Приче Соломунове 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Сине мој, кад се подјемчиш за пријатеља свог, и даш руку своју туђинцу,
1Mijn zoon, als ge voor een ander borg zijt gebleven, Uw handslag hebt gegeven ten bate van een vreemde,
2Везао си се речима уста својих, ухватио си се речима уста својих.
2Verstrikt zijt geraakt in uw eigen woorden, In uw eigen beloften gevangen:
3Зато учини тако, сине мој, и опрости се, јер си допао у руке ближњему свом; иди, припадни, и навали на ближњег свог.
3Doe dan, mijn zoon, wat ik zeg, en red u eruit; Want ge zijt in de macht van uw naaste! Ga heen zonder talmen, Dring aan bij uw naaste;
4Не дај сна очима својим, ни веђама својим дрема.
4Gun uw ogen geen rust, Uw wimpers geen slaap;
5Отми се као срна из руке ловцу, и као птица из руке птичару.
5Ruk u los als een gazelle uit de strik, Als een vogel uit de hand van den vogelaar.
6Иди к мраву, лењивче, гледај путеве његове, и омудрај.
6Luiaard, ga kijken naar de mier; Zie, hoe ze zwoegt, en word wijs!
7Нема вођу ни управитеља ни господара;
7Al heeft ze geen leider, Geen opzichter, geen heerser,
8И опет приправља лети себи храну, збира уз жетву пићу своју.
8Toch zorgt ze in de zomer voor haar spijs, Zoekt ze in de oogsttijd haar voedsel bijeen.
9Докле ћеш, лењивче, лежати? Кад ћеш устати од сна свог?
9Luiaard, hoe lang blijft ge liggen, Wanneer zult ge ontwaken uit uw slaap?
10Док мало проспаваш, док мало продремљеш, док мало склопиш руке да прилегнеш,
10Nog even slapen, nog even soezen, Nog even in bed de handen over elkaar:
11У том ће доћи сиромаштво твоје као путник и оскудица твоја као оружан човек.
11En de armoe overvalt u als een zwerver, Het gebrek als een rover!
12Човек неваљао и нитков ходи са злим устима;
12Een nietsnut is het, een booswicht, Die omgaat met bedrieglijke taal;
13Намигује очима, говори ногама, показује прстима;
13Die met de ogen knipt, met de voeten wenkt, En tekens geeft met de vingers;
14Свака му је опачина у срцу, кује зло свагда, замеће свађу.
14Die boze plannen smeedt in zijn hart, Steeds kwaad beraamt en ruzie zoekt!
15Зато ће уједанпут доћи погибао његова, часом ће се сатрти и неће бити лека.
15Daarom zal hem de tegenspoed plotseling treffen, Zal hij met één slag bezwijken, zonder kans op herstel.
16На ово шесторо мрзи Господ, и седмо је гад души његовој:
16Zes dingen zijn er die Jahweh haat, Van zeven heeft hij een afschuw:
17Очи поносите, језик лажљив и руке које проливају крв праву,
17Van brutale ogen; van een valse tong; Van handen, die onschuldig bloed vergieten;
18Срце које кује зле мисли, ноге које брзо трче на зло,
18Van een hart, dat boze plannen beraamt; Van voeten, die ten kwade spoeden;
19Лажан сведок који говори лаж, и ко замеће свађу међу браћом.
19Van een valsen getuige, die leugens verspreidt; Van iemand, die broedertwist stookt.
20Чувај, сине мој, заповест оца свог, и не остављај науке матере своје.
20Mijn zoon, onderhoud het gebod van uw vader, Sla niet in de wind wat uw moeder u leerde;
21Привежи их себи на срце засвагда, и свежи их себи око грла.
21Prent het voor altijd in uw hart, Wind het als een snoer om uw hals.
22Куда год пођеш, водиће те; кад заспиш, чуваће те; кад се пробудиш, разговараће те;
22Als ge wandelt, moge het u geleiden, Over u waken, als ge slaapt, Tot u spreken, wanneer ge ontwaakt.
23Јер је заповест жижак, и наука је видело, и пут је животни карање које поучава;
23Want het gebod is een lamp, Het onderricht een licht, De straffe tucht een weg ten leven.
24Да те чувају од зле жене, од језика којим ласка жена туђа.
24Het zal u behoeden voor de vrouw van een ander, Voor de gladde tong van een vreemde.
25Не зажели у срцу свом лепоту њену, и немој да те ухвати веђама својим.
25Zet uw hart niet op haar schoonheid, Laat ze u niet met haar wimpers verleiden;
26Јер са жене курве спада човек на комад хлеба, и жена пуста лови драгоцену душу.
26Want de prijs van een deerne is een stuk brood, Maar de getrouwde vrouw maakt jacht op een kostelijk leven
27Хоће ли ко узети огња у недра, а хаљине да му се не упале?
27Kan iemand soms vuur in zijn voorschoot nemen, Zonder dat hij zijn kleren schroeit;
28Хоће ли ко ходити по живом угљевљу, а ногу да не ожеже?
28Of kan hij op gloeiende kolen lopen, Zonder dat hij zijn voeten brandt?
29Тако бива ономе који иде к жени ближњег свог; неће бити без кривице ко је се год дотакне.
29Zo vergaat het hem, die zich afgeeft met de vrouw van een ander: Niemand die haar aanraakt, komt er straffeloos van af.
30Не срамоте лупежа који украде да насити душу своју, будући гладан;
30Men veracht geen dief, zo hij enkel steelt, Om zijn maag te vullen, als hij honger heeft;
31Него кад га ухвате плати самоседмо, да све имање дома свог.
31Toch moet hij, eenmaal betrapt, zevenvoudig vergoeden, Alles geven wat hij in huis heeft.
32Али ко учини прељубу са женом, безуман је, душу своју губи ко тако чини;
32Kortzichtig de man, die overspel pleegt met een vrouw: Wie zijn eigen ondergang wil, moet zo iets niet doen;
33Муке и руга допада, и срамота се његова не може избрисати.
33Schade en schande zal zo iemand belopen, Zijn slechte naam raakt hij nimmer meer kwijt.
34Јер је љубавна сумња жестока у мужа и не штеди на дан освете;
34Want de jaloezie van den man wekt de woede bij hem op, En op de dag van de wraak zal hij niemand ontzien;
35Не мари ни за какав откуп, и не прима ако ћеш и много дарова давати.
35Dan slaat hij op losgeld geen acht, Hij wil het niet, al biedt ge hem nog zo veel!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.