Proverbs 7
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My son, keep my words, and lay up my commandments with thee.
1ای پسر من سخنان مرا نگاه دار، و اوامر مرانزد خود ذخیره نما.
2Keep my commandments, and live; and my law as the apple of thine eye.
2اوامر مرا نگاه دار تازنده بمانی، و تعلیم مرا مثل مردمک چشم خویش.
3Bind them upon thy fingers, write them upon the table of thine heart.
3آنها را بر انگشتهای خود ببند و آنها رابر لوح قلب خود مرقوم دار.
4Say unto wisdom, Thou art my sister; and call understanding thy kinswoman:
4به حکمت بگو که تو خواهر من هستی و فهم را دوست خویش بخوان
5That they may keep thee from the strange woman, from the stranger which flattereth with her words.
5تا تو را از زن اجنبی نگاه دارد، و از زن غریبی که سخنان تملق‌آمیز می‌گوید.
6¶ For at the window of my house I looked through my casement,
6زیرا که از دریچه خانه خود نگاه کردم، و ازپشت شبکه خویش.
7And beheld among the simple ones, I discerned among the youths, a young man void of understanding,
7در میان جاهلان دیدم، ودر میان جوانان، جوانی ناقص العقل مشاهده نمودم،
8Passing through the street near her corner; and he went the way to her house,
8که در کوچه بسوی گوشه او می‌گذشت. و به راه خانه وی می‌رفت،
9In the twilight, in the evening, in the black and dark night:
9در شام در حین زوال روز، در سیاهی شب و در ظلمت غلیظ،
10And, behold, there met him a woman with the attire of an harlot, and subtil of heart.
10که اینک زنی به استقبال وی می‌آمد، در لباس زانیه ودر خباثت دل.
11(She is loud and stubborn; her feet abide not in her house:
11زنی یاوه‌گو و سرکش که پایهایش در خانه‌اش قرار نمی گیرد.
12Now is she without, now in the streets, and lieth in wait at every corner.)
12گاهی درکوچه‌ها و گاهی در شوارع عام، و نزد هر گوشه‌ای در کمین می‌باشد.
13So she caught him, and kissed him, and with an impudent face said unto him,
13پس او را بگرفت و بوسید وچهره خود را بی‌حیا ساخته، او را گفت:
14I have peace offerings with me; this day have I payed my vows.
14«نزدمن ذبایح سلامتی است، زیرا که امروز نذرهای خود را وفا نمودم.
15Therefore came I forth to meet thee, diligently to seek thy face, and I have found thee.
15از این جهت به استقبال توبیرون آمدم، تا روی تو را به سعی تمام بطلبم وحال تو را یافتم.
16I have decked my bed with coverings of tapestry, with carved works , with fine linen of Egypt.
16بر بستر خود دوشکهاگسترانیده‌ام، با دیباها از کتان مصری.
17I have perfumed my bed with myrrh, aloes, and cinnamon.
17بسترخود را با مر و عود و سلیخه معطر ساخته‌ام.
18Come, let us take our fill of love until the morning: let us solace ourselves with loves.
18بیاتا صبح از عشق سیر شویم، و خویشتن را ازمحبت خرم سازیم.
19For the goodman is not at home, he is gone a long journey:
19زیرا صاحبخانه در خانه نیست، و سفر دور رفته است.
20He hath taken a bag of money with him, and will come home at the day appointed.
20کیسه نقره‌ای به‌دست گرفته و تا روز بدر تمام مراجعت نخواهدنمود.»
21With her much fair speech she caused him to yield, with the flattering of her lips she forced him.
21پس او را از زیادتی سخنانش فریفته کرد، واز تملق لبهایش او را اغوا نمود.
22He goeth after her straightway, as an ox goeth to the slaughter, or as a fool to the correction of the stocks;
22در ساعت ازعقب او مثل گاوی که به سلاخ خانه می‌رود، روانه شد و مانند احمق به زنجیرهای قصاص.
23Till a dart strike through his liver; as a bird hasteth to the snare, and knoweth not that it is for his life.
23تا تیر به جگرش فرو رود، مثل گنجشکی که به دام می‌شتابد و نمی داند که به خطر جان خود می‌رود.
24¶ Hearken unto me now therefore, O ye children, and attend to the words of my mouth.
24پس حال‌ای پسران مرا بشنوید، و به سخنان دهانم توجه نمایید.
25Let not thine heart decline to her ways, go not astray in her paths.
25دل تو به راههایش مایل نشود، و به طریقهایش گمراه مشو،
26For she hath cast down many wounded: yea, many strong men have been slain by her.
26زیراکه او بسیاری را مجروح‌انداخته است، و جمیع کشتگانش زورآورانند.
27Her house is the way to hell, going down to the chambers of death.
27خانه او طریق هاویه است و به حجره های موت مودی می‌باشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.