Приче Соломунове 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Сине мој, кад се подјемчиш за пријатеља свог, и даш руку своју туђинцу,
1בני אם ערבת לרעך תקעת לזר כפיך׃
2Везао си се речима уста својих, ухватио си се речима уста својих.
2נוקשת באמרי פיך נלכדת באמרי פיך׃
3Зато учини тако, сине мој, и опрости се, јер си допао у руке ближњему свом; иди, припадни, и навали на ближњег свог.
3עשה זאת אפוא בני והנצל כי באת בכף רעך לך התרפס ורהב רעיך׃
4Не дај сна очима својим, ни веђама својим дрема.
4אל תתן שנה לעיניך ותנומה לעפעפיך׃
5Отми се као срна из руке ловцу, и као птица из руке птичару.
5הנצל כצבי מיד וכצפור מיד יקוש׃
6Иди к мраву, лењивче, гледај путеве његове, и омудрај.
6לך אל נמלה עצל ראה דרכיה וחכם׃
7Нема вођу ни управитеља ни господара;
7אשר אין לה קצין שטר ומשל׃
8И опет приправља лети себи храну, збира уз жетву пићу своју.
8תכין בקיץ לחמה אגרה בקציר מאכלה׃
9Докле ћеш, лењивче, лежати? Кад ћеш устати од сна свог?
9עד מתי עצל תשכב מתי תקום משנתך׃
10Док мало проспаваш, док мало продремљеш, док мало склопиш руке да прилегнеш,
10מעט שנות מעט תנומות מעט חבק ידים לשכב׃
11У том ће доћи сиромаштво твоје као путник и оскудица твоја као оружан човек.
11ובא כמהלך ראשך ומחסרך כאיש מגן׃
12Човек неваљао и нитков ходи са злим устима;
12אדם בליעל איש און הולך עקשות פה׃
13Намигује очима, говори ногама, показује прстима;
13קרץ בעינו מלל ברגלו מרה באצבעתיו׃
14Свака му је опачина у срцу, кује зло свагда, замеће свађу.
14תהפכות בלבו חרש רע בכל עת מדנים ישלח׃
15Зато ће уједанпут доћи погибао његова, часом ће се сатрти и неће бити лека.
15על כן פתאם יבוא אידו פתע ישבר ואין מרפא׃
16На ово шесторо мрзи Господ, и седмо је гад души његовој:
16שש הנה שנא יהוה ושבע תועבות נפשו׃
17Очи поносите, језик лажљив и руке које проливају крв праву,
17עינים רמות לשון שקר וידים שפכות דם נקי׃
18Срце које кује зле мисли, ноге које брзо трче на зло,
18לב חרש מחשבות און רגלים ממהרות לרוץ לרעה׃
19Лажан сведок који говори лаж, и ко замеће свађу међу браћом.
19יפיח כזבים עד שקר ומשלח מדנים בין אחים׃
20Чувај, сине мој, заповест оца свог, и не остављај науке матере своје.
20נצר בני מצות אביך ואל תטש תורת אמך׃
21Привежи их себи на срце засвагда, и свежи их себи око грла.
21קשרם על לבך תמיד ענדם על גרגרתך׃
22Куда год пођеш, водиће те; кад заспиш, чуваће те; кад се пробудиш, разговараће те;
22בהתהלכך תנחה אתך בשכבך תשמר עליך והקיצות היא תשיחך׃
23Јер је заповест жижак, и наука је видело, и пут је животни карање које поучава;
23כי נר מצוה ותורה אור ודרך חיים תוכחות מוסר׃
24Да те чувају од зле жене, од језика којим ласка жена туђа.
24לשמרך מאשת רע מחלקת לשון נכריה׃
25Не зажели у срцу свом лепоту њену, и немој да те ухвати веђама својим.
25אל תחמד יפיה בלבבך ואל תקחך בעפעפיה׃
26Јер са жене курве спада човек на комад хлеба, и жена пуста лови драгоцену душу.
26כי בעד אשה זונה עד ככר לחם ואשת איש נפש יקרה תצוד׃
27Хоће ли ко узети огња у недра, а хаљине да му се не упале?
27היחתה איש אש בחיקו ובגדיו לא תשרפנה׃
28Хоће ли ко ходити по живом угљевљу, а ногу да не ожеже?
28אם יהלך איש על הגחלים ורגליו לא תכוינה׃
29Тако бива ономе који иде к жени ближњег свог; неће бити без кривице ко је се год дотакне.
29כן הבא אל אשת רעהו לא ינקה כל הנגע בה׃
30Не срамоте лупежа који украде да насити душу своју, будући гладан;
30לא יבוזו לגנב כי יגנוב למלא נפשו כי ירעב׃
31Него кад га ухвате плати самоседмо, да све имање дома свог.
31ונמצא ישלם שבעתים את כל הון ביתו יתן׃
32Али ко учини прељубу са женом, безуман је, душу своју губи ко тако чини;
32נאף אשה חסר לב משחית נפשו הוא יעשנה׃
33Муке и руга допада, и срамота се његова не може избрисати.
33נגע וקלון ימצא וחרפתו לא תמחה׃
34Јер је љубавна сумња жестока у мужа и не штеди на дан освете;
34כי קנאה חמת גבר ולא יחמול ביום נקם׃
35Не мари ни за какав откуп, и не прима ако ћеш и много дарова давати.
35לא ישא פני כל כפר ולא יאבה כי תרבה שחד׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.