Lukas 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Sintemal sich's viele unterwunden haben, Bericht zu geben von den Geschichten, so unter uns ergangen sind,
1Daar reeds velen ondernomen hebben, een verhaal samen te stellen van de gebeurtenissen, die onder ons zijn geschied,
2wie uns das gegeben haben, die es von Anfang selbst gesehen und Diener des Worts gewesen sind:
2en zoals ze ons door de eerste ooggetuigen en bedienaars van het Woord zijn overgeleverd,
3habe ich's auch für gut angesehen, nachdem ich's alles von Anbeginn mit Fleiß erkundet habe, daß ich's dir, mein guter Theophilus, in Ordnung schriebe,
3kwam het ook mij wenselijk voor, beste Teófilus, na alles, van de aanvang af, nauwkeurig te hebben onderzocht, het ordelijk voor u te beschrijven,
4auf das du gewissen Grund erfahrest der Lehre, in welcher du unterrichtet bist.
4om u de waarachtigheid te doen zien van de leer, waarin ge onderwezen zijt.
5Zu der Zeit des Herodes, des Königs von Judäa, war ein Priester von der Ordnung Abia, mit Namen Zacharias, und sein Weib war von den Töchtern Aarons, welche hieß Elisabeth.
5In de dagen van Herodes, koning van Judea, was er een priester Zakarias geheten, uit het priesterlijk geslacht van Abias; zijn vrouw behoorde tot de dochters van Aäron, en heette Elisabet.
6Sie waren aber alle beide fromm vor Gott und wandelten in allen Geboten und Satzungen des HERRN untadelig.
6Beiden waren rechtschapen in de ogen van God, en leefden onberispelijk in al de geboden en voorschriften van den Heer.
7Und sie hatten kein Kind; denn Elisabeth war unfruchtbar, und waren beide wohl betagt.
7Ze hadden geen kinderen; want Elisabet was onvruchtbaar, en beiden waren reeds hoogbejaard.
8Und es begab sich, da er des Priesteramtes pflegte vor Gott zur Zeit seiner Ordnung,
8Eens, dat zijn afdeling de beurt had, om de dienst voor God te verrichten,
9nach Gewohnheit des Priestertums, und an ihm war, daß er räuchern sollte, ging er in den Tempel des HERRN.
9werd hij, zoals dit bij de priesters gebruikelijk was, door het lot aangewezen, om de tempel des Heren binnen te gaan en wierook te offeren.
10Und die ganze Menge des Volks war draußen und betete unter der Stunde des Räucherns.
10En al het volk stond buiten te bidden op het uur van het wierookoffer.
11Es erschien ihm aber der Engel des HERRN und stand zur rechten Hand am Räucheraltar.
11Daar verscheen hem een engel des Heren, die rechts van het wierookaltaar stond.
12Und als Zacharias ihn sah, erschrak er, und es kam ihn eine Furcht an.
12Zakarias ontstelde bij dit gezicht, en beefde van angst.
13Aber der Engel sprach zu ihm: Fürchte dich nicht, Zacharias! denn dein Gebet ist erhört, und dein Weib Elisabeth wird dir einen Sohn gebären, des Namen sollst du Johannes heißen.
13Maar de engel sprak tot hem: Vrees niet, Zakarias, want uw gebed is verhoord; Elisabet, uw vrouw, zal u een zoon schenken, en ge zult hem Johannes noemen.
14Und du wirst des Freude und Wonne haben, und viele werden sich seiner Geburt freuen.
14Ge zult juichen en jubelen, en velen zullen zich over zijn geboorte verheugen.
15Denn er wird groß sein vor dem HERRN; Wein und starkes Getränk wird er nicht trinken und wird noch im Mutterleibe erfüllt werden mit dem heiligen Geist.
15Want hij zal groot zijn voor den Heer; hij zal geen wijn drinken, noch sterke drank; en reeds van de schoot zijner moeder af zal hij worden vervuld van den Heiligen Geest.
16Und er wird der Kinder Israel viele zu Gott, ihrem HERRN, bekehren.
16En vele kinderen van Israël zal hij bekeren tot den Heer hun God;
17Und er wird vor ihm her gehen im Geist und Kraft des Elia, zu bekehren die Herzen der Väter zu den Kindern und die Ungläubigen zu der Klugheit der Gerechten, zuzurichten dem HERRN ein bereitet Volk.
17hij zal voor Hem uitgaan met de geest en de macht van Elias, om de harten der vaders tot de kinderen terug te brengen, en de weerspannigen tot de gezindheid van rechtvaardigen, en den Heer een goedgestemd volk gaan bereiden.
18Und Zacharias sprach zu dem Engel: Wobei soll ich das erkennen? Denn ich bin alt und mein Weib ist betagt.
