij tot onze vaderen sprak: Aan Abraham en zijn zaad voor altijd.
56I zůstala Maria s ní asi za tři měsíce, a potom navrátila se do domu svého.
56Maria bleef ongeveer drie maanden bij haar; toen keerde ze terug naar huis.
57Alžbětě pak naplnil se čas, aby porodila; i porodila syna.
57Zo kwam voor Elisabet de tijd van haar moederschap, en ze baarde een zoon.
58A uslyšeli sousedé a přátelé její, že Hospodin veliké učinil s ní milosrdenství své, i radovali se spolu s ní.
58Haar buren en familie hoorden, dat de Heer haar grote barmhartigheid had betoond, en ze deelden in haar vreugde.
59Stalo se pak v den osmý, přišli obřezovati dítěte, a nazývali jej jménem otce jeho Zachariášem.
59Op de achtste dag kwam men het kind besnijden, en men wilde het Zakarias noemen, naar de naam van zijn vader.
60Ale odpověděvši matka jeho, řekla: Nikoli, ale slouti bude Jan.
60Maar zijn moeder nam het woord en sprak: Neen, Johannes zal hij heten.
61I řekli k ní: Však nižádného není v rodu tvém, kterýž by sloul jménem tím.
61Ze zeiden haar: Er is niemand in uw familie, die deze naam heeft.
62I dávali návěští otci jeho, jak by ho chtěl nazývati.
62Nu gaven ze zijn vader een teken, hoe hij hem wilde noemen.
63A on požádav deštičky, napsal řka: Jan jest jméno jeho. I divili se všickni.
63Hij vroeg een schrijfbordje, en schreef: Zijn naam is Johannes. Allen waren er over verwonderd.
64A ihned otevřela se ústa jeho a jazyk jeho, i mluvil, velebě Boha.
64Maar op hetzelfde ogenblik ging zijn mond en tong los; hij sprak, en zegende God.
65Tedy přišla bázeň na všecky sousedy jejich, a po všech horách Judských rozhlásána jsou všecka ta slova.
65Al hun buren werden met ontzag vervuld, en in heel het bergland van Judea werden al deze dingen besproken.
66A všickni, kteříž o tom slyšeli, skládali to v srdci svém, řkouce: I kteraké dítě toto bude? A ruka Páně byla s ním.
66Allen, die het hoorden, dachten er over na, en zeiden: Wat zal er toch worden van dat kind? Waarachtig, de hand des Heren was met hem!
67Zachariáš pak otec jeho naplněn jest Duchem svatým, a prorokoval řka:
67En zijn vader Zakarias, vervuld van den Heiligen Geest, profeteerde en sprak:
68Požehnaný Pán Bůh Izraelský, že jest navštívil, a učinil vykoupení lidu svému,
68Geloofd zij de Heer, Israëls God! Want Hij heeft zijn volk bezocht en verlost,
69A vyzdvihl nám roh spasení v domu Davida, služebníka svého,
69En ons een hoorn van redding verwekt In het huis van David, zijn dienaar.
70Jakož mluvil skrze ústa proroků svých svatých, kteříž byli od věků,
70Zoals Hij eeuwen geleden beloofd had Door de mond zijner heilige profeten:
71O vysvobození z nepřátel našich, a z ruky všech, kteříž nás nenáviděli,
71Om ons redding te brengen van onze vijanden, En uit de hand van al, die ons haten.
72Aby učinil milosrdenství s otci našimi, a rozpomenul se na smlouvu svou svatou,
72Om Zich te ontfermen over onze vaderen, En zijn heilig Verbond te gedenken,
73Na přísahu, kterouž jest přisáhl Abrahamovi, otci našemu, že jistě nám to dá,
73De eed, die Hij zwoer, Aan Abraham, onzen vader.
74Abychom bez strachu, z ruky nepřátel našich jsouce vysvobozeni, sloužili jemu,
74Om ons te vergunnen, om zonder vrees, Uit de hand onzer vijanden verlost,
75V svatosti a v spravedlnosti před obličejem jeho, po všecky dny života našeho.
75Hem te dienen, vroom en rechtschapen, Voor zijn aanschijn al onze dagen.
76Ty pak, dítě, prorokem Nejvyššího slouti budeš, nebo předejdeš před tváří Páně připravovati cesty jeho,
76En Gij nu, kleine knaap, Zult profeet van den Allerhoogste worden genoemd; Want ge zult uitgaan voor den Heer, Om zijn wegen te bereiden.
77Aby bylo dáno umění spasitelné lidu jeho na odpuštění hříchů jejich,
77Om zijn volk het heil te doen kennen In de vergiffenis zijner zonden,
78Skrze srdečné milosrdenství Boha našeho, v němžto navštívil nás, vyšed z výsosti,
78Door de tedere ontferming van onzen God, Die ons de Dageraad uit den hoge zal brengen.
79Aby se ukázal sedícím v temnostech a v stínu smrti, k spravení noh našich na cestu pokoje.
79Om te verlichten, die in duisternis zijn, En in de schaduw van de dood zijn gezeten; Om onze schreden te richten Naar de weg van de vrede.
80Dítě pak rostlo a posilovalo se v duchu, a bylo na poušti až do dne zjevení svého lidu Izraelskému.
80En de knaap groeide op, en kreeg een krachtige geest. Hij bleef in de woestijn tot de dag, dat hij voor Israël zou optreden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.