Приче Соломунове 17
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Бољи је залогај сувог хлеба с миром него кућа пуна поклане стоке са свађом.
1Beter een droog stuk brood met vrede erbij, Dan een huis vol feestmaaltijden en twist.
2Разуман слуга биће господар над сином срамотним и с браћом ће делити наследство.
2Een verstandige knecht heeft meer te zeggen dan een ontaarde zoon, En deelt met diens broeders de erfenis.
3Топионица је за сребро и пећ за злато, а срца искушава Господ.
3De smeltkroes voor het zilver, de oven voor het goud; Maar de harten toetst Jahweh!
4Зао човек пази на усне зле, а лажљивац слуша језик пакостан.
4De boosdoener luistert naar zondige taal, De valsaard heeft oor voor heilloze woorden.
5Ко се руга сиромаху, срамоти Створитеља његовог; ко се радује несрећи, неће остати без кара.
5Wie een arme bespot, smaadt zijn Schepper; Wie leedvermaak heeft, blijft niet ongestraft.
6Венац су старцима унуци, а слава синовима оци њихови.
6Kleinkinderen zijn de kroon der grijsaards, Vaders de trots van hun kinderen.
7Не приличи безумном висока беседа, а камоли кнезу лажљива беседа.
7Als oprechte taal een dwaas niet staat, Past een edelman zeker geen leugentaal.
8Поклон је драги камен ономе који га прима, куда се год окрене напредује.
8Het geschenk is een toversteen voor wie het geeft; Waarheen hij zich wendt, hij heeft succes.
9Ко покрива преступ, тражи љубав; а ко понавља ствар, раставља главне пријатеље.
9Wie een misdaad bemantelt, zoekt de vrede te bewaren; Wie de zaak weer ophaalt, brengt onenigheid tussen vrienden.
10Укор тишти разумног већма него лудог сто удараца.
10Op een verstandig mens maakt één vermaning meer indruk, Dan honderd slagen op een dwaas.
11Зао човек тражи само одмет, али ће се љут гласник послати на њ.
11Een boze zoekt enkel verzet; Daarom stuurt men een wreden bode op hem af.
12Боље је да човека срете медведица којој су отети медведићи, него безумник у свом безумљу.
12Beter een berin te ontmoeten, van haar jongen beroofd, Dan een dwaas in zijn dwaasheid.
13Ко враћа зло за добро, неће се зло одмаћи од куће његове.
13Als iemand goed met kwaad vergeldt, Zal van zijn huis het kwaad niet wijken.
14Ко почне свађу, отвори уставу води; зато пре него се заметне, прођи се распре.
14Als ruzie ontstaat, is het hek van de dam; Bind dus in, voor de twist losbarst.
15Ко оправда кривога и ко осуди правога, обојица су гад Господу.
15Wie een boosdoener vrijspreekt en een onschuldige veroordeelt, Zijn beiden een even grote gruwel voor Jahweh.
16На шта је благо безумном у руци кад нема разума да прибави мудрост?
16Waartoe dient geld in de hand van een dwaas, Om wijsheid te kopen, als hij toch geen verstand heeft?
17У свако доба љуби пријатељ, и брат постаје у невољи.
17Een vriend laat altijd zijn genegenheid blijken, In tijd van nood toont hij zich als een broeder.
18Човек безуман даје руку и јамчи се за пријатеља свог.
18Hoe kortzichtig de mens, die handslag geeft, En zich borg stelt voor zijn naaste.
19Ко милује свађу, милује грех; ко подиже увис врата своја, тражи погибао.
19Wie op ruzie gesteld is, is op zonde gesteld; Wie hooghartig spreekt, zoekt zijn eigen val.
20Ко је опаког срца, неће наћи добра; и ко дволичи језиком, пашће у зло.
20Een vals karakter zal geen zegen ondervinden; Wie zijn woorden verdraait, zal in het ongeluk storten.
21Ко роди безумна, на жалост му је, нити ће се радовати отац лудога.
21Wie een domoor verwekt heeft, heeft zich hartzeer bezorgd; De vader van een zot kent geen vreugde.
22Срце весело помаже као лек, а дух жалостан суши кости.
22Een blij hart doet het lichaam goed, Neerslachtigheid verdort het gebeente.
23Безбожник прима поклон из недара да преврати путеве правди.
23De boze neemt een geschenk uit de buidel aan, Om de wegen van het recht te verdraaien.
24Разумном је на лицу мудрост, а очи безумнику врљају накрај земље.
24De verstandige houdt de wijsheid voor ogen, De ogen van een domoor dwalen af naar de uithoeken der aarde.
25Жалост је оцу свом син безуман, и јад родитељци својој.
25Een dom kind is een ergernis voor zijn vader, Een verdriet voor haar, die het baarde.
26Није добро глобити праведника, ни да кнезови бију кога што је радио право.
26Onschuldigen beboeten is al niet goed; Maar edele mensen slaan, gaat alle perken te buiten!
27Устеже речи своје човек који зна, и тиха је духа човек разуман.
27Wie verstandig is, is spaarzaam met zijn woorden; Een man van ervaring is koelbloedig.
28И безуман кад ћути, мисли се да је мудар, и разуман, кад стискује усне своје.
28Als hij zwijgt, geldt zelfs een dwaze voor wijs; Als hij zijn mond maar houdt, voor verstandig.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.