Olcueih 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Cueihnah loh a im a sak tih a tung parhih a vueh.
1حکمت، خانه خود را بنا کرده، و هفت ستونهای خویش را تراشیده است.
2A maeh te a ngawn tih misurtui neh a thoek tih a caboei te a tawn.
2ذبایح خود را ذبح نموده و شراب خود را ممزوج ساخته و سفره خود را نیز آراسته است.
3Amah kah hula rhoek te a tueih tih, vangpuei hmuensang dangdoe lamkah a khue.
3کنیزان خود را فرستاده، ندا کرده است، بر پشتهای بلندشهر.
4Te phoeiah, “Unim hlangyoe, anih te lungbuei a talh khaw pahoi nong tak saeh.
4هر‌که جاهل باشد به اینجا بیاید، و هر‌که ناقص العقل است او را می‌گوید.
5Halo, ka buh he ang uh lamtah misur ka thoek he o uh.
5بیایید از غذای من بخورید، و از شرابی که ممزوج ساخته‌ام بنوشید.
6Hlangyoe te hnoo lamtah hing uh, yakmingnah longpuei te uem uh.
6جهالت را ترک کرده، زنده بمانید، و به طریق فهم سلوک نمایید.
7Hmuiyoi aka toel tah amah loh yah a poh tih, halang aka tluung tah amah loh nganboh a yook.
7هر‌که استهزاکننده راتادیب نماید، برای خویشتن رسوایی را تحصیل کند، و هر‌که شریر را تنبیه نماید برای او عیب می‌باشد.
8Hmuiyoi te tluung boeh namah m'hmuhuet ve. Aka cueih tah na tluung cakhaw nang n'lungnah ni.
8استهزاکننده را تنبیه منما مبادا از تونفرت کند، اما مرد حکیم را تنبیه نما که تو رادوست خواهد داشت.
9Aka cueih te pae lah taoe cueih ni, aka dueng te na tukkil atah rhingtuknah a thap ni.
9مرد حکیم را پند ده که زیاده حکیم خواهد شد. مرد عادل را تعلیم ده که علمش خواهد افزود.
10BOEIPA hinyahnah tah cueihnah lamhma la om tih aka cim mingnah he yakmingnah la om.
10ابتدای حکمت ترس خداوند است، و معرفت قدوس فطانت می‌باشد.
11Kai rhangneh na khohnin te puh vetih nang hamla hingnah kum khaw a thap ni.
11زیرا که به واسطه من روزهای تو کثیر خواهدشد، و سالهای عمر از برایت زیاده خواهدگردید.
12Na cueih la na cueih mak atah namah ham ngawn ni. Hmui na yoih atah nang namah long ni na phueih eh.
12اگر حکیم هستی، برای خویشتن حکیم هستی. و اگر استهزا نمایی به تنهایی متحمل آن خواهی بود.
13Angvawk nu loh a poeyoek la kawk tih bang khaw ming pawh.
13زن احمق یاوه‌گو است، جاهل است و هیچ نمی داند،
14Tedae a im thohka neh vangpuei hmuensang kah ngolkhoel dongah ngol.
14و نزد در خانه خود می‌نشیند، درمکانهای بلند شهر بر کرسی،
15Te vaengah a caehlong a dueng la longpuei ah aka pongpa rhoek te a khue.
15تا راه روندگان رابخواند، و آنانی را که به راههای خود براستی می‌روند.
16“Hlangyoe neh lungbuei aka talh tah pahoi ha pah saeh.
16هر‌که جاهل باشد به اینجا برگردد، وبه ناقص العقل می‌گوید:
17A tui huen aka tui sak tih yinhnuk buh neh aka hmae,” a ti.
17«آبهای دزدیده شده شیرین است، و نان خفیه لذیذ می‌باشد.»
18Tedae saelkhui laedil ah sairhai pahoi a khue pah te ming pawh.
18و اونمی داند که مردگان در آنجا هستند، ودعوت‌شدگانش در عمقهای هاویه می‌باشند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.