Sprüche 9
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Die Weisheit baute ihr Haus und hieb sieben Säulen,
1حکمت، خانه خود را بنا کرده، و هفت ستونهای خویش را تراشیده است.
2schlachtete ihr Vieh und trug ihren Wein auf und bereitete ihren Tisch
2ذبایح خود را ذبح نموده و شراب خود را ممزوج ساخته و سفره خود را نیز آراسته است.
3und sandte ihre Dirnen aus, zu rufen oben auf den Höhen der Stadt:
3کنیزان خود را فرستاده، ندا کرده است، بر پشتهای بلندشهر.
4“Wer verständig ist, der mache sich hierher!”, und zum Narren sprach sie:
4هر‌که جاهل باشد به اینجا بیاید، و هر‌که ناقص العقل است او را می‌گوید.
5“Kommet, zehret von meinem Brot und trinket den Wein, den ich schenke;
5بیایید از غذای من بخورید، و از شرابی که ممزوج ساخته‌ام بنوشید.
6verlaßt das unverständige Wesen, so werdet ihr leben, und gehet auf dem Wege der Klugheit.”
6جهالت را ترک کرده، زنده بمانید، و به طریق فهم سلوک نمایید.
7Wer den Spötter züchtigt, der muß Schande auf sich nehmen; und wer den Gottlosen straft, der muß gehöhnt werden.
7هر‌که استهزاکننده راتادیب نماید، برای خویشتن رسوایی را تحصیل کند، و هر‌که شریر را تنبیه نماید برای او عیب می‌باشد.
8Strafe den Spötter nicht, er haßt dich; strafe den Weisen, der wird dich lieben.
8استهزاکننده را تنبیه منما مبادا از تونفرت کند، اما مرد حکیم را تنبیه نما که تو رادوست خواهد داشت.
9Gib dem Weisen, so wird er noch weiser werden; lehre den Gerechten, so wird er in der Lehre zunehmen.
9مرد حکیم را پند ده که زیاده حکیم خواهد شد. مرد عادل را تعلیم ده که علمش خواهد افزود.
10Der Weisheit Anfang ist des HERRN Furcht, und den Heiligen erkennen ist Verstand.
10ابتدای حکمت ترس خداوند است، و معرفت قدوس فطانت می‌باشد.
11Denn durch mich werden deiner Tage viel werden und werden dir der Jahre des Lebens mehr werden.
11زیرا که به واسطه من روزهای تو کثیر خواهدشد، و سالهای عمر از برایت زیاده خواهدگردید.
12Bist du weise, so bist du dir weise; bist du ein Spötter, so wirst du es allein tragen.
12اگر حکیم هستی، برای خویشتن حکیم هستی. و اگر استهزا نمایی به تنهایی متحمل آن خواهی بود.
13Es ist aber ein törichtes, wildes Weib, voll Schwätzens, und weiß nichts;
13زن احمق یاوه‌گو است، جاهل است و هیچ نمی داند،
14die sitzt in der Tür ihres Hauses auf dem Stuhl, oben in der Stadt,
14و نزد در خانه خود می‌نشیند، درمکانهای بلند شهر بر کرسی،
15zu laden alle, die vorübergehen und richtig auf ihrem Wege wandeln:
15تا راه روندگان رابخواند، و آنانی را که به راههای خود براستی می‌روند.
16“Wer unverständig ist, der mache sich hierher!”, und zum Narren spricht sie:
16هر‌که جاهل باشد به اینجا برگردد، وبه ناقص العقل می‌گوید:
17“Die gestohlenen Wasser sind süß, und das verborgene Brot schmeckt wohl.”
17«آبهای دزدیده شده شیرین است، و نان خفیه لذیذ می‌باشد.»
18Er weiß aber nicht, daß daselbst Tote sind und ihre Gäste in der tiefen Grube.
18و اونمی داند که مردگان در آنجا هستند، ودعوت‌شدگانش در عمقهای هاویه می‌باشند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.