18Maar Zakarias zei tot den engel: Waaraan zal ik dat erkennen? Want ik ben oud, en ook mijn vrouw is reeds op jaren.
19Der Engel antwortete und sprach zu ihm: Ich bin Gabriel, der vor Gott steht, und bin gesandt, mit dir zu reden, daß ich dir solches verkündigte.
19De engel antwoordde hem: Ik ben Gábriël; ik sta voor Gods aanschijn, en ben gezonden, om u toe te spreken, en u deze blijde boodschap te brengen.
20Und siehe, du wirst verstummen und nicht reden können bis auf den Tag, da dies geschehen wird, darum daß du meinen Worten nicht geglaubt hast, welche sollen erfüllt werden zu ihrer Zeit.
20Zie, ge zult stom zijn en niet kunnen spreken, tot de dag waarop dit geschieden zal; omdat ge mijn woorden niet hebt geloofd, die te hunner tijd in vervulling zullen gaan.
21Und das Volk wartete auf Zacharias und verwunderte sich, daß er so lange im Tempel verzog.
21Intussen stond het volk op Zakarias te wachten, en verwonderde zich er over, dat hij zolang in de tempel bleef.
22Und da er herausging, konnte er nicht mit ihnen reden; und sie merkten, daß er ein Gesicht gesehen hatte im Tempel. Und er winkte ihnen und blieb stumm.
22Maar toen hij buiten kwam, en niet tot hen kon spreken, begrepen ze, dat hij in de tempel een verschijning gezien had; wel maakte hij gebaren, maar hij bleef stom.
23Und es begab sich, da die Zeit seines Amts aus war, ging er heim in sein Haus.
23Toen zijn diensttijd voorbij was, ging hij naar huis.
24Und nach den Tagen ward sein Weib Elisabeth schwanger und verbarg sich fünf Monate und sprach:
24Enige tijd later kwam zijn vrouw Elisabet in gezegende omstandigheden; ze verborg zich vijf maanden lang, en sprak:
25Also hat mir der HERR getan in den Tagen, da er mich angesehen hat, daß er meine Schmach unter den Menschen von mir nähme.
25Dit heeft de Heer voor mij gedaan, toen Hij neerzag, om mijn schande bij de mensen weg te nemen.
26Und im sechsten Monat ward der Engel Gabriel gesandt von Gott in eine Stadt in Galiläa, die heißt Nazareth,
26In de zesde maand werd de engel Gábriël door God naar een stad van Galilea gezonden, Názaret genaamd,
27zu einer Jungfrau, die vertraut war einem Manne mit Namen Joseph, vom Hause David: und die Jungfrau hieß Maria.
27tot een maagd, die verloofd was aan een man, die Josef heette, en uit het huis van David was; de naam van de maagd was Maria.
28Und der Engel kam zu ihr hinein und sprach: Gegrüßet seist du, Holdselige! Der HERR ist mit dir, du Gebenedeite unter den Weibern!
28De engel trad bij haar binnen, en sprak: Wees gegroet, vol van genade. De Heer is met u; gij zijt de gezegende onder de vrouwen.
29Da sie aber ihn sah, erschrak sie über seine Rede und gedachte: Welch ein Gruß ist das?
29Ze verschrok van dit woord, en vroeg zich af, wat die groet kon beduiden.
30Und der Engel sprach zu ihr: Fürchte dich nicht, Maria! du hast Gnade bei Gott gefunden.
30De engel zeide haar: Vrees niet, Maria, want gij hebt genade gevonden bij God.
31Siehe, du wirst schwanger werden und einen Sohn gebären, des Namen sollst du Jesus heißen.
31Zie, gij zult in uw schoot ontvangen, en een Zoon baren; en gij zult Hem Jesus noemen.
32Der wird groß sein und ein Sohn des Höchsten genannt werden; und Gott der HERR wird ihm den Stuhl seines Vaters David geben;
32Hij zal groot zijn, en Zoon van den Allerhoogste worden genoemd. God de Heer zal Hem de troon van zijn vader David geven; Hij zal koning zijn over het huis van Jakob in eeuwigheid,
33und er wird ein König sein über das Haus Jakob ewiglich, und seines Königreiches wird kein Ende sein.
33en aan zijn koningschap zal geen einde komen.
34Da sprach Maria zu dem Engel: Wie soll das zugehen, da ich von keinem Manne weiß?
34Maria sprak tot den engel: Hoe kan dit geschieden, daar ik geen man beken?
35Der Engel antwortete und sprach zu ihr: Der heilige Geist wird über dich kommen, und die Kraft des Höchsten wird dich überschatten; darum wird auch das Heilige, das von dir geboren wird, Gottes Sohn genannt werden.
35De engel antwoordde haar: De Heilige Geest zal op u neerdalen, en de kracht van den Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom ook zal wat uit u wordt geboren, heilig zijn, en de Zoon van God worden genoemd.
