Приче Соломунове 15
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Одговор благ утишава гнев, а реч прека подиже срдњу.
1جواب نرم خشم را برمی گرداند، اماسخن تلخ غیظ را به هیجان می‌آورد.
2Језик мудрих људи украшава знање, а уста безумних просипају безумље.
2زبان حکیمان علم را زینت می‌بخشد، امادهان احمقان به حماقت تنطق می‌نماید.
3Очи су Господње на сваком месту гледајући зле и добре.
3چشمان خداوند در همه جاست، و بر بدان ونیکان می‌نگرد.
4Здрав је језик дрво животно, а опачина с њега кршење од ветра.
4زبان ملایم، درخت حیات‌است و کجی آن، شکستگی روح است.
5Луд се руга наставом оца свог; а ко прима укор бива паметан.
5احمق تادیب پدر خود را خوار می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را نگاه دارد زیرک می‌باشد.
6У кући праведниковој има много блага; а у дохотку је безбожниковом расап.
6در خانه مرد عادل گنج عظیم است، امامحصول شریران، کدورت است.
7Усне мудрих људи сеју знање, а срце безумничко не чини тако.
7لبهای حکیمان معرفت را منتشر می‌سازد، اما دل احمقان، مستحکم نیست.
8Жртва је безбожничка гад Господу, а молитва праведних угодна Му је.
8قربانی شریران نزد خداوند مکروه است، امادعای راستان پسندیده اوست.
9Гад је Господу пут безбожников; а ко иде за правдом, њега љуби.
9راه شریران نزد خداوند مکروه است، اماپیروان عدالت را دوست می‌دارد.
10Карање је зло ономе ко оставља пут; који мрзи на укор, умреће.
10برای هر‌که طریق را ترک نماید تادیب سخت است، و هر‌که از تنبیه نفرت کند خواهدمرد.
11Пакао је и погибао пред Господом, а камоли срца синова човечијих.
11هاویه و ابدون در حضور خداوند است، پس چند مرتبه زیاده دلهای بنی آدم.
12Подсмевач не љуби оног ко га кори, нити иде к мудрима.
12استهزاکننده تنبیه را دوست ندارد، و نزدحکیمان نخواهد رفت.
13Весело срце весели лице, а жалост у срцу обара дух.
13دل‌شادمان چهره را زینت می‌دهد، اما ازتلخی دل روح منکسر می‌شود.
14Срце разумно тражи знање, а уста безумних људи наслађују се безумљем.
14دل مرد فهیم معرفت را می‌طلبد، اما دهان احمقان حماقت را می‌چرد.
15Сви су дани невољникови зли; а ко је веселог срца, на гозби је једнако.
15تمامی روزهای مصیبت کشان بد است، اماخوشی دل ضیافت دائمی است.
16Боље је мало са страхом Господњим него велико благо с немиром.
16اموال اندک با ترس خداوند بهتر است ازگنج عظیم با اضطراب.
17Боље је јело од зеља где је љубав него од вола угојена где је мржња.
17خوان بقول در جایی که محبت باشد بهتراست، از گاو پرواری که با آن عداوت باشد.
18Човек гневљив замеће распру; а ко је спор на гнев, утишава свађу.
18مرد تندخو نزاع را برمی انگیزد، اما شخص دیرغضب خصومت را ساکن می‌گرداند.
19Пут је лењога као ограда од трња, а стаза је праведних насута.
19راه کاهلان مثل خاربست است، اما طریق راستان شاهراه است.
20Мудар је син радост оцу, а човек безуман презире матер своју.
20پسر حکیم پدر را شادمان می‌سازد، اما مرداحمق مادر خویش را حقیر می‌شمارد.
21Безумље је радост безумнику, а разуман човек ходи право.
21حماقت در نظر شخص ناقص العقل خوشی است، اما مرد فهیم به راستی سلوک می‌نماید.
22Намере се расипају кад нема савета, а тврдо стоје где је много саветника.
22از عدم مشورت، تدبیرها باطل می‌شود، اما از کثرت مشورت دهندگان برقرار می‌ماند.
23Радује се човек одговором уста својих, и реч у време како је добра!
23برای انسان از جواب دهانش شادی حاصل می‌شود، و سخنی که در محلش گفته شودچه بسیار نیکو است.
24Пут к животу иде горе разумноме да се сачува од пакла одоздо.
24طریق حیات برای عاقلان به سوی بالااست، تا از هاویه اسفل دور شود.
25Господ раскопава кућу поноситима, а међу удовици утврђује.
25خداوند خانه متکبران را منهدم می‌سازد، اما حدود بیوه‌زن را استوار می‌نماید.
26Мрске су Господу мисли зле, а беседе чистих миле су.
26تدبیرهای فاسد نزد خداوند مکروه است، اما سخنان پسندیده برای طاهران است.
27Лакомац затире своју кућу, а ко мрзи на поклоне жив ће бити.
27کسی‌که حریص سود باشد خانه خود رامکدر می‌سازد، اما هر‌که از هدیه‌ها نفرت داردخواهد زیست.
28Срце праведниково премишља шта ће говорити, а уста безбожничка ригају зло.
28دل مرد عادل در جواب دادن تفکر می‌کند، اما دهان شریران، چیزهای بد را جاری می‌سازد.
29Далеко је Господ од безбожних, а молитву праведних чује.
29خداوند از شریران دور است، اما دعای عادلان را می‌شنود.
30Вид очни весели срце, добар глас гоји кости.
30نور چشمان دل را شادمان می‌سازد، و خبرنیکو استخوانها را پر مغز می‌نماید.
31Ухо које слуша карање животно наставаће међу мудрима.
31گوشی که تنبیه حیات را بشنود، در میان حکیمان ساکن خواهد شد.
32Ко одбацује наставу, не мари за душу своју; а ко слуша карање, бива разуман.
32هر‌که تادیب را ترک نماید، جان خود راحقیر می‌شمارد، اما هر‌که تنبیه را بشنود عقل راتحصیل می‌نماید.
33Страх је Господњи настава к мудрости, и пре славе иде смерност.
33ترس خداوند ادیب حکمت است، وتواضع پیشرو حرمت می‌باشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.