Proverbs 29
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1He, that being often reproved hardeneth his neck, shall suddenly be destroyed, and that without remedy.
1کسی‌که بعد از تنبیه بسیار گردنکشی می کند، ناگهان منکسر خواهد شد وعلاجی نخواهد بود.
2When the righteous are in authority, the people rejoice: but when the wicked beareth rule, the people mourn.
2چون عادلان افزوده گردند قوم شادی می‌کنند، اما چون شریران تسلط یابند مردم ناله می‌نمایند.
3Whoso loveth wisdom rejoiceth his father: but he that keepeth company with harlots spendeth his substance.
3کسی‌که حکمت را دوست دارد پدر خویش را مسرور می‌سازد، اما کسی‌که با فاحشه هامعاشرت کند اموال را تلف می‌نماید.
4The king by judgment establisheth the land: but he that receiveth gifts overthroweth it.
4پادشاه ولایت را به انصاف پایدار می‌کند، امامرد رشوه خوار آن را ویران می‌سازد.
5A man that flattereth his neighbour spreadeth a net for his feet.
5شخصی که همسایه خود را چاپلوسی می‌کند دام برای پایهایش می‌گستراند.
6In the transgression of an evil man there is a snare: but the righteous doth sing and rejoice.
6در معصیت مرد شریر دامی است، اما عادل ترنم و شادی خواهد نمود.
7The righteous considereth the cause of the poor: but the wicked regardeth not to know it .
7مرد عادل دعوی فقیر را درک می‌کند، اماشریر برای دانستن آن فهم ندارد.
8Scornful men bring a city into a snare: but wise men turn away wrath.
8استهزاکنندگان شهر را به آشوب می‌آورند، اما حکیمان خشم را فرومی نشانند.
9If a wise man contendeth with a foolish man, whether he rage or laugh, there is no rest.
9اگر مرد حکیم با احمق دعوی دارد، خواه غضبناک شود خواه بخندد او را راحت نخواهد بود.
10The bloodthirsty hate the upright: but the just seek his soul.
10مردان خون ریز از مرد کامل نفرت دارند، اما راستان سلامتی جان او را طالبند.
11A fool uttereth all his mind: but a wise man keepeth it in till afterwards.
11احمق تمامی خشم خود را ظاهر می‌سازد، اما مرد حکیم به تاخیر آن را فرومی نشاند.
12If a ruler hearken to lies, all his servants are wicked.
12حاکمی که به سخنان دروغ گوش گیرد، جمیع خادمانش شریر خواهند شد.
13The poor and the deceitful man meet together: the LORD lighteneth both their eyes.
13فقیر و ظالم با هم جمع خواهند شد، وخداوند چشمان هر دوی ایشان را روشن خواهدساخت.
14The king that faithfully judgeth the poor, his throne shall be established for ever.
14پادشاهی که مسکینان را به راستی داوری نماید، کرسی وی تا به ابد پایدار خواهد ماند.
15The rod and reproof give wisdom: but a child left to himself bringeth his mother to shame.
15چوب و تنبیه، حکمت می‌بخشد، اماپسری که بی‌لگام باشد، مادر خود را خجل خواهد ساخت.
16When the wicked are multiplied, transgression increaseth: but the righteous shall see their fall.
16چون شریران افزوده شوند تقصیر زیاده می‌گردد، اما عادلان، افتادن ایشان را خواهند دید.
17Correct thy son, and he shall give thee rest; yea, he shall give delight unto thy soul.
17پسر خود را تادیب نما که تو را راحت خواهد رسانید، و به‌جان تو لذات خواهدبخشید.
18Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he.
18جایی که رویا نیست قوم گردنکش می‌شوند، اما خوشابحال کسی‌که شریعت را نگاه می‌دارد.
19A servant will not be corrected by words: for though he understand he will not answer.
19خادم، محض سخن متنبه نمی شود، زیرااگر‌چه بفهمد اجابت نمی نماید.
20Seest thou a man that is hasty in his words? there is more hope of a fool than of him.
20آیا کسی را می‌بینی که در سخن‌گفتن عجول است، امید بر احمق زیاده است از امید براو.
21He that delicately bringeth up his servant from a child shall have him become his son at the length.
21هر‌که خادم خود را از طفولیت به نازمی پرورد، آخر پسر او خواهد شد.
22An angry man stirreth up strife, and a furious man aboundeth in transgression.
22مرد تندخو نزاع برمی انگیزاند، و شخص کج خلق در تقصیر می‌افزاید.
23A man’s pride shall bring him low: but honour shall uphold the humble in spirit.
23تکبر شخص او را پست می‌کند، اما مردحلیم دل، به جلال خواهد رسید.
24Whoso is partner with a thief hateth his own soul: he heareth cursing, and bewrayeth it not.
24هر‌که با دزد معاشرت کند خویشتن رادشمن دارد، زیرا که لعنت می‌شنود و اعتراف نمی نماید.
25The fear of man bringeth a snare: but whoso putteth his trust in the LORD shall be safe.
25ترس از انسان دام می‌گستراند، اما هر‌که برخداوند توکل نماید سرافراز خواهد شد.
26Many seek the ruler’s favour; but every man’s judgment cometh from the LORD .
26بسیاری لطف حاکم را می‌طلبند، اماداوری انسان از جانب خداوند است.
27An unjust man is an abomination to the just: and he that is upright in the way is abomination to the wicked.
27مرد ظالم نزد عادلان مکروه است، و هر‌که در طریق، مستقیم است نزد شریران مکروه می‌باشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.