Proverbs 19
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Better is the poor man, that walketh in his simplicity, than a rich man that is perverse in his lips, and unwise.
1فقیری که در کاملیت خود سالک است، از دروغگویی که احمق باشد بهتر است.
2Where there is no knowledge of the soul, there is no good: and he that is hasty with his feet shall stumble.
2دلی نیز که معرفت ندارد نیکو نیست و هرکه به پایهای خویش می‌شتابد گناه می‌کند.
3The folly of a man supplanteth his seeps: and he fretteth in his mind against God.
3حماقت انسان، راه او را کج می‌سازد، و دلش از خداوند خشمناک می‌شود.
4Riches make many friends: but from the poor man, even they whom he had, depart.
4توانگری دوستان بسیار پیدا می‌کند، اما فقیراز دوستان خود جدا می‌شود.
5A false witness shall not be unpunished: and he that speaketh lies shall not escape.
5شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و کسی‌که به دروغ تنطق کند رهایی نخواهد یافت.
6Many honour the person of him that is mighty, and are friends of him that giveth gifts.
6بسیاری پیش امیران تذلل می‌نمایند، و همه کس دوست بذل کننده است.
7The brethren of the poor man hate him: moreover also his friends have departed far from him. He that followeth after words only, shall have nothing.
7جمیع برادران مرد فقیر از او نفرت دارند، وبه طریق اولی دوستانش از او دور می‌شوند، ایشان را به سخنان، تعاقب می‌کند و نیستند.
8But he that possesseth a mind, loveth his own soul, and he that keepeth prudence shall find good things.
8هرکه حکمت را تحصیل کند جان خود رادوست دارد. و هرکه فطانت را نگاه دارد، سعادتمندی خواهد یافت.
9A false witness shall not be unpunished: and he that speaketh lies, shall perish.
9شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و هرکه به کذب تنطق نماید هلاک خواهد گردید.
10Delicacies are not seemly for a fool: nor for a servant to have rule over princes.
10عیش و عشرت احمق را نمی شاید، تا چه رسد به غلامی که بر نجبا حکمرانی می‌کند.
11The learning of a man is known by patience and his glory is to pass over wrongs.
11عقل انسان خشم او را نگاه می‌دارد، وگذشتن از تقصیر جلال او است.
12As the roaring of a lion, so also is the anger of a king: and his cheerfulness as the dew upon the grass.
12خشم پادشاه مثل غرش شیر است، ورضامندی او مثل شبنم بر گیاه است.
13A foolish son is the grief of his father: and a wrangling wife is like a roof continually dropping through.
13پسر جاهل باعث الم پدرش است، ونزاعهای زن مثل آبی است که دائم در چکیدن باشد.
14House and riches are given by parents: but a prudent wife is properly from the Lord.
14خانه و دولت ارث اجدادی است، امازوجه عاقله از جانب خداوند است.
15Slothfulness casteth into a deep sleep, and an idle soul shall suffer hunger.
15کاهلی خواب سنگین می‌آورد، و شخص اهمال کار، گرسنه خواهد ماند.
16He that keepeth the commandment, keepeth his own soul: but he that neglecteth his own way, shall die.
16هرکه حکم را نگاه دارد جان خویش رامحافظت می‌نماید، اما هرکه طریق خود را سبک گیرد، خواهد مرد.
17He that hath mercy on the poor, lendeth to the Lord: and he will repay him.
17هرکه بر فقیر ترحم نماید به خداوند قرض می‌دهد، و احسان او را به او رد خواهد نمود.
18Chastise thy son, despair not: but to the killing of him set not thy soul.
18پسر خود را تادیب نما زیرا که امید هست، اما خود را به کشتن او وامدار.
19He that is impatient, shall suffer damage: and when he shall take away he shall add another thing.
19شخص تندخو متحمل عقوبت خواهدشد، زیرا اگر او را خلاصی دهی آن را باید مکرربجا آوری.
20Hear counsel, and receive instruction, that thou mayst be wise in thy latter end.
20پند را بشنو و تادیب را قبول نما، تا درعاقبت خود حکیم بشوی.
21There are many thoughts in the heart of a man: but the will of the Lord shall stand firm.
21فکرهای بسیار در دل انسان است، اما آنچه ثابت ماند مشورت خداوند است.
22A needy man is merciful: and better is the poor than the lying man.
22زینت انسان احسان او است، و فقیر ازدروغگو بهتر است.
23The fear of the Lord is unto life: and he shall abide in fulness without being visited with evil.
23ترس خداوند مودی به حیات‌است، و هرکه آن را دارد در سیری ساکن می‌ماند، و به هیچ بلاگرفتار نخواهد شد.
24The slothful hideth his hand under his armpit, and will not so much as bring it to his mouth.
24مرد کاهل دست خود را در بغلش پنهان می‌کند، و آن را هم به دهان خود برنمی آورد.
25The wicked man being; scourged, the fool shall be wiser: but if thou rebuke a wise man he will understand discipline.
25استهزاکننده را تادیب کن تا جاهلان زیرک شوند، و شخص فهیم را تنبیه نما و معرفت رادرک خواهد نمود.
26He that afflicteth his father, and chaseth away his mother, is infamous and unhappy.
26هرکه بر پدر خود ستم کند و مادرش رابراند، پسری است که رسوایی و خجالت می‌آورد.
27Cease not, O my son, to hear instruction, and be not ignorant of the words of knowledge.
27ای پسر من شنیدن تعلیمی را ترک نما، که تو را از کلام معرفت گمراه می‌سازد.
28An unjust witness scorneth judgment: and the mouth of the wicked devoureth iniquity.
28شاهد لئیم انصاف را استهزا می‌کند، و دهان شریران گناه را می‌بلعد.
29Judgments are prepared for scorners: and striking hammers for the bodies of fools.
29قصاص به جهت استهزاکنندگان مهیااست، و تازیانه‌ها برای پشت احمقان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.