36Und siehe, Elisabeth, deine Gefreunde, ist auch schwanger mit einem Sohn in ihrem Alter und geht jetzt im sechsten Monat, von der man sagt, daß sie unfruchtbar sei.
36Zie, uw bloedverwant Elisabet heeft ook een zoon ontvangen in haar ouderdom, en zij, die onvruchtbaar heette, is in haar zesde maand;
37Denn bei Gott ist kein Ding unmöglich.
37want niets is onmogelijk bij God.
38Maria aber sprach: Siehe ich bin des HERRN Magd; mir geschehe, wie du gesagt hast. Und der Engel schied von ihr.
38Nu sprak Maria: Zie de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord. En de engel ging van haar heen.
39Maria aber stand auf in den Tagen und ging auf das Gebirge eilends zu der Stadt Juda's
39In die dagen ging Maria op weg, en spoedde zich het bergland in, naar een stad van Juda.
40und kam in das Haus des Zacharias und grüßte Elisabeth.
40Ze kwam in het huis van Zakarias, en begroette Elisabet.
41Und es begab sich, als Elisabeth den Gruß Marias hörte, hüpfte das Kind in ihrem Leibe. Und Elisabeth ward des heiligen Geistes voll
41Toen Elisabet de groet van Maria vernam, sprong het kind op in haar schoot, en werd Elisabet van den Heiligen Geest vervuld.
42und rief laut und sprach: Gebenedeit bist du unter den Weibern, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes!
42Met luider stem hief ze aan: Gij zijt de gezegende onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw schoot!
43Und woher kommt mir das, daß die Mutter meines HERRN zu mir kommt?
43Wat valt mij te beurt, dat de moeder van mijn Heer naar mij toekomt?
44Siehe, da ich die Stimme deines Grußes hörte, hüpfte mit Freuden das Kind in meinem Leibe.
44Want zie, zodra de klank van uw groet mij in de oren klonk, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot.
45Und o selig bist du, die du geglaubt hast! denn es wird vollendet werden, was dir gesagt ist von dem HERRN.
45Zalig zij, die geloofd heeft; want wat haar namens den Heer is gezegd, zal worden vervuld.
46Und Maria sprach: Meine Seele erhebt den HERRN,
46Maria sprak: Mijn ziel prijst groot den Heer, Mijn geest jubelt van vreugde
47und mein Geist freuet sich Gottes, meines Heilands;
47In God, mijn Redder;
48denn er hat die Niedrigkeit seiner Magd angesehen. Siehe, von nun an werden mich selig preisen alle Kindeskinder;
48Want Hij ziet op de geringheid neer van zijn dienstmaagd. Zie, van nu af prijzen mij zalig Alle geslachten;
49denn er hat große Dinge an mir getan, der da mächtig ist und des Name heilig ist.
49Want de Machtige heeft aan mij grote dingen gedaan: Zijn Naam is heilig!
50Und seine Barmherzigkeit währet immer für und für bei denen, die ihn fürchten.
50Zijn barmhartigheid reikt van geslacht tot geslacht Over hen, die Hem vrezen;
51Er übet Gewalt mit seinem Arm und zerstreut, die hoffärtig sind in ihres Herzens Sinn.
51Hij toont de kracht van zijn arm, En slaat de trotsen van harte uiteen.
52Er stößt die Gewaltigen vom Stuhl und erhebt die Niedrigen.
52De machtigen haalt Hij neer van de troon, Maar Hij verheft de geringen;
53Die Hungrigen füllt er mit Gütern und läßt die Reichen leer.
53Behoeftigen overlaadt Hij met gaven, En rijken zendt Hij ledig heen.
54Er denkt der Barmherzigkeit und hilft seinem Diener Israel wieder auf,
54Hij heeft Zich over Israël, zijn dienaar, ontfermd; Zijn barmhartigheid indachtig:
55wie er geredet hat unsern Vätern, Abraham und seinem Samen ewiglich.
55Zoals Hij tot onze vaderen sprak: Aan Abraham en zijn zaad voor altijd.
56Und Maria blieb bei ihr bei drei Monaten; darnach kehrte sie wiederum heim.
56Maria bleef ongeveer drie maanden bij haar; toen keerde ze terug naar huis.
57Und Elisabeth kam ihre Zeit, daß sie gebären sollte; und sie gebar einen Sohn.
57Zo kwam voor Elisabet de tijd van haar moederschap, en ze baarde een zoon.
58Und ihre Nachbarn und Gefreunde hörten, daß der HERR große Barmherzigkeit an ihr getan hatte, und freuten sich mit ihr.
58Haar buren en familie hoorden, dat de Heer haar grote barmhartigheid had betoond, en ze deelden in haar vreugde.
