Приче Соломунове
Chapter 19
Daničić–Karadžić Bible (…
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Приче Соломунове 19

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Сиромах који ходи у безазлености својој бољи је него опаки уснама својим, који је безуман.
1Beter een arme, die onberispelijk wandelt, Dan een rijke, die verkeerde wegen gaat.
2Кад је душа без знања, није добро; и ко је брзих ногу, спотиче се.
2Zonder verstand deugt zelfs de ijver niet; Wie te haastig loopt, doet een misstap.
3Лудост човечија превраћа пут његов, а срце се његово гневи на Господа.
3Door zijn dwaasheid komt de mens op het verkeerde pad, Maar hij zelf wijt het aan Jahweh!
4Богатство прибавља много пријатеља, а сиромаха оставља пријатељ његов.
4Rijkdom maakt vele vrienden, Een arme raakt zijn vrienden kwijt.
5Лажан сведок неће остати без кара, и ко говори лаж, неће побећи.
5Een onbetrouwbaar getuige blijft niet ongestraft; Wie leugens verspreidt, zal niet ontkomen.
6Многи угађају кнезу, и свак је пријатељ човеку податљивом.
6Velen dingen naar de gunst van een voorname; Wie geschenken geeft, heeft allen tot vriend.
7На сиромаха мрзе сва браћа његова, још више се пријатељи његови удаљују од њега; виче за њима, али их нема.
7Als een arme al door zijn broers wordt gehaat, Hoever zullen zijn vrienden zich dan van hem terugtrekken! Wie te veel spreekt, wordt een meester in de boosheid; Wie woorden najaagt, ontkomt niet.
8Ко прибавља разум, љуби душу своју; и ко пази на мудрост, наћи ће добро.
8Wie verstand verwerft, heeft zichzelven lief; Wie inzicht bewaart, zal het goede ondervinden.
9Сведок лажан неће остати без кара, и ко говори лаж, погинуће.
9Een onbetrouwbaar getuige blijft niet ongestraft; Wie leugens verspreidt, zal omkomen.
10Не доликују безумном милине, ни слузи да влада кнезовима.
10Weelde staat een dwaas evenmin, Als een knecht het heersen over vorsten.
11Разум задржава човека од гнева, и част му је мимоићи кривицу.
11Wijsheid maakt den mens lankmoedig; Hij gaat er groot op, een misstap te vergeven.
12Царева је срдња као рика младог лава, и љубав је његова као роса трави.
12Een toornig koning brult als een leeuw, Maar als dauw op het groen is zijn gunst.
13Безуман је син мука оцу свом, и свадљивост женина непрестано прокисивање.
13Een dwaas kind is een ramp voor zijn vader, Het getwist van een vrouw een gestadig druppelend lek.
14Кућа и имање наслеђује се од отаца; а од Господа је разумна жена.
14Huis en have worden van vader geërfd, Maar een verstandige vrouw komt van Jahweh.
15Леност наводи тврд сан, и немарљива душа гладоваће.
15Luiheid verwekt een diepe slaap, Een trage geest moet honger lijden.
16Ко држи заповести, чува душу своју; а ко не мари за путеве своје, погинуће.
16Wie de geboden in acht neemt, behoedt zichzelf; Wie niet past op zijn wandel, zal sterven.
17Господу позаима ко поклања сиромаху, и платиће му за добро његово.
17Wie goed is voor een arme, leent aan Jahweh; Hij zal hem zijn weldaad vergelden.
18Карај сина свог докле има надања и на погибао његову да не прашта душа твоја.
18Tuchtig uw kind, zo lang er nog hoop is; Maar laat u niet vervoeren tot toorn.
19Велик гнев показуј кад прашташ кар, и кад опростиш, после већма покарај.
19Een driftig mens zal moeten boeten; Wilt ge hem helpen, ge maakt het nog erger.
20Слушај савет и примај наставу, да после будеш мудар.
20Luister naar raad, en neem vermaning aan, Opdat ge tenslotte wijs moogt zijn.
21Много има мисли у срцу човечијем, али шта Господ науми оно ће остати.
21Vele plannen gaan er om in den mens, Maar het besluit van Jahweh, dàt komt tot stand.
22Жеља човеку треба да је да чини милост, а бољи је сиромах него лажа.
22Goedheid strekt den mens tot gewin, Beter arm te zijn dan wreed
23Страх је Господњи на живот; у кога је он, борави сит, нити га походи зло.
23Het ontzag voor Jahweh leidt ten leven; Men rust dan tevreden, niet door rampen bezocht.
24Лењивац крије руку своју у недра, ни к устима својим не приноси је.
24Als een luiaard zijn hand in de schotel heeft gestoken, Brengt hij haar nog niet eens naar de mond.
25Удри подсмевача да луди омудра, и разумног накарај да разуме науку.
25Slaat ge een spotter, dan wordt de onervarene wijs; Vermaant ge een verstandig mens, hij leert er nog uit.
26Син срамотан и прекоран упропашћује оца и одгони матер.
26Wie zijn vader mishandelt, zijn moeder verjaagt, Is een kind, dat beschaamt en te schande maakt.
27Немој, сине, слушати науке која одводи од речи разумних.
27Mijn zoon, houdt ge op, naar vermaning te luisteren, Dan dwaalt ge af van verstandige taal.
28Неваљао сведок подсмева се правди, и уста безбожника прождиру на неправду.
28Een kwaadwillige getuige spot met het recht, De mond der bozen stort onrecht uit.
29Готови су подсмевачима судови и безумницима бој на леђа.
29Voor de spotters liggen roeden gereed, En slagen voor de rug van de dwazen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.