Proverbs 6
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My son, if thou be surety for thy friend, if thou hast stricken thy hand with a stranger,
1ای پسرم، اگر برای همسایه خود ضامن شده، و به جهت شخص بیگانه دست داده باشی،
2Thou art snared with the words of thy mouth, thou art taken with the words of thy mouth.
2و از سخنان دهان خود در دام افتاده، و ازسخنان دهانت گرفتار شده باشی،
3Do this now, my son, and deliver thyself, when thou art come into the hand of thy friend; go, humble thyself, and make sure thy friend.
3پس‌ای پسرمن، این را بکن و خویشتن را رهایی ده چونکه به‌دست همسایه ات افتاده‌ای. برو و خویشتن رافروتن ساز و از همسایه خود التماس نما.
4Give not sleep to thine eyes, nor slumber to thine eyelids.
4خواب را به چشمان خود راه مده، و نه پینکی رابه مژگان خویش.
5Deliver thyself as a roe from the hand of the hunter , and as a bird from the hand of the fowler.
5مثل آهو خویشتن را از کمندو مانند گنجشک از دست صیاد خلاص کن.
6¶ Go to the ant, thou sluggard; consider her ways, and be wise:
6ای شخص کاهل نزد مورچه برو، و درراههای او تامل کن و حکمت را بیاموز،
7Which having no guide, overseer, or ruler,
7که وی را پیشوایی نیست و نه سرور و نه حاکمی.
8Provideth her meat in the summer, and gathereth her food in the harvest.
8اماخوراک خود را تابستان مهیا می‌سازد و آذوقه خویش را در موسم حصاد جمع می‌کند.
9How long wilt thou sleep, O sluggard? when wilt thou arise out of thy sleep?
9ای کاهل، تا به چند خواهی خوابید و از خواب خودکی خواهی برخاست؟
10Yet a little sleep, a little slumber, a little folding of the hands to sleep:
10اندکی خفت و اندکی خواب، و اندکی بر هم نهادن دستها به جهت خواب.
11So shall thy poverty come as one that travelleth, and thy want as an armed man.
11پس فقر مثل راهزن بر تو خواهد آمد، و نیازمندی بر تو مانند مرد مسلح.
12¶ A naughty person, a wicked man, walketh with a froward mouth.
12مرد لئیم و مرد زشت خوی، با اعوجاج دهان رفتار می‌کند.
13He winketh with his eyes, he speaketh with his feet, he teacheth with his fingers;
13با چشمان خود غمزه می‌زند و با پایهای خویش حرف می‌زند. باانگشتهای خویش اشاره می‌کند.
14Frowardness is in his heart, he deviseth mischief continually; he soweth discord.
14در دلش دروغها است و پیوسته شرارت را اختراع می‌کند. نزاعها را می‌پاشد.
15Therefore shall his calamity come suddenly; suddenly shall he be broken without remedy.
15بنابراین مصیبت بر او ناگهان خواهد آمد. در لحظه‌ای منکسر خواهد شد وشفا نخواهد یافت.
16¶ These six things doth the LORD hate: yea, seven are an abomination unto him:
16شش چیز است که خداوند از آنها نفرت دارد، بلکه هفت چیز که نزد جان وی مکروه است.
17A proud look, a lying tongue, and hands that shed innocent blood,
17چشمان متکبر و زبان دروغگو، ودستهایی که خون بی‌گناه را می‌ریزد.
18An heart that deviseth wicked imaginations, feet that be swift in running to mischief,
18دلی که تدابیر فاسد را اختراع می‌کند. پایهایی که درزیان کاری تیزرو می‌باشند.
19A false witness that speaketh lies, and he that soweth discord among brethren.
19شاهد دروغگو که به کذب متکلم شود. و کسی‌که در میان برادران نزاعها بپاشد.
20¶ My son, keep thy father’s commandment, and forsake not the law of thy mother:
20ای پسر من اوامر پدر خود را نگاه دار وتعلیم مادر خویش را ترک منما.
21Bind them continually upon thine heart, and tie them about thy neck.
21آنها را بر دل خود دائم ببند، و آنها را بر گردن خویش بیاویز.
22When thou goest, it shall lead thee; when thou sleepest, it shall keep thee; and when thou awakest, it shall talk with thee.
22حینی که به راه می‌روی تو را هدایت خواهد نمود، و حینی که می‌خوابی بر تو دیده بانی خواهد کرد، و وقتی که بیدار شوی با تو مکالمه خواهد نمود.
23For the commandment is a lamp; and the law is light; and reproofs of instruction are the way of life:
23زیرا که احکام (ایشان ) چراغ وتعلیم (ایشان ) نور است، و توبیخ تدبیرآمیز طریق حیات‌است.
24To keep thee from the evil woman, from the flattery of the tongue of a strange woman.
24تا تو را از زن خبیثه نگاه دارد، و ازچاپلوسی زبان زن بیگانه.
25Lust not after her beauty in thine heart; neither let her take thee with her eyelids.
25در دلت مشتاق جمال وی مباش، و از پلکهایش فریفته مشو،
26For by means of a whorish woman a man is brought to a piece of bread: and the adulteress will hunt for the precious life.
26زیرا که به‌سبب زن زانیه، شخص برای یک قرص نان محتاج می‌شود، و زن مرد دیگر، جان گرانبها را صید می‌کند.
27Can a man take fire in his bosom, and his clothes not be burned?
27آیا کسی آتش را درآغوش خود بگیرد و جامه‌اش سوخته نشود؟
28Can one go upon hot coals, and his feet not be burned?
28یا کسی بر اخگرهای سوزنده راه رود وپایهایش سوخته نگردد؟
29So he that goeth in to his neighbour’s wife; whosoever toucheth her shall not be innocent.
29همچنین است کسی‌که نزد زن همسایه خویش داخل شود، زیرا هر‌که او را لمس نماید بی‌گناه نخواهد ماند.
30Men do not despise a thief, if he steal to satisfy his soul when he is hungry;
30دزد را اهانت نمی کنند اگر دزدی کند تاجان خود را سیر نماید وقتی که گرسنه باشد.
31But if he be found, he shall restore sevenfold; he shall give all the substance of his house.
31لیکن اگر گرفته شود، هفت چندان رد خواهدنمود و تمامی اموال خانه خود را خواهد داد.
32But whoso committeth adultery with a woman lacketh understanding: he that doeth it destroyeth his own soul.
32اما کسی‌که با زنی زنا کند، ناقص العقل است وهر‌که چنین عمل نماید، جان خود را هلاک خواهد ساخت.
33A wound and dishonour shall he get; and his reproach shall not be wiped away.
33او ضرب و رسوایی خواهدیافت، و ننگ او محو نخواهد شد.
34For jealousy is the rage of a man: therefore he will not spare in the day of vengeance.
34زیرا که غیرت، شدت خشم مرد است و در روز انتقام، شفقت نخواهد نمود.
35He will not regard any ransom; neither will he rest content, though thou givest many gifts.
35بر هیچ کفاره‌ای نظرنخواهد کرد و هر‌چند عطایا را زیاده کنی، قبول نخواهد نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.