59Und es begab sich am achten Tage, da kamen sie, zu beschneiden das Kindlein, und hießen ihn nach seinem Vater Zacharias.
59Op de achtste dag kwam men het kind besnijden, en men wilde het Zakarias noemen, naar de naam van zijn vader.
60Aber seine Mutter antwortete und sprach: Mitnichten, sondern er soll Johannes heißen.
60Maar zijn moeder nam het woord en sprak: Neen, Johannes zal hij heten.
61Und sie sprachen zu ihr: Ist doch niemand in deiner Freundschaft, der also heiße.
61Ze zeiden haar: Er is niemand in uw familie, die deze naam heeft.
62Und sie winkten seinem Vater, wie er ihn wollte heißen lassen.
62Nu gaven ze zijn vader een teken, hoe hij hem wilde noemen.
63Und er forderte ein Täfelein und schrieb also: Er heißt Johannes. Und sie verwunderten sich alle.
63Hij vroeg een schrijfbordje, en schreef: Zijn naam is Johannes. Allen waren er over verwonderd.
64Und alsbald ward sein Mund und seine Zunge aufgetan, und er redete und lobte Gott.
64Maar op hetzelfde ogenblik ging zijn mond en tong los; hij sprak, en zegende God.
65Und es kam eine Furcht über alle Nachbarn; und die ganze Geschichte ward ruchbar auf dem ganzen jüdischen Gebirge.
65Al hun buren werden met ontzag vervuld, en in heel het bergland van Judea werden al deze dingen besproken.
66Und alle, die es hörten, nahmen's zu Herzen und sprachen: Was, meinst du, will aus dem Kindlein werden? Denn die Hand des HERRN war mit ihm.
66Allen, die het hoorden, dachten er over na, en zeiden: Wat zal er toch worden van dat kind? Waarachtig, de hand des Heren was met hem!
67Und sein Vater Zacharias ward des heiligen Geistes voll, weissagte und sprach:
67En zijn vader Zakarias, vervuld van den Heiligen Geest, profeteerde en sprak:
68Gelobet sei der HERR, der Gott Israels! denn er hat besucht und erlöst sein Volk
68Geloofd zij de Heer, Israëls God! Want Hij heeft zijn volk bezocht en verlost,
69und hat uns aufgerichtet ein Horn des Heils in dem Hause seines Dieners David,
69En ons een hoorn van redding verwekt In het huis van David, zijn dienaar.
70wie er vorzeiten geredet hat durch den Mund des Propheten:
70Zoals Hij eeuwen geleden beloofd had Door de mond zijner heilige profeten:
71daß er uns errettete von unseren Feinden und von der Hand aller, die uns hassen,
71Om ons redding te brengen van onze vijanden, En uit de hand van al, die ons haten.
72und Barmherzigkeit erzeigte unsern Vätern und gedächte an seinen heiligen Bund
72Om Zich te ontfermen over onze vaderen, En zijn heilig Verbond te gedenken,
73und an den Eid, den er geschworen hat unserm Vater Abraham, uns zu geben,
73De eed, die Hij zwoer, Aan Abraham, onzen vader.
74daß wir, erlöst aus der Hand unserer Feinde, ihm dienten ohne Furcht unser Leben lang
74Om ons te vergunnen, om zonder vrees, Uit de hand onzer vijanden verlost,
75in Heiligkeit und Gerechtigkeit, die ihm gefällig ist.
75Hem te dienen, vroom en rechtschapen, Voor zijn aanschijn al onze dagen.
76Und du, Kindlein, wirst ein Prophet des Höchsten heißen. Du wirst vor dem HERRN her gehen, daß du seinen Weg bereitest
76En Gij nu, kleine knaap, Zult profeet van den Allerhoogste worden genoemd; Want ge zult uitgaan voor den Heer, Om zijn wegen te bereiden.
77und Erkenntnis des Heils gebest seinem Volk, das da ist in Vergebung ihrer Sünden;
77Om zijn volk het heil te doen kennen In de vergiffenis zijner zonden,
78durch die herzliche Barmherzigkeit unsers Gottes, durch welche uns besucht hat der Aufgang aus der Höhe,
78Door de tedere ontferming van onzen God, Die ons de Dageraad uit den hoge zal brengen.
79auf daß er erscheine denen, die da sitzen in Finsternis und Schatten des Todes, und richte unsere Füße auf den Weg des Friedens.
79Om te verlichten, die in duisternis zijn, En in de schaduw van de dood zijn gezeten; Om onze schreden te richten Naar de weg van de vrede.
80Und das Kindlein wuchs und ward stark im Geist; und er war in der Wüste, bis daß er sollte hervortreten vor das Volk Israel.
80En de knaap groeide op, en kreeg een krachtige geest. Hij bleef in de woestijn tot de dag, dat hij voor Israël zou optreden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.