Приче Соломунове 19
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Сиромах који ходи у безазлености својој бољи је него опаки уснама својим, који је безуман.
1فقیری که در کاملیت خود سالک است، از دروغگویی که احمق باشد بهتر است.
2Кад је душа без знања, није добро; и ко је брзих ногу, спотиче се.
2دلی نیز که معرفت ندارد نیکو نیست و هرکه به پایهای خویش می‌شتابد گناه می‌کند.
3Лудост човечија превраћа пут његов, а срце се његово гневи на Господа.
3حماقت انسان، راه او را کج می‌سازد، و دلش از خداوند خشمناک می‌شود.
4Богатство прибавља много пријатеља, а сиромаха оставља пријатељ његов.
4توانگری دوستان بسیار پیدا می‌کند، اما فقیراز دوستان خود جدا می‌شود.
5Лажан сведок неће остати без кара, и ко говори лаж, неће побећи.
5شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و کسی‌که به دروغ تنطق کند رهایی نخواهد یافت.
6Многи угађају кнезу, и свак је пријатељ човеку податљивом.
6بسیاری پیش امیران تذلل می‌نمایند، و همه کس دوست بذل کننده است.
7На сиромаха мрзе сва браћа његова, још више се пријатељи његови удаљују од њега; виче за њима, али их нема.
7جمیع برادران مرد فقیر از او نفرت دارند، وبه طریق اولی دوستانش از او دور می‌شوند، ایشان را به سخنان، تعاقب می‌کند و نیستند.
8Ко прибавља разум, љуби душу своју; и ко пази на мудрост, наћи ће добро.
8هرکه حکمت را تحصیل کند جان خود رادوست دارد. و هرکه فطانت را نگاه دارد، سعادتمندی خواهد یافت.
9Сведок лажан неће остати без кара, и ко говори лаж, погинуће.
9شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و هرکه به کذب تنطق نماید هلاک خواهد گردید.
10Не доликују безумном милине, ни слузи да влада кнезовима.
10عیش و عشرت احمق را نمی شاید، تا چه رسد به غلامی که بر نجبا حکمرانی می‌کند.
11Разум задржава човека од гнева, и част му је мимоићи кривицу.
11عقل انسان خشم او را نگاه می‌دارد، وگذشتن از تقصیر جلال او است.
12Царева је срдња као рика младог лава, и љубав је његова као роса трави.
12خشم پادشاه مثل غرش شیر است، ورضامندی او مثل شبنم بر گیاه است.
13Безуман је син мука оцу свом, и свадљивост женина непрестано прокисивање.
13پسر جاهل باعث الم پدرش است، ونزاعهای زن مثل آبی است که دائم در چکیدن باشد.
14Кућа и имање наслеђује се од отаца; а од Господа је разумна жена.
14خانه و دولت ارث اجدادی است، امازوجه عاقله از جانب خداوند است.
15Леност наводи тврд сан, и немарљива душа гладоваће.
15کاهلی خواب سنگین می‌آورد، و شخص اهمال کار، گرسنه خواهد ماند.
16Ко држи заповести, чува душу своју; а ко не мари за путеве своје, погинуће.
16هرکه حکم را نگاه دارد جان خویش رامحافظت می‌نماید، اما هرکه طریق خود را سبک گیرد، خواهد مرد.
17Господу позаима ко поклања сиромаху, и платиће му за добро његово.
17هرکه بر فقیر ترحم نماید به خداوند قرض می‌دهد، و احسان او را به او رد خواهد نمود.
18Карај сина свог докле има надања и на погибао његову да не прашта душа твоја.
18پسر خود را تادیب نما زیرا که امید هست، اما خود را به کشتن او وامدار.
19Велик гнев показуј кад прашташ кар, и кад опростиш, после већма покарај.
19شخص تندخو متحمل عقوبت خواهدشد، زیرا اگر او را خلاصی دهی آن را باید مکرربجا آوری.
20Слушај савет и примај наставу, да после будеш мудар.
20پند را بشنو و تادیب را قبول نما، تا درعاقبت خود حکیم بشوی.
21Много има мисли у срцу човечијем, али шта Господ науми оно ће остати.
21فکرهای بسیار در دل انسان است، اما آنچه ثابت ماند مشورت خداوند است.
22Жеља човеку треба да је да чини милост, а бољи је сиромах него лажа.
22زینت انسان احسان او است، و فقیر ازدروغگو بهتر است.
23Страх је Господњи на живот; у кога је он, борави сит, нити га походи зло.
23ترس خداوند مودی به حیات‌است، و هرکه آن را دارد در سیری ساکن می‌ماند، و به هیچ بلاگرفتار نخواهد شد.
24Лењивац крије руку своју у недра, ни к устима својим не приноси је.
24مرد کاهل دست خود را در بغلش پنهان می‌کند، و آن را هم به دهان خود برنمی آورد.
25Удри подсмевача да луди омудра, и разумног накарај да разуме науку.
25استهزاکننده را تادیب کن تا جاهلان زیرک شوند، و شخص فهیم را تنبیه نما و معرفت رادرک خواهد نمود.
26Син срамотан и прекоран упропашћује оца и одгони матер.
26هرکه بر پدر خود ستم کند و مادرش رابراند، پسری است که رسوایی و خجالت می‌آورد.
27Немој, сине, слушати науке која одводи од речи разумних.
27ای پسر من شنیدن تعلیمی را ترک نما، که تو را از کلام معرفت گمراه می‌سازد.
28Неваљао сведок подсмева се правди, и уста безбожника прождиру на неправду.
28شاهد لئیم انصاف را استهزا می‌کند، و دهان شریران گناه را می‌بلعد.
29Готови су подсмевачима судови и безумницима бој на леђа.
29قصاص به جهت استهزاکنندگان مهیااست، و تازیانه‌ها برای پشت احمقان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.